โทมัส ยัง นักเทววิทยาและผู้บุกเบิกแนวคิดเมตตาธรรมต่อสัตว์

โทมัส ยัง (Thomas Young, ค.ศ. 1772 – 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1835) เป็นนักเขียน นักเทววิทยา นักการศึกษา และศาสนาจารย์ในคริสตจักรแองกลิกันชาวอังกฤษ ผู้มีบทบาทสำคัญในการนำหลักคำสอนทางศาสนามาสนับสนุนการปฏิบัติต่อสัตว์ด้วยความเมตตา ผลงานที่สร้างชื่อเสียงที่สุดของเขาคือหนังสือ An Essay on Humanity to Animals ซึ่งเป็นข้อโต้แย้งทางเทววิทยาและศีลธรรมที่ต่อต้านการทารุณกรรมสัตว์ในยุคปลายศตวรรษที่ 18

ประวัติและการศึกษา

โทมัส ยัง เกิดในปี ค.ศ. 1772 เป็นบุตรของโทมัส ยัง แห่งคัมดิว็อค (ต่อมาอยู่ที่กรีนไซก์) และเรเชล ยัง (นามสกุลเดิม บิวลีย์) เขาได้รับศีลล้างบาปเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1772 ที่เมืองดัลสตัน มณฑลคัมเบอร์แลนด์

ยังเข้าศึกษาที่โรงเรียนแกรมมาร์ฮอว์กสเฮด (Hawkshead Grammar School) ในมณฑลแลนคาเชียร์ ซึ่งในขณะนั้นเขาเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับวิลเลียม เวิร์ดสเวิร์ธ (William Wordsworth) กวีชื่อดัง ต่อมาเขาเข้าศึกษาที่วิทยาลัยทรีนิตี มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1789 ในฐานะนักเรียนทุน (sizar) เขาได้รับทุนการศึกษาในปี ค.ศ. 1793 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี (B.A.) ในปี ค.ศ. 1794 โดยสอบได้ลำดับที่ 12 ในสาขาคณิตศาสตร์ (Mathematical Tripos) และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท (M.A.) ในปี ค.ศ. 1797

เส้นทางวิชาการและศาสนจักร

ในปี ค.ศ. 1795 ยังได้รับเลือกให้เป็นสมาชิก (Fellow) ของวิทยาลัยทรีนิตี และได้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการหลายตำแหน่ง ได้แก่ ผู้ช่วยติวเตอร์ (ค.ศ. 1801–1811) ติวเตอร์ (ค.ศ. 1811–1813) และอาวุโสดีน (Senior Dean) ระหว่างปี ค.ศ. 1806–1809

ในด้านศาสนจักร ยังได้รับศีลบวชเป็นเดคอน (deacon) เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1801 และเป็นพระสงฆ์ (priest) เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1802 โดยบิชอปจอร์จ เพรติแมน (ต่อมาคือทอมลิน) แห่งลินคอล์น ต่อมาในปี ค.ศ. 1813 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาส (rector) แห่งกิลลิง มณฑลยอร์กเชียร์ ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งนี้จนกระทั่งเสียชีวิต

ผลงานการเขียนและแนวคิดทางศีลธรรม

An Essay on Humanity to Animals

ผลงานชิ้นสำคัญของเขาที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1798 เรื่อง An Essay on Humanity to Animals นำเสนอข้อโต้แย้งทางเทววิทยาเพื่อต่อต้านการทารุณกรรมสัตว์ โดยยังได้วิเคราะห์ข้อความในคัมภีร์ไบเบิล 9 แห่ง เพื่อวิพากษ์วิจารณ์รูปแบบการทารุณกรรมสัตว์ที่พบเห็นได้ทั่วไปในสมัยนั้นประมาณ 15 รูปแบบ

เขามองว่าสัตว์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความรู้สึก (sentient beings) สามารถรับรู้ความสุขและความเจ็บปวดได้ ซึ่งความสามารถนี้เองที่เป็นพื้นฐานของสิทธิที่สัตว์ควรได้รับการปฏิบัติอย่างเหมาะสม เขาวิจารณ์การล่าสัตว์และการกีฬาที่ใช้เลือด (blood sports) อย่างรุนแรง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่ศาสนาจารย์เข้าร่วมในกิจกรรมดังกล่าว อย่างไรก็ตาม เขายังคงยอมรับการผ่าตัดสัตว์เพื่อการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ (vivisection)

งานเขียนทางเทววิทยาอื่นๆ

นอกเหนือจากเรื่องสิทธิสัตว์ ยังได้ตีพิมพ์งานเขียนทางศาสนาและบทเทศนาอีกหลายฉบับ เช่น:

• Christ's Resurrection the Cause and Pattern of Ours (ค.ศ. 1811)
• Christian Righteousness: A Sermon (ค.ศ. 1811)
• Three Sermons on St. Paul's Doctrine (ค.ศ. 1820)
• Seven Sermons on the Lord's Prayer (ค.ศ. 1827)

ชีวิตส่วนตัวและการเสียชีวิต

โทมัส ยัง สมรสกับแมรี ซิมป์สัน บลามีร์ (Mary Simpson Blamire) เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1814 โดยเธอเป็นน้องสาวของวิลเลียม บลามีร์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งมณฑลคัมเบอร์แลนด์ ทั้งคู่มีบุตรชาย 6 คน และบุตรสาว 2 คน

เขาเสียชีวิตที่เมืองกิลลิง เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1835 ขณะมีอายุได้ 63 ปี และได้รับการฝังศพที่โบสถ์โฮลีครอส (Holy Cross Church) ในเมืองกิลลิง ซึ่งมีการติดตั้งป้ายอนุสรณ์ถึงเขาไว้ที่ผนังภายในโบสถ์