วิลเฮล์ม ฮิส ผู้พ่อ นักกายวิภาคศาสตร์ผู้บุกเบิกไมโครโทม

วิลเฮล์ม ฮิส ผู้พ่อ (Wilhelm His Sr.; 9 กรกฎาคม 1831 – 1 พฤษภาคม 1904) เป็นนักกายวิภาคศาสตร์และศาสตราจารย์ชาวสวิสที่มีชื่อเสียงระดับโลก โดยเป็นผู้ประดิษฐ์ ไมโครโทม (Microtome) เครื่องมือสำคัญที่ช่วยให้นักวิทยาศาสตร์สามารถตัดเนื้อเยื่อสัตว์ให้เป็นแผ่นบางมาก ๆ เพื่อนำไปศึกษาโครงสร้างและการทำงานของเนื้อเยื่อและเซลล์ภายใต้กล้องจุลทรรศน์ได้อย่างละเอียด

ประวัติและการศึกษา

ฮิสเกิดในครอบครัวชนชั้นสูง (Patrician family) และได้ศึกษาด้านการแพทย์ในหลายสถาบันชั้นนำของยุโรป ได้แก่ บาเซิล, เบอร์ลิน (ภายใต้การดูแลของ Johannes Peter Müller และ Robert Remak), วือทซ์บวร์ก (ภายใต้ Rudolf Virchow และ Albert von Kölliker), เบิร์น, เวียนนา และปารีส เขาได้รับปริญญาเอกในปี 1854 และได้รับวุฒิการศึกษาขั้นสูง (Habilitation) จากเมืองบาเซิลในปี 1856

ความสำเร็จทางวิชาการและผลงานสำคัญ

การบุกเบิกด้านคัพภวิทยาและกายวิภาคศาสตร์

ในปี 1855 ฮิสเป็นคนแรกที่บรรยายถึงปุ่มเนื้อ (Tubercles) ในตัวอ่อนมนุษย์ซึ่งจะรวมตัวกันกลายเป็นใบหูชั้นนอก ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ "Hillocks of His" ต่อมาในปี 1857 ขณะมีอายุเพียง 26 ปี เขาได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ด้านกายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยาที่มหาวิทยาลัยบาเซิล และย้ายไปดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยไลป์ซิกในปี 1872

ฮิสยังเป็นผู้เสนอคำว่า Endothelium (เนื้อเยื่อบุผนังหลอดเลือด) เพื่อแยกความแตกต่างระหว่างเยื่อบุภายในเหล่านี้กับเนื้อเยื่อบุผิว (Epithelia) และได้พัฒนาความเข้าใจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเนื้อเยื่อเหล่านี้กับชั้นของเซลล์ต้นกำเนิด (Germ layers) ในระหว่างการพัฒนาของตัวอ่อน

การศึกษาด้านระบบประสาทและตัวอ่อน

ระหว่างปี 1879 ถึง 1886 ฮิสได้ทำการศึกษาที่สำคัญยิ่งเกี่ยวกับการพัฒนาระบบประสาท โดยใช้ตัวอ่อนมนุษย์จำนวน 12 ตัวที่มีอายุตั้งแต่ 2 ถึง 8.5 สัปดาห์ ซึ่งทำให้เขาได้สังเกตเห็นการงอกของเส้นประสาทเข้าสู่ปลายนิ้วอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้เขายังระบุตำแหน่งของ Germinative zone ภายในสมองส่วนหลัง (Metencephalon) ของสัตว์มีกระดูกสันหลัง ซึ่งเขาเรียกในภายหลังว่า Rhombic lip

ทัศนะทางวิทยาศาสตร์และการโต้แย้ง

วิลเฮล์ม ฮิส มีจุดยืนที่ชัดเจนในการปฏิเสธทฤษฎีการถ่ายทอดลักษณะที่ได้มา (Soft inheritance หรือ Lamarckism) โดยในผลงานปี 1874 เรื่อง Unsere Körperform und das physiologische Problem ihrer Entstehung เขาได้ระบุว่าลักษณะที่เกิดขึ้นระหว่างช่วงชีวิตของปัจเจกบุคคลไม่สามารถถ่ายทอดไปยังรุ่นลูกได้ ซึ่งข้อสรุปนี้เกิดขึ้นก่อนที่ August Weismann จะประกาศแนวคิดที่คล้ายกันในปี 1883

นอกจากนี้ ฮิสยังเป็นผู้โต้แย้งความถูกต้องของภาพวาดตัวอ่อนของ Ernst Haeckel ซึ่งถูกนำไปใช้สนับสนุนทฤษฎีการย้อนรอยวิวัฒนาการ (Recapitulation theory)

การบูรณาการกายวิภาคศาสตร์กับศิลปะ

ในปี 1895 ฮิสได้เผยแพร่การสร้างใบหน้าจำลองแบบสามมิติของ โยฮันน์ เซบาสเตียน บาค (Johann Sebastian Bach) โดยวิเคราะห์จากกะโหลกศีรษะ เขาใช้วิธีการวัดความลึกของเนื้อเยื่อใบหน้าจากศพจำนวนมาก (ผู้ชาย 24 ราย ผู้หญิง 4 ราย และผู้ป่วยโรคผอมแห้ง 9 ราย) โดยใช้เข็มที่มีชิ้นยางขนาดเล็กเพื่อวัดระยะห่างจากผิวหนังถึงกระดูกในตำแหน่งที่ระบุ 15 จุด เพื่อให้ได้ข้อมูลที่แม่นยำที่สุดในการจำลองใบหน้าของบาค

เกียรติประวัติ

• ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของราชบัณฑิตยสภาวิทยาศาสตร์แห่งสวีเดน (Royal Swedish Academy of Sciences) ในปี 1892
• ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของสมาคมกายวิภาคศาสตร์แห่งอเมริกา (American Association for Anatomy) ในปี 1897

วิลเฮล์ม ฮิส ผู้พ่อ เป็นบิดาของ วิลเฮล์ม ฮิส ผู้ลูก (Wilhelm His Jr.) ซึ่งเป็นแพทย์และผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจที่มีชื่อเสียงเช่นกัน