เรือยูเอสเอสโคลัมบัส (1819)

เรือยูเอสเอสโคลัมบัส (USS Columbus) เป็นเรือรบประเภทเรือรบแถวหน้า (Ship of the Line) ขนาด 92 ปืน ของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการปฏิบัติภารกิจทางทะเลและการทูตระหว่างประเทศในช่วงต้นถึงกลางศตวรรษที่ 19

การก่อสร้างและลักษณะทางเทคนิค

สภาคองเกรสได้รับรองการสร้างเรือลำนี้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1813 อย่างไรก็ตาม การก่อสร้างในช่วงแรกต้องหยุดชะงักลงเนื่องจากเหตุการณ์เผาทำลายอู่ต่อเรือวอชิงตัน (Washington Navy Yard) โดยกองกำลังสหรัฐฯ เองในปี ค.ศ. 1814 เพื่อป้องกันไม่ให้คลังแสงและวัสดุทางทหารตกไปอยู่ในมือของกองทัพอังกฤษในช่วงการบุกยึดกรุงวอชิงตัน

ต่อมาสภาคองเกรสได้อนุมัติการสร้างอีกครั้งเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1816 และมีการวางกระดูกงูเรือเพื่อเริ่มการก่อสร้างใหม่ จนกระทั่งเรือยูเอสเอสโคลัมบัสถูกปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1819 ณ แม่น้ำอนาคอสเทีย อู่ต่อเรือวอชิงตัน

ข้อมูลจำเพาะของเรือ

• ขนาด: ความยาวระหว่างเส้นตั้งฉาก 191 ฟุต 10 นิ้ว และความกว้างของลำเรือ 53 ฟุต 6 นิ้ว
• อาวุธยุทโธปกรณ์: ติดตั้งปืนใหญ่ทั้งหมด 92 กระบอก ประกอบด้วยปืนยาวขนาด 32 ปอนด์ จำนวน 68 กระบอก และปืนคาร์โรเนด (Carronades) ขนาด 42 ปอนด์ จำนวน 24 กระบอก ซึ่งถือเป็นจำนวนอาวุธที่มากกว่าเรือรบแถวหน้าส่วนใหญ่ในยุคนั้นที่มักกำหนดขั้นต่ำไว้ที่ 74 ปืน

ในบันทึกของ ไมเคิล ไชเนอร์ (Michael Shiner) ผู้ใช้แรงงานทาสและนักบันทึกเหตุการณ์ ได้ระบุถึงการปล่อยเรือลำนี้ลงน้ำในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1819 โดยระบุว่าสร้างโดยพันเอก วิลเลียม ดอว์ตี (Colonel William Doughty)

ประวัติการปฏิบัติการ

เรือยูเอสเอสโคลัมบัสเริ่มปฏิบัติหน้าที่เป็นเรือธงของพลเรือจัตวา วิลเลียม เบนบริดจ์ (Commodore William Bainbridge) ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนระหว่างปี ค.ศ. 1820 ถึง 1821

คดีประวัติศาสตร์ด้านสิทธิมนุษยชน

ในปี ค.ศ. 1824 เกิดคดีสำคัญเมื่อ เจมส์ ฮัตตัน (James Hutton) กลาสีเรือที่เป็นทาส ได้ยื่นฟ้องขออิสรภาพจากร้อยโท วิลเลียม เจ. เบลท์ (Lt. William J. Belt) โดยมี ฟรานซิส สก็อตต์ คีย์ (Francis Scott Key) เป็นทนายความ ศาลเขตโคลัมเบียตัดสินให้ฮัตตันได้รับอิสรภาพ โดยให้เหตุผลว่าการที่ร้อยโทเบลท์ลงทะเบียนฮัตตันเป็นกลาสีเรือสามัญ (Ordinary Seaman) บนเรือยูเอสเอสโคลัมบัสและเรือยูเอสเอสสปาร์ก (USS Spark) ถือเป็นหลักฐานของการ "ปลดปล่อยทาสโดยนัย" (Implied Manumission)

ภารกิจทางการทูตและการค้า

หลังจากทำหน้าที่เป็นเรือรับส่ง (Receiving Ship) ในบอสตันช่วงปี ค.ศ. 1833 เรือลำนี้ได้กลับมาปฏิบัติหน้าที่อีกครั้งในฐานะเรือธงของพลเรือจัตวา ชาร์ลส์ ดับเบิลยู. มอร์แกน (Commodore Charles W. Morgan) ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเมื่อปี ค.ศ. 1842 และต่อมาได้เป็นเรือธงของกองเรือบราซิลภายใต้การนำของพลเรือจัตวา แดเนียล เทอร์เนอร์ (Commodore Daniel Turner) ในปี ค.ศ. 1843

ในปี ค.ศ. 1845 เรือยูเอสเอสโคลัมบัสได้เดินทางไปยังเมืองกวางโจว ประเทศจีน ภายใต้การนำของพลเรือจัตวา เจมส์ บิดเดิล (Commodore James Biddle) เพื่อแลกเปลี่ยนสำเนาสนธิสัญญาการค้าฉบับแรกระหว่างสหรัฐอเมริกากับจีนเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1845

ต่อมาในปี ค.ศ. 1846 เรือได้เดินทางไปยังญี่ปุ่นเพื่อพยายามเปิดประเทศให้สหรัฐฯ เข้าทำการค้า โดยได้แล่นเข้าสู่ช่องแคบอุระกะ (Uraga Channel) เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ร่วมกับเรือวินเซนเนส (USS Vincennes) แต่ไม่ประสบความสำเร็จในการเจรจา

ช่วงปลายและการทำลายเรือ

ในช่วงสงครามเม็กซิโก-อเมริกา เรือยูเอสเอสโคลัมบัสถูกเรียกตัวกลับและเดินทางถึงชายฝั่งแคลิฟอร์เนียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1847 อย่างไรก็ตาม เนื่องจากขนาดของเรือที่ใหญ่เกินไป จึงไม่สามารถนำมาใช้ในปฏิบัติการทางทหารในพื้นที่แคลิฟอร์เนียได้อย่างมีประสิทธิภาพ เรือจึงเดินทางกลับสู่เมืองนอร์ฟอล์ก รัฐเวอร์จิเนีย ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1848

เรือลำนี้จอดพักอยู่ในอู่ต่อเรือนอร์ฟอล์กจนกระทั่งวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1861 ในช่วงเริ่มต้นของสงครามกลางเมืองอเมริกา กองกำลังฝ่ายสหภาพ (Union) ได้ตัดสินใจจมเรือยูเอสเอสโคลัมบัสเพื่อป้องกันไม่ให้เรือตกไปอยู่ในมือของฝ่ายสมาพันธรัฐ (Confederate)