คณะกรรมาธิการประมงแห่งสหรัฐอเมริกา

คณะกรรมาธิการประมงแห่งสหรัฐอเมริกา (United States Fish Commission) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ คณะกรรมาธิการประมงและการประมงแห่งสหรัฐอเมริกา (United States Commission of Fish and Fisheries) เป็นหน่วยงานของรัฐบาลสหรัฐฯ ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1871 โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อสืบสวน ส่งเสริม และอนุรักษ์ทรัพยากรประมงภายในประเทศ ต่อมาในปี ค.ศ. 1903 หน่วยงานนี้ได้ถูกปรับโครงสร้างเป็น สำนักงานประมงแห่งสหรัฐอเมริกา (United States Bureau of Fisheries) และดำเนินงานจนถึงปี ค.ศ. 1940 ก่อนจะถูกยุบรวมเข้ากับหน่วยงานอื่นเพื่อก่อตั้งเป็นกรมประมงและสัตว์ป่า (Fish and Wildlife Service) ภายใต้กระทรวงมหาดไทยของสหรัฐฯ

ประวัติการดำเนินงานและโครงสร้างองค์กร

ยุคคณะกรรมาธิการประมง (ค.ศ. 1871–1903)

ในช่วงทศวรรษ 1860 รัฐบาลสหรัฐฯ เริ่มตระหนักถึงแรงกดดันจากการใช้ทรัพยากรสัตว์น้ำและสัตว์ป่าที่เพิ่มมากขึ้น โดย Robert Barnwell Roosevelt สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากนิวยอร์ก ได้เสนอร่างกฎหมายเพื่อจัดตั้งหน่วยงานดูแลด้านนี้โดยเฉพาะ จนกระทั่งวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1871 สภาคองเกรสได้มีมติร่วมกันจัดตั้งคณะกรรมาธิการประมงขึ้นเป็นหน่วยงานอิสระ โดยมีภารกิจในการสืบหาสาเหตุของการลดลงของปลาเชิงพาณิชย์และสัตว์น้ำอื่นๆ ทั้งในน่านน้ำชายฝั่งและแหล่งน้ำจืด พร้อมทั้งเสนอแนวทางแก้ไขต่อสภาคองเกรสและรัฐต่างๆ

ในปี ค.ศ. 1872 ภารกิจของคณะกรรมาธิการได้ขยายตัวขึ้นตามคำเรียกร้องของสมาคมผู้เพาะเลี้ยงปลาอเมริกัน (American Fish Culturalist Association) โดยสภาคองเกรสได้อนุมัติงบประมาณเพิ่มเติมเพื่อจัดตั้งโรงเพาะฟักปลาเพื่อขยายพันธุ์ปลาเศรษฐกิจตามแนวชายฝั่งและในทะเลสาบต่างๆ ส่งผลให้องค์กรแบ่งการทำงานออกเป็น 3 ส่วนหลัก ได้แก่:

• แผนกสืบสวนเกี่ยวกับปลาอาหารและแหล่งประมง (Division of Inquiry respecting Food-Fishes and Fishing Grounds)
• แผนกการประมง (Division of Fisheries)
• แผนกการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ (Division of Fish-Culture)

ผู้นำคนสำคัญของคณะกรรมาธิการในยุคนี้ ได้แก่ Spencer F. Baird, George Brown Goode, Marshall McDonald, John J. Brice และ George M. Bowers

ยุคสำนักงานประมง (ค.ศ. 1903–1940)

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1903 สภาคองเกรสได้ออกกฎหมายให้คณะกรรมาธิการประมงเข้าเป็นส่วนหนึ่งของกระทรวงพาณิชย์และแรงงาน (Department of Commerce and Labor) และเปลี่ยนชื่อเป็น สำนักงานประมงแห่งสหรัฐอเมริกา (United States Bureau of Fisheries) โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1903

ต่อมาในปี ค.ศ. 1913 เมื่อกระทรวงพาณิชย์และแรงงานถูกแบ่งออกเป็นกระทรวงพาณิชย์และกระทรวงแรงงาน สำนักงานประมงจึงย้ายไปสังกัดกระทรวงพาณิชย์ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1939 หน่วยงานนี้ถูกโอนย้ายไปยังกระทรวงมหาดไทย และในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ได้ควบรวมกับสำนักงานสำรวจทางชีวภาพ (Bureau of Biological Survey) ก่อตั้งเป็น กรมประมงและสัตว์ป่า (Fish and Wildlife Service)

บทบาทและกิจกรรมสำคัญ

คณะกรรมาธิการประมงและสำนักงานประมงได้ดำเนินกิจกรรมที่หลากหลายเพื่อการจัดการทรัพยากรทางน้ำ ดังนี้:

• การวิจัยและวิชาการ: ดำเนินการสำรวจปลา สัตว์น้ำเปลือกแข็ง สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเล และสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ในแม่น้ำ ทะเลสาบ และมหาสมุทร รวมถึงการสร้างเครือข่ายความร่วมมือกับนักวิจัยทางทะเลทั่วโลก
• เทคโนโลยีการประมง: ศึกษาและพัฒนาเทคโนโลยีการทำประมง รวมถึงการออกแบบและบริหารจัดการโรงเพาะฟักสัตว์น้ำหลากหลายชนิด
• การบังคับใช้กฎหมาย: ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 สำนักงานประมงได้รับมอบหมายให้บังคับใช้กฎระเบียบด้านการประมงและการล่าแมวน้ำในรัฐอลาสกา รวมถึงการจัดการการเก็บเกี่ยวสัตว์ขนฟูในหมู่เกาะพริบิลอฟ (Pribilof Islands) และดูแลสวัสดิการของชุมชนชาวอาลูต (Aleut) ในพื้นที่ดังกล่าว
• การปฏิบัติการทางเรือ: มีการจัดตั้งกองเรือเพื่อใช้ในการวิจัย การบังคับใช้กฎหมาย และการขนส่ง

องค์กรผู้สืบทอด

มรดกของคณะกรรมาธิการประมงและสำนักงานประมงถูกส่งต่อผ่านการปรับโครงสร้างหลายครั้ง โดยในปี ค.ศ. 1956 กรมประมงและสัตว์ป่าได้แบ่งการดำเนินงานออกเป็นสำนักงานประมงกีฬาและสัตว์ป่า และสำนักงานประมงเชิงพาณิชย์ ซึ่งส่วนหลังนี้ได้รับสืบทอดประวัติศาสตร์และภารกิจจากคณะกรรมาธิการประมงเดิม

เมื่อมีการก่อตั้งองค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ (NOAA) ในปี ค.ศ. 1970 สำนักงานประมงเชิงพาณิชย์ได้ควบรวมกับห้องปฏิบัติการน้ำเค็มของสำนักงานประมงกีฬาและสัตว์ป่า กลายเป็น สำนักงานประมงทางทะเลแห่งชาติ (National Marine Fisheries Service - NMFS) ซึ่งถือเป็นผู้สืบทอดโดยตรงในปัจจุบัน รวมถึงกองเรือของ NOAA ในปัจจุบันบางส่วนก็มีต้นกำเนิดมาจากกองเรือของคณะกรรมาธิการประมงในอดีต