← กลับไปยังบทความทั้งหมด

วิลเลียม เคนนี ผู้พิพากษาและนักการเมืองลิเบอรัล ยูเนียนิสต์ ของไอร์แลนด์

สรุปใจความสำคัญ

  • ดำรงตำแหน่งอัยการสูงสุดของไอร์แลนด์ (Solicitor-General for Ireland) ระหว่างปี 1895-1898
  • เป็นสมาชิกสภาสามัญชน (MP) เขตดับลิน เซนต์สตีเฟนส์กรีน ในปี 1892
  • มีบทบาทสำคัญในการก่อตั้งสหภาพลิเบอรัลแห่งไอร์แลนด์ (Liberal Union of Ireland)
  • ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลสูงของไอร์แลนด์จนกระทั่งเสียชีวิตในปี 1921

วิลเลียม เคนนี (William Kenny; 14 มกราคม 1846 – 4 กุมภาพันธ์ 1921) เป็นผู้พิพากษาและนักการเมืองชาวไอร์แลนด์ สังกัดพรรคลิเบอรัล ยูเนียนิสต์ (Liberal Unionist) โดยมีบทบาทสำคัญทั้งในด้านกฎหมายและการเมืองในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20

ประวัติและการศึกษา

เคนนีเกิดที่กรุงดับลิน เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของเอ็ดเวิร์ด เคนนี ทนายความจากคิลรัช เคาน์ตี้แคลร์ และแคทเธอรีน (นามสกุลเดิม เมอร์ฟี) เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี (B.A.) จากทรินิตีคอลเลจ ดับลิน และเคยทำงานเป็นเสมียนในสำนักงานสำมะโนประชากร ก่อนจะได้รับการแต่งตั้งเป็นทนายความ (called to the bar) ในปี 1868

เส้นทางวิชาชีพกฎหมายและการเมือง

เคนนีเริ่มปฏิบัติหน้าที่ทางกฎหมายในเขตมุนสเตอร์ (Munster Circuit) และได้รับแต่งตั้งเป็น Queen's Counsel (Q.C.) ในปี 1885 ต่อมาในปี 1890 เขาได้เป็นสมาชิก Bencher ของ King's Inns

ในด้านการเมือง เคนนีมีบทบาทสำคัญในการก่อตั้ง สหภาพลิเบอรัลแห่งไอร์แลนด์ (Liberal Union of Ireland) หลังจากความพ่ายแพ้ของร่างกฎหมายการปกครองตนเอง (Home Rule Bill) ในปี 1886 นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ประสานงานการเดินทางเยือนดับลินของลอร์ด ฮาร์ทิงตัน และจอร์จ โกเชน ในปี 1887

การดำรงตำแหน่งในสภาสามัญชน

ในปี 1892 เคนนีได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาสามัญชน (MP) สำหรับเขตดับลิน เซนต์สตีเฟนส์กรีน (Dublin St Stephen's Green) ในนามผู้สมัครฝ่ายยูเนียนิสต์ โดยเอาชนะจอร์จ โนเบิล พลันเคตต์ (George Noble Plunkett) ผู้สมัครฝ่ายชาตินิยม

ในขณะนั้น กลุ่มลิเบอรัล ยูเนียนิสต์ สนับสนุนการปฏิรูปที่ดินและการให้ชาวนาเป็นเจ้าของที่ดินเพื่อรักษาความเป็นสหภาพ (Union) ระหว่างไอร์แลนด์และบริเตน อย่างไรก็ตาม เคนนีคัดค้านการจัดตั้งสภาท้องถิ่นตามข้อเสนอของโจเซฟ แชมเบอร์เลน โดยเขามองว่าเป็น "แผนการสภาจังหวัดที่น่ากลัว" และเรียกร้องให้มีการบริหารส่วนท้องถิ่นแบบรวมศูนย์แทน

ตำแหน่งสำคัญทางรัฐบาลและตุลาการ

ระหว่างปี 1895 ถึง 1898 เคนนีดำรงตำแหน่ง อัยการสูงสุดของไอร์แลนด์ (Solicitor-General for Ireland) ภายใต้รัฐบาลยูเนียนิสต์ของลอร์ด แซลส์บรี

ในปี 1898 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาศาลสูง (Judge of the High Court) ซึ่งทำให้เขาต้องลาออกจากตำแหน่งอัยการสูงสุดและสมาชิกสภาสามัญชน ต่อมาในปี 1902 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาที่ปรึกษาแห่งไอร์แลนด์ (Privy Council of Ireland) ตามประกาศเกียรติยศในโอกาสพระราชพิธีบรมราชาภิเษก

บั้นปลายชีวิตและมุมมองทางสังคม

เคนนีปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งผู้พิพากษาจนกระทั่งเสียชีวิตที่บ้านพักในคาบินทีลี กรุงดับลิน เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 1921 ขณะมีอายุ 75 ปี ปัจจุบันภาพเหมือนของเขาที่วาดโดย ซาร่าห์ เพอร์เซอร์ (Sarah Purser) ยังคงประดับอยู่ที่ King's Inns

มอริส ฮีลีย์ (Maurice Healy) ได้บันทึกไว้ในบันทึกความทรงจำ The Old Munster Circuit ว่าเคนนีเป็นคนเข้มงวดและไม่ยืดหยุ่น และอาจขาดความเห็นอกเห็นใจต่อผู้ยากไร้ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็เป็นนักกฎหมายที่มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และมีสำนึกในความยุติธรรมที่แรงกล้า นอกจากนี้ ความเป็นคาทอลิกยูเนียนิสต์ของเขาทำให้เขากลายเป็นบุคคลที่ถูกโดดเดี่ยวในทางการเมือง เนื่องจากในยุคนั้นชาวคาทอลิกที่สนับสนุนสหภาพมักถูกสงสัยและไม่ไว้วางใจจากฝ่ายตรงข้าม

ชีวิตครอบครัว

วิลเลียม เคนนี สมรสกับแมรี คอฟฟีย์ เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 1873 และมีบุตรด้วยกัน 8 คน

คำถามที่พบบ่อย

วิลเลียม เคนนี คือใคร?

วิลเลียม เคนนี เป็นผู้พิพากษาศาลสูงและนักการเมืองชาวไอร์แลนด์ สังกัดพรรคลิเบอรัล ยูเนียนิสต์ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการต่อต้านการปกครองตนเองของไอร์แลนด์และดำรงตำแหน่งอัยการสูงสุดของไอร์แลนด์ในช่วงปี 1895-1898

จุดยืนทางการเมืองของวิลเลียม เคนนี เป็นอย่างไร?

เขาสนับสนุนความเป็นสหภาพระหว่างไอร์แลนด์และบริเตน (Unionism) และสนับสนุนการปฏิรูปที่ดินเพื่อให้ชาวนาเป็นเจ้าของที่ดิน แต่คัดค้านการกระจายอำนาจสู่สภาท้องถิ่นแบบที่โจเซฟ แชมเบอร์เลน เสนอ

วิลเลียม เคนนี ดำรงตำแหน่งทางกฎหมายที่สำคัญอะไรบ้าง?

เขาเคยเป็น Queen's Counsel (Q.C.), อัยการสูงสุดของไอร์แลนด์ (Solicitor-General for Ireland) และผู้พิพากษาศาลสูง (Judge of the High Court)