Yishtabach บทสวดมนต์สรรเสริญพระเจ้าในพิธีศาหริต

Yishtabach (ภาษาฮีบรู: יִשְׁתַּבַּח) แปลว่า 'ขอให้พระเจ้าทรงได้รับคำสรรเสริญ' เป็นบทสวดมนต์แห่งการประกาศเกียรติคุณของชาวยิวที่สวดในตอนท้ายของ Pesukei Dezimra (บทเพลงแห่งการสรรเสริญ) ในระหว่างพิธีสวดมนต์ยามเช้าที่เรียกว่า Shacharit (ศาหริต)

ลำดับการสวดมนต์

ในลำดับพิธีการสวดมนต์ Yishtabach จะถูกสวดก่อนหน้าบท Chatzi Kaddish ซึ่งจะนำไปสู่บท Barechu อีกทีหนึ่ง และเนื่องจาก Yishtabach เป็นส่วนหนึ่งของ Pesukei Dezimra จึงถูกสวดต่อจากบท Barukh She'amar ทั้งนี้ ทั้ง Yishtabach และ Barukh She'amar ต่างเป็นคำอวยพร ซึ่งสนับสนุนแนวคิดที่ว่า Pesukei Dezimra คือการสวดมนต์ที่รวมเป็นหนึ่งเดียวเพื่อสรรเสริญพระเจ้า

ที่มาและสัญลักษณ์ทางตัวเลข

แม้ว่าผู้เขียนบทสวด Yishtabach จะไม่เป็นที่รู้จักแน่ชัด แต่ตามประเพณีเชื่อกันว่ากษัตริย์โซโลมอนเป็นผู้แต่ง เนื่องจากตัวอักษรตัวแรกของคำที่ 2 ถึง 5 ในบทสวดนี้ประกอบกันเป็นอักษรย่อของชื่อ "โซโลมอน" (Shlomó) ในภาษาฮีบรู

จุดเด่นของบทสวดนี้คือการเน้นตัวเลข 15 ซึ่งปรากฏในสองส่วนสำคัญ ได้แก่:

• มีคำสรรเสริญ 15 รูปแบบที่จุดเริ่มต้นของบทสวด
• มีคำ 15 คำในบรรทัดสุดท้ายของบทสวด

การใช้ตัวเลข 15 นี้สื่อถึงพระนามของพระเจ้า (Yah) ซึ่งในระบบ Gematria (การคำนวณค่าตัวเลขของตัวอักษรฮีบรู) มีค่าเท่ากับ 15 นอกจากนี้ ในหนังสือสดุดี (Psalms) ยังมีบทเพลงแห่งการขึ้นสู่ที่สูง (Songs of Ascent) จำนวน 15 บท (สดุดี 120–134)

ความหมายและแนวคิดหลัก

รับบี รอน ไอแซคส์ (Rabbi Ron Isaacs) ได้วิเคราะห์ว่า Yishtabach มีธีมหลักสองประการ คือ:

1. พระอำนาจและอานุภาพของพระเจ้าทรงคู่ควรแก่การสรรเสริญและการบูชา
2. มนุษย์ต้องสรรเสริญพระเจ้าอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ

ธรรมเนียมการสวดในแต่ละกลุ่ม

วิธีการสวด Yishtabach มีความแตกต่างกันไปตามประเพณีของกลุ่มชาวยิว: