กองทัพอากาศหญิงแห่งราชอาณาจักร (WRAF) ประวัติและการเปลี่ยนแปลง
สรุปใจความสำคัญ
- WRAF ก่อตั้งขึ้นสองครั้ง คือในช่วงปี 1918-1920 และ 1949-1994
- ผู้หญิงใน WRAF ไม่ได้รับอนุญาตให้ขับเครื่องบินขับไล่ความเร็วสูงจนกระทั่งปี 1994
- WRAF ได้ควบรวมเข้ากับกองทัพอากาศอังกฤษ (RAF) อย่างเป็นทางการในปี 1994 เพื่อให้ผู้หญิงได้รับการยอมรับในกองทัพอย่างเต็มที่
กองทัพอากาศหญิงแห่งราชอาณาจักร (WRAF) เป็นหน่วยงานแยกส่วนของกองทัพอากาศอังกฤษ (Royal Air Force - RAF) ซึ่งมีประวัติการก่อตั้งและดำเนินงานแบ่งออกเป็นสองช่วงเวลาสำคัญ คือในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1918-1920) และในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1949-1994)

การก่อตั้งและการควบรวม
เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949 ชื่อขององค์กรจากสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 ได้ถูกนำกลับมาใช้ใหม่ โดยเปลี่ยนจากกองทัพอากาศหญิงช่วยรบ (Women's Auxiliary Air Force - WAAF) ที่ก่อตั้งในปี 1939 ให้กลายเป็นกองทัพอากาศหญิงแห่งราชอาณาจักร (WRAF) อย่างเป็นทางการในฐานะหน่วยงานประจำ
ตลอดหลายทศวรรษต่อมา WRAF และ RAF มีความใกล้ชิดกันมากขึ้น โดยมีการเปิดโอกาสให้ผู้หญิงเข้าทำงานในสายงานที่หลากหลายขึ้น จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1994 ทั้งสองหน่วยงานได้ควบรวมกันอย่างเป็นทางการ ซึ่งถือเป็นการยอมรับบทบาทของผู้หญิงในกองทัพอังกฤษอย่างเต็มตัว และเป็นจุดสิ้นสุดของ WRAF ในฐานะหน่วยงานแยกส่วน
บทบาทและข้อจำกัดในอดีต
ในด้านดนตรี WRAF เคยมีวงดุริยางค์กลาง (Central Band) ซึ่งเป็นหนึ่งในสองวงดนตรีหญิงล้วนในกองทัพอังกฤษ แต่ได้ถูกยุบเลิกไปในปี ค.ศ. 1972 โดยนักดนตรีบางส่วนได้ย้ายไปสังกัดวงดุริยางค์ของกองทัพบกหญิง (Women's Royal Army Corps)
ในส่วนของหน้าที่การบิน ผู้หญิงได้รับอนุญาตให้ปฏิบัติหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่บรรทุกสินค้าทางอากาศ (Air Loadmasters) และพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน (Air Stewards) เท่านั้นจนถึงปี ค.ศ. 1989 ซึ่งหลังจากนั้นตำแหน่งงานด้านการบินทั้งหมดจึงเปิดกว้างสำหรับผู้หญิง อย่างไรก็ตาม พวกเธอไม่ได้รับอนุญาตให้ขับเครื่องบินขับไล่ความเร็วสูง (Fast Jets) จนกระทั่งปี ค.ศ. 1994

กำลังพลและสถานที่ฝึกอบรม
ในช่วงแรกของการก่อตั้ง (สงครามโลกครั้งที่ 1) เป้าหมายของกำลังพลอยู่ที่ประมาณ 90,000 นาย แต่ตัวเลขจริง ณ วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1918 มีจำนวน 15,433 นาย ซึ่งประกอบด้วยผู้สมัครใหม่ประมาณ 5,000 นาย และผู้ที่โอนย้ายมาจากหน่วยงานก่อนหน้าอีก 10,000 นาย โดยในช่วงแรกนี้จำนวนกำลังพลไม่เคยเกิน 25,000 นาย
สำหรับการฝึกอบรม มีการเปิดศูนย์ฝึก (Depots) ในปี 1918 ที่ Handsworth College ในกลาสโกว์, RAF Flowerdown, RAF Spitalgate ใกล้กับแกรนแธม และที่ยอร์ก ต่อมาในทศวรรษ 1950 ได้มีการเปิดศูนย์ฝึก WRAF Depot และหน่วยฝึกหัดนายทหาร WRAF Officer Cadet Training Unit ที่ RAF Hawkinge ในเคนต์
ยศและโครงสร้างการบังคับบัญชา
WRAF ใช้โครงสร้างยศที่สืบทอดมาจาก WAAF โดยในส่วนของพลทหารยศมาตรฐานจะใช้ยศเดียวกับ RAF แต่สำหรับนายทหารจะใช้ระบบยศแยกต่างหากจนกระทั่งปี ค.ศ. 1968 จึงได้เปลี่ยนมาใช้ยศนายทหารของ RAF อย่างเต็มรูปแบบ

รายนามผู้บัญชาการและผู้อำนวยการ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 มีผู้บัญชาการ (Commandants) ดังนี้:
- Gertrude Crawford (1918)
- Violet Douglas-Pennant (พฤษภาคม–กันยายน 1918)
- Helen Gwynne-Vaughan (กันยายน 1918 – 1920)
สำหรับผู้อำนวยการ (Directors) ในช่วงปี 1949-1994 มีรายนามดังนี้:
| ชื่อผู้อำนวยการ | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง |
|---|---|
| Air Commandant Dame Felicity Hanbury | 1949–1950 |
| Air Commandant Dame Nancy Salmon | 1950–1956 |
| Air Commandant Dame Henrietta Barnett | 1956–1960 |
| Air Commandant Dame Anne Stephens | 1960–1963 |
| Air Commandant Dame Jean Conan Doyle | 1963–1966 |
| Air Commodore Dame Felicity Hill | 1966–1969 |
| Air Commodore Philippa Marshall | 1969–1973 |
| Air Commodore Molly Allott | 1973–1976 |
| Air Commodore Joy Tamblin | 1976–1980 |
| Air Commodore Helen Renton | 1980–1986 |
| Air Commodore Shirley Jones | 1986–1989 |
| Air Commodore Ruth Montague | 1989–1994 |
คำถามที่พบบ่อย
WRAF คืออะไร?
WRAF คือ กองทัพอากาศหญิงแห่งราชอาณาจักร (Women's Royal Air Force) ซึ่งเป็นหน่วยงานแยกส่วนของกองทัพอากาศอังกฤษที่เปิดโอกาสให้ผู้หญิงได้ปฏิบัติหน้าที่ทางทหาร
ผู้หญิงใน WRAF สามารถขับเครื่องบินได้หรือไม่?
ในช่วงแรกผู้หญิงทำได้เพียงหน้าที่เจ้าหน้าที่บรรทุกสินค้าและพนักงานต้อนรับ แต่ในปี 1989 ได้เปิดตำแหน่งงานด้านการบินทั้งหมด และในปี 1994 จึงจะสามารถขับเครื่องบินขับไล่ความเร็วสูงได้
WRAF ยุติบทบาทลงเมื่อใด?
WRAF ยุติบทบาทในฐานะหน่วยงานแยกส่วนในปี 1994 เมื่อมีการควบรวมเข้ากับกองทัพอากาศอังกฤษ (RAF) อย่างเป็นทางการ
