อัฒจันทร์ (Bleachers) ที่นั่งสำหรับผู้ชมกีฬาและกิจกรรมต่างๆ
สรุปใจความสำคัญ
- ที่มาของชื่อ Bleachers มาจากไม้ที่ถูกแสงแดดฟอกจนสีซีดจาง
- อัฒจันทร์แบบ Telescoping สามารถพับเก็บได้เพื่อประหยัดพื้นที่ในโรงยิม
- ในกีฬาเบสบอล บริเวณ Batter's Eye คือพื้นที่ว่างบนอัฒจันทร์เพื่อให้ผู้ตีมองเห็นลูกบอลได้ชัดเจนขึ้น
อัฒจันทร์ (Bleachers) หรือที่เรียกกันว่า stands ในบางพื้นที่ คือที่นั่งแบบขั้นบันไดที่ยกระดับขึ้นไปเป็นชั้นๆ ซึ่งมักพบได้ตามสนามกีฬาและสถานที่จัดกิจกรรมที่มีผู้ชมจำนวนมาก โดยมีบันไดทางเดินเพื่อให้ผู้ชมสามารถเข้าถึงแถวที่นั่งในแต่ละชั้นได้อย่างสะดวก

ที่มาของชื่อ "Bleachers"
คำว่า "bleachers" มีที่มาจากคำว่า "bleaching boards" ซึ่งถูกนำมาใช้เรียกพื้นที่ที่นั่งในกีฬาเบสบอลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1877 โดยเหตุผลที่เรียกเช่นนี้เพราะในสมัยก่อน อัฒจันทร์เหล่านี้สร้างจากไม้ที่ไม่มีหลังคาปกคลุม ทำให้ไม้ถูก "ฟอกขาวโดยแสงแดด" (bleached by the sun) จนมีสีซีดจาง
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 คำนี้เริ่มถูกนำมาใช้เรียกทั้งตัวที่นั่งและกลุ่มผู้ชมที่นั่งอยู่บนนั้น ในปัจจุบัน คำว่า "bleachers" เป็นคำที่ใช้กันแพร่หลายในอเมริกาเหนือ โดยมักจะหมายถึงพื้นที่ที่นั่ง และผู้ที่นั่งในบริเวณนั้นอาจถูกเรียกว่า "bleacher fans" หรือ "bleacherites"
ประเภทของอัฒจันทร์
โครงสร้างของอัฒจันทร์มีความหลากหลายขึ้นอยู่กับสถานที่และวัตถุประสงค์การใช้งาน โดยแบ่งออกเป็นประเภทหลักๆ ดังนี้:
- อัฒจันทร์แบบโครงสร้าง (Frame-type bleachers): มักเป็นอัฒจันทร์ขนาดเล็กถึงกลางที่ใช้ท่ออลูมิเนียมหรือเหล็กฉากเป็นโครงสร้างรองรับ
- อัฒจันทร์แบบคานไอ (I-Beam bleachers): มักใช้กับอัฒจันทร์ขนาดใหญ่ที่มีโครงสร้างเป็นคานเหล็กรูปตัวไอ (I-beam) เพื่อความแข็งแรงทนทาน
- อัฒจันทร์แบบพับเก็บได้ (Telescoping bleachers): พบได้บ่อยในโรงยิมเนเซียมในร่ม โดยสามารถเลื่อนบนรางหรือล้อ และพับเก็บเข้ากับผนังได้เหมือนหีบเพลง (accordion-like) เพื่อประหยัดพื้นที่
การใช้งานในกีฬาเบสบอลและอเมริกันฟุตบอล
กีฬาเบสบอล
ในสนามกีฬาเบสบอล อัฒจันทร์มักจะตั้งอยู่บริเวณหลังรั้วสนามด้านนอก (outfield) อย่างไรก็ตาม ในบริเวณจุดศูนย์กลางของสนาม (center-field) มักจะมีพื้นที่ว่างหรือฉากหลังสีดำที่ไม่มีที่นั่ง เพื่อให้ผู้ตี (batter) สามารถมองเห็นลูกบอลได้ชัดเจนขึ้น ซึ่งเรียกบริเวณนี้ว่า "Batter's Eye"
ในลีกระดับรอง (Minor League) หลายแห่งอาจมีเพียงที่นั่งแบบอัฒจันทร์เท่านั้น ส่วนในลีกระดับสูง (Major League) อัฒจันทร์มักจะเป็นที่นั่งที่มีราคาตั๋วถูกกว่าที่นั่งแบบเดี่ยว ซึ่งทำให้คำว่า "bleachers" มีความหมายแฝงถึงที่นั่งระดับล่าง
กีฬาอเมริกันฟุตบอล
เนื่องจากความนิยมของกีฬาอเมริกันฟุตบอล อัฒจันทร์จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งทั้งในระดับมืออาชีพ วิทยาลัย และโรงเรียนมัธยม โดยมีขนาดตั้งแต่ขนาดเล็กที่จุคนได้ 25 คน ไปจนถึงสนามกีฬาขนาดใหญ่ที่จุคนได้หลายพันคนและล้อมรอบสนามทั้งหมด
อัฒจันทร์สำหรับอเมริกันฟุตบอลมักสร้างจากคอนกรีตหรืออลูมิเนียม โดยมีฐานรากเป็นคอนกรีตเพื่อความมั่นคง
คำถามที่พบบ่อย
อัฒจันทร์ (Bleachers) แตกต่างจากที่นั่งปกติอย่างไร?
อัฒจันทร์คือที่นั่งแบบขั้นบันไดที่ยกระดับขึ้นเป็นชั้นๆ มักเป็นม้านั่งยาวที่ไม่มีพนักพิง หรือมีพนักพิงในบางรุ่น ซึ่งแตกต่างจากที่นั่งแบบเดี่ยวที่มีการแบ่งช่องชัดเจน
อัฒจันทร์แบบ Telescoping คืออะไร?
คืออัฒจันทร์ที่สามารถเลื่อนและพับเก็บได้ โดยใช้ระบบรางหรือล้อ เพื่อให้สามารถใช้งานในพื้นที่จำกัด เช่น ในโรงยิมเนเซียม
ทำไมอัฒจันทร์ในสนามเบสบอลบางจุดถึงว่างเปล่า?
เพื่อให้ผู้ตีลูกสามารถมองเห็นลูกบอลที่พุ่งมาด้วยความเร็วสูงได้ชัดเจนขึ้น โดยการสร้างฉากหลังสีดำหรือเว้นพื้นที่ว่างไว้ ซึ่งเรียกว่า Batter's Eye