วากาไร เมืองชายฝั่งและประวัติศาสตร์การสู้รบในศรีลังกา

วากาไร (Vakarai) หรือ วหารี (Vaharai) เป็นเมืองในเขตบัตติคาโลอา (Batticaloa District) ของประเทศศรีลังกา ตั้งอยู่ห่างจากเมืองบัตติคาโลอาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 65 กิโลเมตร โดยชื่อในภาษาซินฮาลาเรียกว่า ว่าการะ (vākara) และในภาษาทมิฬเรียกว่า วากาไร (vākari)

ลักษณะทางประชากรและเศรษฐกิจ

พื้นที่นี้เป็นเขตที่มีชาวทมิฬอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ โดยเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของกองพลกอราไล ปัตตู เหนือ (Koralai Pathu North Division) ซึ่งมีประชากรประมาณ 21,000 คน ประชากรส่วนใหญ่ในพื้นที่นี้ประกอบอาชีพประมงและเกษตรกรรม ซึ่งเป็นกลุ่มผู้มีรายได้น้อย

ประวัติศาสตร์ช่วงสงครามกลางเมือง

วากาไรมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์อย่างยิ่งในช่วงสงครามกลางเมืองศรีลังกา เนื่องจากเป็นจุดเชื่อมต่อการสื่อสารที่สำคัญระหว่างจังหวัดทางตะวันออกและจังหวัดทางเหนือ

• ฐานที่มั่นของ LTTE: วากาไรเคยเป็นฐานที่มั่นสำคัญของกลุ่มพยัคฆ์ทมิฬอีแลม (LTTE) ในจังหวัดตะวันออก
• สมรภูมิรบ: ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) เมืองนี้กลายเป็นสมรภูมิรบหลัก โดยอำนาจการควบคุมพื้นที่เปลี่ยนมือไปมาระหว่างรัฐบาลศรีลังกา, กองกำลังรักษาความสงบของอินเดีย (IPKF) และกลุ่ม LTTE
• จุดเปลี่ยนสำคัญ: กลุ่มของ Karuna ได้แยกตัวออกจาก LTTE ที่นี่ และในที่สุดกลุ่ม LTTE ก็ถูกขับไล่ออกจากพื้นที่ในปี พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007)