โวลคาโน เมืองร้างแห่งเวสต์เวอร์จิเนียและตำนานน้ำมัน
สรุปใจความสำคัญ
- โวลคาโนเป็นเมืองร้างในเทศมณฑลวูด รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ที่เคยเป็นศูนย์กลางการผลิตน้ำมัน
- ชื่อเมืองมาจากแสงไฟจากโคมไฟสีเหลืองอำพันบนเนินเขาที่ดูเหมือนภูเขาไฟปะทุ
- เมืองนี้ถูกทำลายด้วยไฟไหม้ครั้งใหญ่ในปี 1879 ซึ่งเชื่อว่าเป็นการวางเพลิง และไม่เคยถูกสร้างขึ้นใหม่
- เป็นที่ตั้งของท่อส่งน้ำมันสายแรกในรัฐเวสต์เวอร์จิเนียที่สร้างขึ้นในปี 1879
- ผลิตน้ำมันได้มากกว่า 2.5 ล้านบาร์เรลในช่วงปี 1860 ถึง 1960
โวลคาโน (Volcano) เป็นเมืองร้างที่ตั้งอยู่ในเทศมณฑลวูด (Wood County) รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา เมืองนี้ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์กลางการผลิตน้ำมันที่รุ่งเรือง แต่กลับต้องเผชิญกับโศกนาฏกรรมที่ทำให้เมืองทั้งเมืองหายไปจากแผนที่

ที่มาของชื่อ "โวลคาโน"
ชื่อของเมืองนี้ไม่ได้มาจากภูเขาไฟจริงๆ แต่มาจากภาพลักษณ์ของพื้นที่ในยามค่ำคืน เนื่องจากมีการใช้ระบบรอกและสายพาน (endless pulley system) ที่มีโคมไฟสีเหลืองอำพันติดตั้งอยู่ตามเส้นทางที่คดเคี้ยว เมื่อมองจากระยะไกล แสงไฟเหล่านี้ทำให้เนินเขาดูเหมือนภูเขาไฟที่กำลังปะทุ จึงเป็นที่มาของชื่อ "โวลคาโน"
ความรุ่งเรืองของอุตสาหกรรมน้ำมัน
แหล่งน้ำมันโวลคาโนถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1860 โดยในช่วงปี 1865 ถึง 1870 การขุดเจาะน้ำมันมีความคึกคักอย่างมาก โดยมีการขุดเจาะจากชั้นทรายเกลือ (Salt sand) ที่ความลึกประมาณ 360 ฟุต
- การค้นพบครั้งแรก: การขุดเจาะครั้งสำคัญครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม 1865 ที่ Buffalo Run ในเทศมณฑลริตชี (Ritchie County)
- การขยายตัว: บ่อน้ำมันบ่อแรกในเขตเทศมณฑลวูดถูกขุดขึ้นในเดือนพฤษภาคม 1865
- คุณภาพน้ำมัน: ในเดือนกันยายน 1865 มีการค้นพบน้ำมันดิบคุณภาพสูงที่เหมาะสำหรับการหล่อลื่น ซึ่งสามารถขายได้ในราคาสูงถึง 30 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล
ความสำเร็จนี้ส่งผลให้เกิดการสร้างท่อส่งน้ำมันสายแรกของรัฐเวสต์เวอร์จิเนียในปี 1879 เพื่อส่งน้ำมันจากโวลคาโนไปยังพาร์กเกอร์สเบิร์ก (Parkersburg) และมีการประมาณการว่าโวลคาโนผลิตน้ำมันได้มากกว่า 2.5 ล้านบาร์เรลในช่วงปี 1860 ถึง 1960
นวัตกรรมและการจัดการ
ในปี 1874 W.C. Stiles, Jr. ได้นำวิธีการสูบน้ำมันแบบสายพานต่อเนื่อง (endless-wire method) มาใช้ ซึ่งเป็นเทคนิคที่เขาประดิษฐ์ขึ้นเอง โดยใช้ล้อ สายพาน และเคเบิล ทำให้เครื่องยนต์ตัวเดียวสามารถสูบน้ำมันจากบ่อได้ถึง 40 บ่อพร้อมกัน ซึ่งระบบหนึ่งในนี้ยังคงทำงานจนถึงปี 1974

โศกนาฏกรรมไฟไหม้ครั้งใหญ่
โวลคาโนกลายเป็นเมืองร้างหลังจากเหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งใหญ่เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 1879 ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นการวางเพลิง โดยไฟเริ่มลุกลามอย่างรวดเร็วและลามไปถึงถังเก็บน้ำมันที่ระเบิดออก ทำให้ไฟและน้ำมันกระจายไปทั่วทั้งเมือง
หลังจากการสืบสวนโดยสำนักงานนักสืบพิงเคอร์ตัน (Pinkerton Detective Agency) นายจิม เฟรย์ (Jim Frey) ชาวเมืองคนหนึ่งถูกจับกุมในข้อหาวางเพลิง แต่สุดท้ายเขาก็พ้นผิดเนื่องจากหลักฐานไม่เพียงพอ อย่างไรก็ตาม เมืองนี้ไม่เคยถูกสร้างขึ้นใหม่ เนื่องจากปริมาณการผลิตน้ำมันเริ่มลดลงในช่วงเวลานั้นพอดี
วิถีชีวิตและมรดกที่หลงเหลือ
ในอดีต โวลคาโนมีชื่อเสียงในด้านความดิบและดุเดือด มีรายงานว่ามีการทะเลาะวิวาท การดื่มสุรา และการพนันเกิดขึ้นอย่างแพร่หลาย แม้ว่า W.C. Stiles จะจ้าง "คนคุมกฎ" มาเพื่อรักษาความสงบ แต่ก็ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้ทั้งหมด
ปัจจุบัน พื้นที่ของเมืองโวลคาโนตั้งอยู่ทางใต้ของทางด่วน US-50 ตรงจุดตัดของเส้นทางเทศมณฑลวูด หมายเลข 5 และ 28 และยังคงมีการจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำรำลึกและงานแสดงเครื่องยนต์และของเก่า "Volcano Days" ตั้งแต่ปี 1893 เพื่อระลึกถึงเมืองนี้
คำถามที่พบบ่อย
ทำไมเมืองโวลคาโนถึงชื่อว่าโวลคาโน?
ชื่อนี้มาจากแสงไฟจากโคมไฟสีเหลืองอำพันที่ติดตั้งอยู่บนระบบรอกและสายพานขุดเจาะน้ำมันบนเนินเขา ซึ่งเมื่อมองจากระยะไกลจะดูเหมือนภูเขาไฟที่กำลังปะทุ
เกิดอะไรขึ้นกับเมืองโวลคาโน?
เมืองนี้ถูกไฟไหม้จนราบคาบเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 1879 โดยไฟลามไปถึงถังเก็บน้ำมันทำให้เกิดการระเบิดและทำลายเมืองทั้งเมือง ซึ่งเมืองนี้ไม่เคยถูกสร้างขึ้นใหม่
โวลคาโนมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์อย่างไร?
โวลคาโนเป็นแหล่งผลิตน้ำมันดิบคุณภาพสูงและเป็นจุดเริ่มต้นของท่อส่งน้ำมันสายแรกในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย รวมถึงมีการใช้นวัตกรรมเครื่องสูบน้ำมันแบบสายพานต่อเนื่องที่ประดิษฐ์โดย W.C. Stiles, Jr.