ประวัติสนามบินวอชิงตัน-ฮูเวอร์ จุดเริ่มต้นการบินในดีซี

สนามบินวอชิงตัน-ฮูเวอร์ เป็นสนามบินที่ให้บริการแก่เมืองวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา ระหว่างปี ค.ศ. 1933 ถึง 1941 โดยเกิดจากการควบรวมกันของสนามบินสองแห่งคือ สนามบินฮูเวอร์ (Hoover Field) และ สนามบินวอชิงตัน (Washington Airport) เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1933

สนามบินแห่งนี้ตั้งอยู่ในเมืองอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย บริเวณจุดตัดของสะพานไฮเวย์และทางหลวงอนุสรณ์เมานต์เวอร์นอน ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของอาคารเพนตากอนและลานจอดรถ โดยสนามบินวอชิงตัน-ฮูเวอร์ ประสบปัญหาด้านความปลอดภัยอย่างมาก เช่น รันเวย์ที่สั้นเกินไป และพื้นที่จำกัดในการขยายตัว จนกระทั่งปิดตัวลงสำหรับการใช้งานสาธารณะในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 และถูกกระทรวงสงครามสหรัฐฯ ซื้อที่ดินในเดือนกันยายนเพื่อปิดตัวลงอย่างถาวร โดยมีสนามบินแห่งชาติวอชิงตัน (ปัจจุบันคือสนามบินโรนัลด์ รีแกน วอชิงตัน แห่งชาติ) เข้ามาแทนที่

สนามบินฮูเวอร์ (Hoover Field)

สนามบินฮูเวอร์ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1925 โดย Thomas E. Mitten ประธานบริษัท Philadelphia Rapid Transit Company บนพื้นที่ 37.5 เอเคอร์ ในเมืองอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย ซึ่งเดิมเคยเป็นสนามแข่งม้า โดยมีรันเวย์หญ้าเพียงเส้นเดียวความยาว 2,400 ฟุต และโรงเก็บเครื่องบินหนึ่งหลัง

สนามบินแห่งนี้ตั้งชื่อตาม Herbert Hoover รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ในขณะนั้น ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหลักของการบินพลเรือน อย่างไรก็ตาม สนามบินฮูเวอร์ประสบปัญหาด้านความปลอดภัยอย่างรุนแรง เนื่องจากมีสวนสนุก Arlington Beach อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และมีกองขยะที่มักจะเกิดไฟไหม้ส่งควันบดบังทัศนวิสัยในการลงจอด นอกจากนี้ยังมีสระว่ายน้ำสาธารณะที่เด็กๆ มักจะเดินข้ามรันเวย์เพื่อเข้าไปใช้งาน ทำให้เกิดความเสี่ยงสูงต่ออุบัติเหตุ

การเปลี่ยนแปลงเจ้าของและการบริหาร

ในปี ค.ศ. 1927 Henry Berliner ผู้บุกเบิกการบินได้เข้ามาเช่าและถือหุ้นส่วนใหญ่ในสนามบิน ต่อมาเกิดเหตุไฟไหม้ครั้งใหญ่ในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1928 ทำลายเครื่องบิน 8 ลำและโรงเก็บเครื่องบิน สร้างความเสียหายมหาศาล จนทำให้ Berliner ต้องขายกิจการให้กับ Mount Vernon Airways และต่อมาถูกควบคุมโดยบริษัท International Airways และ Atlantic Seaboard Airways ตามลำดับ

สนามบินวอชิงตัน (Washington Airport)

สนามบินวอชิงตันเปิดให้บริการในช่วงปลายปี ค.ศ. 1927 เพื่อรองรับเครื่องบินนำเที่ยว โดยมีผู้ก่อตั้งคือ Robert E. Funkhouser และ Herbert Fahy นักบินทดสอบชื่อดังของบริษัท Lockheed

แม้จะมีความพยายามในการปรับปรุงพื้นที่ โดยการซื้อและรื้อถอนสวนสนุก Arlington Beach เพื่อขยายรันเวย์ และการสร้างอาคารผู้โดยสารและโรงเก็บเครื่องบินใหม่ แต่สนามบินวอชิงตันก็ยังคงมีปัญหาด้านความปลอดภัยไม่ต่างจากสนามบินฮูเวอร์ โดยเฉพาะปัญหาควันจากกองขยะที่อยู่บริเวณขอบสนามบินทางทิศตะวันออก ซึ่งบดบังรันเวย์อยู่บ่อยครั้ง

การควบรวมสู่สนามบินวอชิงตัน-ฮูเวอร์

เนื่องจากทั้งสองสนามบินตั้งอยู่ใกล้กันและประสบปัญหาคล้ายกัน ในที่สุดจึงมีการควบรวมกิจการเข้าด้วยกันในปี ค.ศ. 1933 เพื่อสร้างประสิทธิภาพในการดำเนินงาน แต่ข้อจำกัดด้านพื้นที่และความปลอดภัยที่ย่ำแย่ทำให้ไม่สามารถพัฒนาให้เป็นสนามบินมาตรฐานสากลได้ จนนำไปสู่การสร้างสนามบินแห่งชาติวอชิงตันเพื่อทดแทนในที่สุด