วิลเลียม เฟธอร์น จิตรกรและช่างแกะสลักชาวอังกฤษผู้โด่งดัง

วิลเลียม เฟธอร์น (William Faithorne) หรือที่มักถูกเรียกว่า "เฟธอร์นผู้พ่อ" (1616 – 13 พฤษภาคม 1691) เป็นจิตรกรและช่างแกะสลักชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 17 โดยมีความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษในด้านการสร้างสรรค์ภาพเหมือน

ประวัติชีวิต

เฟธอร์นเกิดในลอนดอนและได้เข้าเป็นศิษย์ของวิลเลียม พีค (William Peake) เมื่อเกิดสงครามกลางเมืองอังกฤษ เขาได้ติดตามอาจารย์ของเขาเข้าสู่การรับใช้กษัตริย์ และถูกจับเป็นเชลยที่บ้านเบสซิ่ง (Basing House) เขาถูกกักตัวอยู่ที่อัลเดอร์สเกต (Aldersgate) เป็นเวลาหนึ่ง ซึ่งในระหว่างนั้นเขาได้รับอนุญาตให้ประกอบอาชีพช่างแกะสลักต่อไปได้ และได้สร้างสรรค์ผลงานภาพเหมือนขนาดเล็กของจอร์จ วิลเลียร์ส ดยุกแห่งบัคกิงแฮมที่ 1 (George Villiers, 1st Duke of Buckingham)

ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนๆ เฟธอร์นได้รับอิสรภาพในเวลาต่อมา โดยมีเงื่อนไขว่าเขาต้องลี้ภัยไปยังฝรั่งเศส ที่นั่นเขาได้ศึกษาต่อกับโรเบิร์ต นันเทอิล (Robert Nanteuil) ช่างแกะสลักผู้ยิ่งใหญ่ และเขากลับมายังอังกฤษในประมาณปี ค.ศ. 1650 โดยเปิดร้านใกล้กับเทมเปิลบาร์ (Temple Bar) ซึ่งนอกจากจะทำงานเป็นช่างแกะสลักแล้ว เขายังดำเนินธุรกิจขายภาพพิมพ์ด้วย

ในปี ค.ศ. 1680 เฟธอร์นปิดร้านและย้ายไปอยู่ที่บ้านในแบล็กฟรายเออร์ส (Blackfriars) โดยหันมาเน้นการวาดภาพเหมือนด้วยชอล์กสี (crayons) จากแบบจริง แม้ว่าเขายังคงรับงานแกะสลักเป็นครั้งคราวก็ตาม ว่ากันว่าชีวิตบั้นปลายของเขาต้องเผชิญกับความยากลำบากเนื่องจากความประพฤติและการใช้จ่ายฟุ่มเฟือยของวิลเลียม เฟธอร์น ผู้ลูกชาย ซึ่งส่งผลต่อสุขภาพและอายุขัยของเขา เฟธอร์นผู้พ่อเสียชีวิตและถูกฝังที่โบสถ์เซนต์แอนน์ แบล็กฟรายเออร์ส เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1691

ผลงานที่สำคัญ

เฟธอร์นเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในฐานะช่างแกะสลักภาพเหมือน โดยมีบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์เป็นแบบให้เขามากมาย เช่น เซอร์ เฮนรี สเปลแมน, โอลิเวอร์ ครอมเวลล์, จอห์น มิลตัน, สมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน, เจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์, คาร์ดินัล ริเชลีเยอ, โทมัส ฮอบส์ และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1

ตามบันทึกของสารานุกรมบริแทนนิกา ฉบับที่ 11 ผลงานการแกะสลักของเขามีความโดดเด่นในเรื่องของ "ความอิสระและพลังที่ผสมผสานกับความนุ่มนวลและละเอียดอ่อน" และภาพวาดชอล์กสีของเขาก็มีความโดดเด่นในเรื่องของ "การใช้สีที่ชัดเจนและสดใส"

ผลงานด้านแผนที่และตำรา

ในปี ค.ศ. 1658 เฟธอร์นได้แกะสลักแผนที่ลอนดอนขนาดใหญ่ซึ่งวาดโดยริชาร์ด นิวคอร์ต (Richard Newcourt) แผนที่นี้พิมพ์บนกระดาษสี่แผ่น ซึ่งเป็นหลักฐานทางภูมิศาสตร์ที่สำคัญอย่างยิ่งของเมืองลอนดอนก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งใหญ่ (Great Fire of London)

ในปี ค.ศ. 1662 เขาได้จัดพิมพ์คำแปลของตำราว่าด้วยศิลปะการแกะสลักและกัดกรด (The art of graveing and etching) ของอับราฮัม บอสเซ (Abraham Bosse) ซึ่งอธิบายถึงวิธีการแกะสลักทองแดงที่ถูกต้อง รวมถึงวิธีการของคัลลอต (Callot) และบอสเซ ในการกัดกรด

ครอบครัว

วิลเลียม เฟธอร์น ผู้ลูก (1667–1703) ลูกชายของเขาเป็นช่างแกะสลักภาพพิมพ์แบบเมซโซทินท์ (mezzotint) ที่มีแววรุ่งเรือง แต่กลับกลายเป็นคนเกียจคร้านและใช้ชีวิตฟุ่มเฟือย ซึ่งทำให้พ่อของเขาต้องเผชิญกับปัญหาทางการเงินอย่างหนัก