โล่ Witham Shield ศิลปะสำริดยุคเหล็กจากลินคอล์นเชียร์

โล่ Witham Shield เป็นแผ่นปิดหน้าโล่สำริดที่ตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจงในรูปแบบศิลปะ La Tène ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงประมาณศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล โล่ชิ้นนี้ถูกค้นพบในแม่น้ำ Witham บริเวณใกล้กับ Washingborough และ Fiskerton ในมณฑลลินคอล์นเชียร์ ประเทศอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1826 ปัจจุบันถูกเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์บริติช (British Museum)

ลักษณะปรากฏและศิลปะ

โล่ Witham Shield เป็นตัวอย่างที่โดดเด่นของศิลปะเซลติกที่เรียกว่า La Tène โดยมีลักษณะเด่นคือโดมกลางที่ออกแบบมาเพื่อประโยชน์ใช้สอย เพื่อให้เจ้าของสามารถถือโล่ได้ใกล้กับจุดศูนย์ถ่วง

ในอดีต เคยมีรูปเงาของหมูป่าขาดยาวที่ทำจากหนัง ซึ่งถูกยึดไว้รอบโดมกลางด้วยหมุดย้ำ โดยสังเกตได้จากรูหมุดและรอยด่างของสำริด แม้ว่าปัจจุบันรอยด่างเหล่านี้จะมองเห็นได้ยากขึ้น แต่เชื่อกันว่าหมูป่าอาจเป็นสัญลักษณ์ของเผ่า หรือแสดงถึงความกล้าหาญของเจ้าของ หรืออาจเป็นตัวแทนของเทพเจ้า Moccus ของชาวเซลติก

นอกจากนี้ โล่ยังมีการแกะสลักรูปนกและสัตว์ต่างๆ เช่น รูปหัวนกที่ปลายทั้งสองด้าน ซึ่งรองรับด้วยม้าที่มีหูเป็นปีก และมีนกที่คล้ายกับนกเป็ดผัน (crested grebes) แกะสลักอยู่บนสันกลางของโล่

การก่อสร้างและวัสดุ

โล่ชิ้นนี้สร้างขึ้นจากไม้เป็นหลัก (ซึ่งปัจจุบันผุพังไปหมดแล้ว) ตามแบบแผนที่เรียกว่า "โล่กอล (Gaulish Shield)" ซึ่งมีต้นกำเนิดในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล สิ่งที่หลงเหลืออยู่คือแผ่นปิดหน้าสำริดที่เกือบสมบูรณ์ ซึ่งมีความหนาเพียง 0.2-0.3 มิลลิเมตร และถูกปิดทับลงบนไม้ที่มีความหนาประมาณ 8 มิลลิเมตร

แผ่นสำริดสองแผ่นหลักที่บรรจบกันที่จุดกึ่งกลางของโล่มีความยาวแผ่นละกว่าหนึ่งเมตร โดยมีแถบปิดรอยต่อเพื่อความสวยงาม นอกจากนี้ ตรงส่วนโดมกลางยังมีชิ้นส่วนของปะการังสีแดง ซึ่งเชื่อว่านำเข้ามาจากแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

ความสำคัญทางประวัติศาสตร์

โล่ Witham Shield ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ผลงานชิ้นเอก (tour de force)" ของงานสำริดดุน ซึ่งในยุโรปไม่มีแผ่นปิดหน้าสำริดที่สมบูรณ์เช่นนี้หลงเหลืออยู่เลย ความหายากนี้เกิดจากการที่โล่เซลติกส่วนใหญ่สร้างจากไม้โดยไม่มีการหุ้มสำริด การหุ้มสำริดเช่นนี้อาจบ่งบอกถึงอิทธิพลจากกรีกและอีทรัสกัน

โล่ชิ้นนี้มีความคล้ายคลึงกับโล่อื่นๆ ที่พบในอังกฤษในช่วงเวลาเดียวกัน เช่น โล่ Chertsey และโล่ Battersea ซึ่งถูกพบในแม่น้ำเช่นกัน

ประวัติการครอบครอง

โล่ชิ้นนี้เคยอยู่ในคอลเลกชันของ Sir Samuel Rush Meyrick นักสะสมอาวุธและชุดเกราะชื่อดัง และต่อมาถูกส่งต่อให้ Lt. Colonel Augustus Meyrick ก่อนที่ Augustus Franks นักโบราณคดีผู้มั่งคั่งจะซื้อไป และมอบให้แก่พิพิธภัณฑ์บริติชในปี ค.ศ. 1872

การค้นพบที่เกี่ยวข้อง

นอกเหนือจากโล่แล้ว ในปี ค.ศ. 1826 ยังมีการค้นพบเข็มกลัดสามหัวที่แปลกตาในแม่น้ำ Witham ใกล้กับ Fiskerton ซึ่งถูกระบุว่าเป็นชุดเข็มกลัดสามหัวเพียงชุดเดียวที่หลงเหลืออยู่ และมีอายุอยู่ในศตวรรษที่ 8 ยุคแองโกล-แซกซอน

ในศตวรรษที่ 20 มีการค้นพบเสาไม้และดาบยุคเหล็กตอนต้นถึงตอนกลางใกล้กับจุดที่พบโล่ การขุดค้นในปี ค.ศ. 1981 พบว่าเสาเหล่านี้คือทางเดินไม้ (causeway) ซึ่งมีการซ่อมแซมทุกๆ 18 ปี ระหว่างปี 457 ถึง 300 ก่อนคริสตกาล

รอบๆ ทางเดินไม้มีการค้นพบโบราณวัตถุจำนวนมาก รวมถึงหอก 11 เล่ม, ดาบ 6 เล่ม, เครื่องมือช่างไม้และช่างโลหะ รวมถึงส่วนหนึ่งของกะโหลกมนุษย์ที่มีรอยฟันดาบรูปพระจันทร์เสี้ยว ซึ่งเชื่อว่าไม่ได้เป็นสาเหตุการตาย

การขุดค้นเพิ่มเติมในเวลาต่อมาพบทางเดินไม้ส่วนอื่นๆ พร้อมกับหอก, ดาบ, กริช และเรือถวายเทพเจ้า (votive boats) สองลำ ซึ่งโบราณวัตถุเหล่านี้ดูเหมือนจะถูกทำให้เสียหายอย่างจงใจก่อนจะนำไปฝังหรือทิ้งลงในน้ำ