ประวัติฝูงบินที่ 10 ของกองทัพอากาศแอฟริกาใต้ (10 Squadron SAAF)

ฝูงบินที่ 10 (10 Squadron) เป็นหน่วยบินที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานและหลากหลายบทบาทของกองทัพอากาศแอฟริกาใต้ (South African Air Force - SAAF) โดยมีการก่อตั้งและยุบหน่วยหลายครั้งตามสถานการณ์ความมั่นคงของโลกและภูมิภาค

บทบาทในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

ฝูงบินที่ 10 ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1939 ในฐานะหน่วยเครื่องบินทิ้งระเบิดและขับไล่ (Bomber Fighter unit) โดยในช่วงแรกถูกจัดวางกำลังเพื่อป้องกันชายฝั่งภายใต้การบังคับบัญชาของ Coastal Command SAAF

ในช่วงปี ค.ศ. 1942 บทบาทของฝูงบินได้เปลี่ยนกลับมาเป็นฝูงบินขับไล่เพื่อการป้องกันประเทศในเขตนาทาล (Natal) โดยใช้เครื่องบิน Hawker Fury ต่อมาได้เปลี่ยนมาใช้เครื่องบิน Mohawks และ Kittyhawks เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับการรุกรานของกองเรือบรรทุกเครื่องบินญี่ปุ่นที่อาจเกิดขึ้นในน่านน้ำแอฟริกาใต้

เมื่อภัยคุกคามจากญี่ปุ่นลดลงในปี ค.ศ. 1943 ฝูงบินจึงถูกยุบตัวลงชั่วคราว ก่อนจะถูกจัดตั้งขึ้นใหม่ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1944 เพื่อปฏิบัติการในตะวันออกกลาง โดยประจำการที่ซีเรีย ลิเบีย และบริเวณทะเลอีเจียน โดยใช้เครื่องบิน Spitfire Mk. V และ Spitfire Mk. IX ในภารกิจคุ้มกันกองเรือและสกัดกั้นเครื่องบินทิ้งระเบิดในระดับสูง ก่อนจะยุบหน่วยอีกครั้งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1944

การฟื้นฟูหน่วยในทศวรรษ 1980 และยุค UAV

ฝูงบินที่ 10 ถูกปลุกให้กลับมามีบทบาทอีกครั้งในเดือนมกราคม ค.ศ. 1986 ณ ฐานทัพอากาศ Potchefstroom แต่ครั้งนี้มาในรูปแบบของ ฝูงบินอากาศยานไร้คนขับ (UAV Squadron) เพื่อสนับสนุนการลาดตระเวนปืนใหญ่และการควบคุมการยิงให้กับกองทัพปืนใหญ่แอฟริกาใต้

หน่วยนี้ได้นำเครื่องบิน Kentron Seeker มาใช้งาน โดยแบ่งเป็นรุ่น Seeker-P สำหรับการฝึก และ Seeker-D สำหรับการปฏิบัติการจริง ฝูงบินได้ถูกส่งไปปฏิบัติการในประเทศแองโกลาระหว่างปี ค.ศ. 1987 ถึง 1991 ในปฏิบัติการ Modular

ท้ายที่สุด ฝูงบินที่ 10 ได้ถูกยุบหน่วยเป็นครั้งสุดท้ายในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1991 โดยมีการโอนย้ายระบบ UAV ทั้งหมดไปยังบริษัท Kentron เพื่อให้การควบคุมและการปฏิบัติการเป็นไปในรูปแบบของบริษัทผู้ผลิตภายใต้การกำกับของกองทัพ (SADF)

เครื่องบินที่เคยประจำการในฝูงบิน