อ่าวอันดีน

อ่าวอันดีน (Undine Harbour) เป็นอ่าวขนาดเล็กที่ตั้งอยู่บริเวณส่วนปลายของพื้นที่เว้าชายฝั่ง ระหว่างแหลมพารีดิน (Cape Paryadin) และแหลมแชปลิน (Cape Chaplin) ทางชายฝั่งตอนใต้ของเกาะเซาท์จอร์เจีย (South Georgia)

ที่ตั้งและลักษณะทางภูมิศาสตร์

อ่าวอันดีนตั้งอยู่ใกล้กับปลายด้านตะวันตกของเกาะเซาท์จอร์เจีย โดยมีคอคอดแคบๆ กั้นระหว่างอ่าวนี้กับอ่าวอินเนอร์เบย์ออฟเอลเซฮุล (Inner Bay of Elsehul) ซึ่งอยู่ทางชายฝั่งตอนเหนือ

ตำแหน่งของอ่าวตั้งอยู่ระหว่างแมทธิวส์พอยต์ (Matthews Point) ทางทิศตะวันตก และเกาะโอคอนเนอร์ (O'Connor Island) ทางทิศตะวันออก โดยอ่าวอันดีนถือเป็นอ่าวที่อยู่ลึกที่สุดภายในพื้นที่ของอ่าวแอดเวนเจอร์ (Adventure Bay) ซึ่งมีแหลมพารีดินอยู่ทางทิศตะวันตกและแหลมแชปลินอยู่ทางทิศตะวันออก นอกจากนี้ยังมีเกาะกราสโซล์ม (Grassolm) ตั้งอยู่ในอ่าวแอดเวนเจอร์ด้วย

พื้นที่ใกล้เคียงประกอบด้วยอ่าวโจฮัน (Johan Harbour) ทางทิศตะวันตก ส่วนทางทิศตะวันออกเป็นที่ตั้งของอ่าวโคล (Coal Harbour) และฟริดาโฮล (Frida Hole)

ประวัติการสำรวจและการตั้งชื่อ

เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1823 กัปตันเจมส์ เวดเดลล์ (Captain James Weddell) พร้อมด้วยเรือสองลำคือ Jane และ Beaufoy ได้ทอดสมอที่อ่าวแอดเวนเจอร์ ซึ่งเป็นการขึ้นฝั่งครั้งแรกในรอบห้าเดือน เวดเดลล์บันทึกว่าสภาพภูมิประเทศในบริเวณนี้ไม่เอื้ออำนวยนัก แต่คณะสำรวจสามารถพบสมุนไพรสีเขียวที่มีรสขมซึ่งช่วยป้องกันโรคลักปิดลักเปิด และพบลูกนกอัลบาทรอสจำนวนมากซึ่งใช้เป็นแหล่งอาหารสดได้ แม้เขาจะบันทึกว่าเนื้อนกดังกล่าวไม่มีความแน่นเหมือนเนื้อสัตว์ปีกที่เลี้ยงในบ้านก็ตาม คณะสำรวจของเวดเดลล์เดินทางออกจากพื้นที่ในกลางเดือนเมษายนเพื่อมุ่งหน้าไปยังหมู่เกาะฟอล์กแลนด์เพื่อใช้เป็นที่พักในช่วงฤดูหนาว

อ่าวอันดีน รวมถึงอ่าวโจฮัน อ่าวโคล และฟริดาโฮล อาจเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่เจมส์ เวดเดลล์ เรียกว่า "อ่าวแอดเวนเจอร์" ในปี 1823 และถูกเรียกว่า "อ่าวดิสคัฟเวอรี" (Discovery Bay) โดยคณะสำรวจ Discovery Investigations (DI) ในปี 1929 อย่างไรก็ตาม ชื่อ อ่าวอันดีน ซึ่งตั้งตามชื่อเรือล่าแมวน้ำ Undine ของบริษัท Compañía Argentina de Pesca ได้ถูกนำมาใช้เรียกอ่าวแห่งนี้อย่างต่อเนื่องตั้งแต่ประมาณปี ค.ศ. 1912

สถานที่สำคัญภายในและรอบอ่าว

จุดเด่นภายในอ่าว (จากทิศตะวันตกไปตะวันออก)

• แมทธิวส์พอยต์ (Matthews Point): จุดแหลมที่ก่อให้เกิดทางเข้าด้านทิศตะวันตกของอ่าวอันดีน ได้รับการทำแผนที่ในช่วงปี 1926-1930 โดยเจ้าหน้าที่ Discovery Investigations และตั้งชื่อตาม L. Harrison Matthews นักสัตววิทยาชาวอังกฤษ
• เซอร์เวย์อิสธมัส (Survey Isthmus): คอคอดแคบๆ ที่มีความสูงประมาณ 39 เมตร ซึ่งกั้นระหว่างอ่าวเอลเซฮุลและอ่าวอันดีน ชื่อนี้ปรากฏครั้งแรกในแผนที่ของกองทัพเรืออังกฤษปี 1931
• โฮปแวลลีย์ (Hope Valley): หุบเขาที่ทอดยาวไปทางทิศตะวันออก-ตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นระยะทางเกือบ 3 ไมล์ทะเล (ประมาณ 5.6 กิโลเมตร) จากส่วนปลายของอ่าวอันดีน เดิมถูกทำแผนที่และตั้งชื่อว่า "Tal der Hoffnung" โดยคณะสำรวจชาวเยอรมันภายใต้การนำของ Ludwig Kohl-Larsen ในปี 1928-1929

ลักษณะทางภูมิศาสตร์ทางทิศตะวันตก

• แหลมพารีดิน (Cape Paryadin): แหลมที่เป็นจุดใต้สุดของปลายด้านตะวันตกของเกาะเซาท์จอร์เจีย ค้นพบในปี 1775 โดยคณะสำรวจชาวอังกฤษภายใต้การนำของกัปตันคุก และถูกพบอีกครั้งในปี 1819 โดยคณะสำรวจชาวรัสเซียภายใต้การนำของ Fabian Gottlieb von Bellingshausen ซึ่งตั้งชื่อตาม Ya. Poryadin ต้นหนเรือ Vostok
• แอนดรูวส์ร็อกส์ (Andrews Rocks): กลุ่มโขดหินขนาดเล็กทางทิศตะวันออกของแหลมพารีดิน ประมาณ 0.5 ไมล์ทะเล (0.93 กิโลเมตร) เป็นโขดหินที่ไม่มีพืชพรรณปกคลุมและมักถูกคลื่นซัดอย่างรุนแรง
• โอลเซนร็อก (Olsen Rock): โขดหินทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของแหลมพารีดิน ประมาณ 0.5 ไมล์ทะเล (0.93 กิโลเมตร) ทำแผนที่โดยเจ้าหน้าที่ Discovery Investigations ในปี 1926-1927
• ลอรีพอยต์ (Laurie Point): ปลายด้านตะวันออกของเกาะขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่ง ซึ่งเป็นเครื่องหมายทางทิศใต้ของทางเข้าสู่อ่าวโจฮัน
• ซาลูตาร็อกส์ (Saluta Rocks): กลุ่มโขดหินทางทิศตะวันออกของลอรีพอยต์ ประมาณ 1 ไมล์ทะเล (1.9 กิโลเมตร) ตั้งชื่อตามเรือ Saluta ซึ่งเป็นเรือขนส่งของบริษัท South Georgia Whaling Co.