ภูมิภาคอากรีสเตในบราซิล

อากรีสเต (โปรตุเกส: Agreste แปลว่า "ชนบท") เป็นเขตพื้นที่แคบๆ ในประเทศบราซิลที่ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของรัฐรีโอกรันดีดูนอร์ตี (Rio Grande do Norte), ปารายบา (Paraíba), เปร์นัมบูกู (Pernambuco), อลาโกอัส (Alagoas), เซร์จีปี (Sergipe) และบาเยีย (Bahia) โดยทำหน้าที่เป็นเขตเปลี่ยนผ่านทางภูมิศาสตร์และภูมิอากาศระหว่างเขตป่าชายฝั่งที่เรียกว่า โซนา ดา มาตา (Zona da Mata) และเขตพื้นที่กึ่งแห้งแล้งที่เรียกว่า เซร์ตัง (Sertão)

ลักษณะทางภูมิศาสตร์และภูมิประเทศ

พื้นที่ส่วนใหญ่ของอากรีสเตมีลักษณะเป็นเนินเขา โดยความสูงของเนินเขาจะเพิ่มมากขึ้นเมื่อลงไปทางทิศใต้ ยกเว้นในบริเวณหุบเขาแคบๆ ของแม่น้ำเซาฟรานซิสโก (São Francisco River) ลักษณะทางกายภาพนี้ส่งผลต่อการกระจายตัวของปริมาณน้ำฝน เนื่องจากมีแนวเทือกเขาที่ทำหน้าที่กั้นกระแสลมจากมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งทำให้เกิดฝนตกหนักในเขตป่าชายฝั่ง แต่เมื่อถึงรัฐรีโอกรันดีดูนอร์ตี แนวเทือกเขานี้จะขาดช่วงลง ทำให้อากรีสเตค่อยๆ เลือนหายไปในบริเวณดังกล่าว

ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศในอากรีสเตมีลักษณะร้อนและกึ่งชื้น (Sub-humid) โดยมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยในเมืองสำคัญอย่างกัมปีนา กรานดี (Campina Grande) อยู่ที่ประมาณ 700 มิลลิเมตรต่อปี การกระจายตัวของน้ำฝนมีความแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละเดือน โดยจะมีปริมาณน้ำฝนต่ำสุด (น้อยกว่า 10 มิลลิเมตร) ในช่วงเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน และสูงสุด (ประมาณ 120 มิลลิเมตร) ในช่วงเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน

แม้ว่าอากรีสเตจะประสบปัญหาภัยแล้งเช่นเดียวกับเขตเซร์ตัง แต่ความรุนแรงของผลกระทบมักจะน้อยกว่า นอกจากนี้ ในพื้นที่สูงบางแห่ง โดยเฉพาะในรัฐเปร์นัมบูกู เช่น เมืองการันยุนส์ (Garanhuns) และเมืองทรีอุนโฟ (Triunfo) อุณหภูมิอาจลดต่ำลงกว่า 10 องศาเซลเซียสในช่วงฤดูหนาวของทวีปอเมริกาใต้

เศรษฐกิจและการใช้ประโยชน์ที่ดิน

ที่ดินในภูมิภาคอากรีสเตส่วนใหญ่ถูกใช้เพื่อการเกษตรแบบผสมผสาน (Mixed farming) โดยมีการปลูกพืชหลากหลายชนิด ซึ่งผลไม้เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ โดยเฉพาะเมลอนที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในระบบเศรษฐกิจของพื้นที่