วิทยาเขตและอาคารสำคัญของมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค

วิทยาเขตหลักของมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค (Virginia Tech) ตั้งอยู่ที่เมืองแบล็กส์เบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย โดยมีพื้นที่ส่วนกลางล้อมรอบด้วยถนน Prices Fork ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ, ถนน Plantation ทางทิศตะวันตก, ถนน Main Street ทางทิศตะวันออก และทางเลี่ยงเมือง U.S. Route 460 ทางทิศใต้ นอกจากนี้มหาวิทยาลัยยังมีพื้นที่ครอบคลุมอีกหลายพันเอเคอร์นอกเขตพื้นที่ส่วนกลาง

ปัจจุบันวิทยาเขตประกอบด้วยอาคารทั้งหมด 130 หลัง บนพื้นที่ประมาณ 2,600 เอเคอร์ (ประมาณ 1,100 เฮกตาร์) โดยพื้นที่แห่งนี้เคยเป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์สังหารหมู่ที่เดรปเปอร์สมีโดว์ (Draper's Meadow massacre) ในปี ค.ศ. 1755 ระหว่างสงครามฝรั่งเศสและอินเดียน

อาคารวิชาการที่สำคัญในวิทยาเขตหลัก

มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทคมีอาคารเรียนที่มีเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ที่หลากหลาย ดังนี้

อาคารเบอร์รัสส์ (Burruss Hall)

อาคารเบอร์รัสส์สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1936 ตั้งอยู่ตรงข้ามกับลานฝึก (Drill Field) เดิมชื่อว่าอาคารสอนและบริหาร (Teaching and Administration Building) ปัจจุบันเป็นอาคารบริหารหลักและเป็นสัญลักษณ์ที่โดดเด่นที่สุดของมหาวิทยาลัย อาคารนี้ได้รับการขยายส่วนปีกตะวันตกและส่วนหลังในปี ค.ศ. 1968 และเพิ่มปีกตะวันออกในปี ค.ศ. 1970 ภายในมีหอประชุมขนาด 3,003 ที่นั่ง ซึ่งใช้สำหรับงานสำคัญ เช่น พิธีประสาทปริญญา การกล่าวสุนทรพจน์ของประธานาธิบดี และการแสดงศิลปะการแสดง โดยตั้งชื่อตาม Julian Ashby Burruss ประธานมหาวิทยาลัยคนที่ 8

อาคารแอ็กนิว (Agnew Hall)

เดิมชื่ออาคารคหกรรมศาสตร์ (Home Economics Building) สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1940 ด้วยงบประมาณ 42,525 ดอลลาร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1949 ได้เปลี่ยนชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ Ella Graham Agnew สตรีคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้งในตำแหน่งภาคสนามจากกระทรวงเกษตรสหรัฐฯ ปัจจุบันอาคารนี้ใช้งานโดยวิทยาลัยเกษตรและวิทยาศาสตร์ชีวภาพ โดยในปี ค.ศ. 2009 ได้มีการปรับปรุงครั้งใหญ่ด้วยงบประมาณ 1.6 ล้านดอลลาร์ เพื่อเพิ่มพื้นที่ห้องปฏิบัติการสำหรับภาควิชาวิศวกรรมระบบชีวภาพ

อาคารเบอร์ชาร์ด (Burchard Hall)

สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1998 และตั้งชื่อตาม Charles Burchard คณบดีก่อตั้งวิทยาลัยสถาปัตยกรรมและผังเมือง (CAUS) ระหว่างปี ค.ศ. 1964-1979 อาคารนี้มีความโดดเด่นเนื่องจากโครงสร้างส่วนใหญ่ถูกสร้างอยู่ใต้ดิน และมีช่องแสงรูปพีระมิด 4 ช่องเพื่อนำแสงสว่างเข้าสู่สตูดิโอทำงานของนักศึกษาทางด้านสถาปัตยกรรมและการออกแบบอุตสาหกรรม โดยมีทางเดินเชื่อมต่อกับอาคารคาวกิลล์ (Cowgill Hall)

อาคารคาวกิลล์ (Cowgill Hall)

เป็นที่ตั้งของวิทยาลัยสถาปัตยกรรมและผังเมือง สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1969 และตั้งชื่อตาม Clinton Harriman Cowgill อดีตหัวหน้าภาควิชาสถาปัตยกรรมที่ปฏิบัติหน้าที่มานาน 28 ปี ในปี ค.ศ. 2006 อาคารนี้ได้รับรางวัล Test of Time Award จากสมาคมสถาปนิกอเมริกัน (AIA) สาขาเวอร์จิเนีย ซึ่งมอบให้แก่อาคารที่ยังคงใช้งานในหน้าที่เดิมได้อย่างมีประสิทธิภาพเป็นเวลาอย่างน้อย 25 ปี

อาคารอื่นๆ ที่สำคัญ

• อาคารบิชอป-ฟาวราโอ (Bishop-Favrao Hall): สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2007 เป็นที่ตั้งของภาควิชาก่อสร้าง โดยออกแบบให้ระบบวิศวกรรมภายในอาคารเปิดโล่งเพื่อให้เป็นแหล่งเรียนรู้สำหรับนักศึกษา
• อาคารเดวิดสัน (Davidson Hall): สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1928 และได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 2012 เพื่อให้เป็นห้องปฏิบัติการวิจัยที่ทันสมัยและหอประชุมขนาด 300 ที่นั่ง
• อาคารเดอร์ริง (Derring Hall): สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1969 เป็นที่ตั้งของโปรแกรมวิทยาศาสตร์ชีวภาพและธรณีวิทยา ตั้งชื่อตาม Paul Neyron Derring ผู้บริหารที่เคยปฏิบัติหน้าที่ในสภาเมืองแบล็กส์เบิร์ก
• อาคารเดอร์แฮม (Durham Hall): เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1998 เดิมชื่ออาคารวิศวกรรมใหม่ (New Engineering Building) ตั้งชื่อตาม Fred D. Durham ผู้ร่วมก่อตั้ง Dover Corporation
• อาคารนอร์ริส (Norris Hall): อาคารสถาปัตยกรรมหิน Hokie Stone สูง 4 ชั้น ตั้งอยู่ระหว่างอาคารเบอร์รัสส์และอาคารโฮลเดน เป็นที่ตั้งของภาควิชาวิศวกรรมศาสตร์และกลศาสตร์