วิลเลียม อีฟลิน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและนักการกุศลชาวอังกฤษ

วิลเลียม จอห์น อีฟลิน (William John Evelyn) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (MP) เจ้าของที่ดิน และนักการกุศลชาวอังกฤษที่มีชีวิตอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1822 ถึง 1908 เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ที่มีความมุ่งมั่นในความยุติธรรมและผู้ที่อุทิศตนเพื่อสาธารณะ

ประวัติส่วนตัวและการศึกษา

อีฟลินเป็นบุตรชายคนโตของจอร์จ อีฟลิน และแมรี่ เจน ซึ่งเป็นบุตรสาวของ J. H. Massy-Dawson สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชาวไอริช เขาเป็นทายาทของจอห์น อีฟลิน นักเขียนบันทึกประจำวันและพหูสูตผู้โด่งดัง และได้รับสืบทอดที่ดินของครอบครัวในเซอร์เรย์ โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ วอตตันเฮาส์ (Wotton House) ซึ่งเป็นบ้านเกิดของบรรพบุรุษของเขา ในท้องถิ่นเขามักถูกเรียกว่า "ผู้ดูแลที่ดิน" (the Squire)

ด้านการศึกษา เขาเข้าเรียนที่โรงเรียน Cheam School ตั้งแต่ปี 1835 ถึง 1837 จากนั้นจึงย้ายไปเรียนที่ Rugby และเข้าศึกษาต่อที่ Balliol College มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด โดยได้รับปริญญาโทในปี 1844

เส้นทางทางการเมือง

อีฟลินได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคอนุรักษนิยมสำหรับเขตเซอร์เรย์ตะวันตก (Western Surrey) ในการเลือกตั้งซ่อมปี 1849 และได้รับเลือกตั้งซ้ำในปี 1852 อย่างไรก็ตาม เขาตัดสินใจไม่ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปปี 1857 และได้ดำรงตำแหน่ง High Sheriff ของเซอร์เรย์ในปี 1860

เขากลับเข้าสู่สภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตเดปต์ฟอร์ด (Deptford) ในปี 1885 แต่ต้องลาออกในปี 1888 หลังจากมีความขัดแย้งกับพรรคของเขาเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เมืองมิตเชลสทาวน์ (Mitchelstown) ประเทศไอริช ซึ่งตำรวจยิงผู้ประท้วงเสียชีวิต 3 ราย อีฟลินรู้สึกตกใจและไม่เห็นด้วยกับการที่รัฐบาลของลอร์ด แซลลิสเบอรี ยอมรับคำให้การของตำรวจและปฏิเสธที่จะประณามการกระทำดังกล่าว เขาจึงตัดสินใจลาออกจากสภาเพื่อแสดงจุดยืนทางจริยธรรม

นอกจากนี้ อีฟลินยังไม่เห็นด้วยกับสงครามโบเออร์ (Boer War) โดยเขามองว่าสงครามนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อผลประโยชน์ของเหล่านายทุนและเป็นสงครามที่อยุติธรรมและโหดร้าย ซึ่งในสมัยนั้น มุมมองนี้อาจถูกมองว่าไม่รักชาติ

การกุศลและมรดกทางสังคม

ในปี 1869 เมื่ออู่ต่อเรือเดปต์ฟอร์ดปิดตัวลง อีฟลินได้ซื้อที่ดินบริเวณ Sayes Court คืนจากรัฐบาล และในปี 1876 เขาได้เปลี่ยนที่ดินบางส่วนให้เป็นพื้นที่นันทนาการสำหรับผู้เช่าในเดปต์ฟอร์ด

ในปี 1886 เขาได้อุทิศที่ดินขนาด 1.5 เอเคอร์ของพื้นที่นันทนาการ Sayes Court ให้เป็นพื้นที่สาธารณะตลอดกาล โดยมีการจัดเตรียมงบประมาณจากทรัพย์สินของตระกูลอีฟลินเพื่อดูแลรักษาและดูแลความเรียบร้อย

ในปี 1884 เขาได้ขายที่ดินที่เคยเป็นสวนผักในเดปต์ฟอร์ดให้กับสภาเมืองลอนดอน (London County Council) ในราคาที่ต่ำกว่าราคาตลาด และยังได้บริจาคเงินอีก 2,000 ปอนด์ เพื่อช่วยในการจัดซื้อที่ดินดังกล่าว ซึ่งต่อมาพื้นที่นี้ได้เปิดเป็น เดปต์ฟอร์ดพาร์ค (Deptford Park) เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 1897

ชีวิตส่วนตัวและครอบครัว

วอตตันเฮาส์ บ้านพักในชนบทของเขาถูกไฟไหม้และได้รับการบูรณะใหม่อย่างยิ่งใหญ่ในทศวรรษ 1870 โดยมีตราสัญลักษณ์ (monogram) ของเขาปรากฏอยู่เหนือประตูหน้าและตามการของตกแต่งภายนอกบ้าน

อีฟลินแต่งงานกับฟรานเซส แฮร์เรียต (เสียชีวิตปี 1897) บุตรสาวของศาสนาจารย์ จอร์จ วี. ชิเชสเตอร์ ในปี 1873 โดยมีบุตรชายหนึ่งคนและบุตรสาวสี่คน เขาได้รับการสืบทอดที่ดินวอตตันเฮาส์โดยบุตรชายเพียงคนเดียวของเขา คือ จอห์น ฮาร์คอร์ต ชิเชสเตอร์ อีฟลิน (1876-1922)