The Tabard Inn ประวัติศาสตร์และตำนานจาก The Canterbury Tales

The Tabard เป็นโรงแรม (inn) ในย่านเซาท์วาร์ก (Southwark) ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1307 ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของถนน Borough High Street ตรงจุดตัดกับเส้นทางโบราณที่มุ่งหน้าสู่แคนเทอร์เบอรีและโดเวอร์ โรงแรมแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นสำหรับเจ้าอาวาสแห่งไฮด์ในวินเชสเตอร์ เพื่อให้เป็นที่พักสำหรับตัวเขาและเหล่านักบวชเมื่อต้องเดินทางมาทำธุระในลอนดอน

ความสำคัญทางวรรณกรรมและสังคม

The Tabard มีชื่อเสียงโด่งดังในการรองรับเหล่านักแสวงบุญที่เดินทางไปยังศาลเจ้าของเซนต์โทมัส เบ็คเก็ต (Shrine of Thomas Becket) ในอาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี และได้รับการกล่าวถึงในวรรณกรรมชิ้นเอกของศตวรรษที่ 14 เรื่อง The Canterbury Tales โดย Geoffrey Chaucer

ประวัติศาสตร์ยุคแรกเริ่ม

โรงแรมตั้งอยู่ทางฝั่งใต้ของแม่น้ำเทมส์ ทางเหนือของจุดที่ถนนโรมันสองสายคือ Stane Street และ Watling Street มาบรรจบกัน พื้นที่นี้อยู่ใกล้กับคฤหาสน์แห่งเซาท์วาร์ก ซึ่งควบคุมโดยบิชอปแห่งวินเชสเตอร์ และถูกเรียกว่า "Liberty of Winchester" ซึ่งเป็นพื้นที่ที่อยู่นอกเหนืออำนาจการปกครองของนครลอนดอน

เนื่องจากสถานะพิเศษนี้ กิจกรรมที่ถูกสั่งห้ามในนครลอนดอนและมณฑลเซอร์เรย์ เช่น การค้าประเวณีและการต่อสู้ของสัตว์ จึงได้รับอนุญาตในเซาท์วาร์ก ทำให้ย่านนี้กลายเป็นย่านความบันเทิงของลอนดอนในยุคกลาง ซึ่งในสมัยนั้น The Tabard จะเต็มไปด้วยเหล่านักแสวงบุญ, คนขี้เมา, นักเดินทาง, อาชญากร และโสเภณี (ซึ่งถูกเรียกกันในภาษาปากว่า "Winchester Geese")

Chaucer เขียนไว้ว่า The Tabard คือสถานที่ที่เหล่านักแสวงบุญมาพบกันครั้งแรกก่อนเริ่มการเดินทางไปยังแคนเทอร์เบอรีในช่วงทศวรรษ 1380 โดยมีเจ้าของโรงแรมชื่อว่า Harry Bailey

การเปลี่ยนแปลงและการครอบครอง

ในศตวรรษที่ 16 John Stow นักโบราณคดีเขียนไว้ว่า The Tabard เป็นหนึ่งในโรงแรมหลายแห่งในย่านเซาท์วาร์กที่รองรับนักเดินทาง นอกจากนี้ หลังจากการยุบอารามในกลางศตวรรษที่ 16 โรงแรมและที่ดินโดยรอบถูกขายให้กับ John และ Thomas Master และต่อมาถูกครอบครองโดยช่างทองชื่อ John Mabbe

การทำลายล้างและการสร้างใหม่

เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1676 สิบปีหลังจากเหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งใหญ่ของลอนดอน ได้เกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ขึ้นในเซาท์วาร์ก The Tabard เป็นหนึ่งในอาคารหลายหลังที่ถูกเผาทำลายหรือถูกรื้อถอนเพื่อสร้างแนวกันไฟ เหตุการณ์ครั้งนี้ทำลายลอนดอนยุคกลางในส่วนของเซาท์วาร์กไปเกือบทั้งหมด แม้แต่อาคารยุคกลางจะถูกทำลายลง แต่พื้นที่ดังกล่าวได้รับการสร้างขึ้นใหม่ทันทีและเปลี่ยนชื่อเป็น The Talbot

การปิดตัวลง

ในต้นศตวรรษที่ 18 โรงแรมแห่งใหม่ (The Talbot) ได้รับผลประโยชน์จากการเติบโตของการจราจรของรถม้าส่งผู้โดยสารระหว่างลอนดอนและเมืองท่าชายฝั่ง เนื่องจากมีการขยายตัวของถนนแบบเก็บค่าผ่านทาง (turnpikes) อย่างไรก็ตาม เมื่อการรถไฟเข้ามามีบทบาทสำคัญในศตวรรษที่ 19 โรงแรมแห่งนี้ก็ค่อยๆ เสื่อมความนิยมและปิดตัวลงในที่สุด โดยอาคารได้ถูกเปลี่ยนเป็นร้านค้าและถูกรื้อถอนในปี ค.ศ. 1873