ทางหลวงหมายเลข 93 รัฐแอลเบอร์ตา

ทางหลวงหมายเลข 93 (Highway 93) เป็นทางหลวงสายเหนือ-ใต้ในรัฐแอลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา เส้นทางนี้มีความสำคัญทั้งในด้านการคมนาคมและการท่องเที่ยว โดยแบ่งออกเป็นสองส่วนหลักตามจุดตัดของทางหลวงสายหลัก คือทางหลวงสาย Banff–Windermere Highway ทางตอนใต้ของทางหลวงสาย 1 (Trans-Canada Highway) และทางหลวงสาย Icefields Parkway ทางตอนเหนือของทางหลวงสาย 1

เส้นทางทั้งหมดพาดผ่านพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติแบนฟ์ (Banff National Park) และอุทยานแห่งชาติแจสเปอร์ (Jasper National Park) โดยมีหน่วยงาน Parks Canada เป็นผู้ดูแลและบำรุงรักษาตลอดทั้งสาย เริ่มต้นจากพรมแดนรัฐบริติชโคลัมเบียที่ช่องเขาเวอร์มิเลียน (Vermilion Pass) ทางทิศใต้ ซึ่งเชื่อมต่อกับทางหลวงหมายเลข 93 ของรัฐบริติชโคลัมเบีย และสิ้นสุดที่จุดตัดกับทางหลวงหมายเลข 16 (Yellowhead Highway) ในเมืองแจสเปอร์

เส้นทาง Banff–Windermere Highway

ส่วนทางตอนใต้ของทางหลวงหมายเลข 93 เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทาง Banff–Windermere Highway (หรือ Banff–Windermere Parkway) ซึ่งมีความยาวรวม 105 กิโลเมตร เส้นทางนี้เริ่มต้นจากทางหลวงหมายเลข 95 ที่เมืองราเดียมฮอตสปริงส์ (Radium Hot Springs) ผ่านอุทยานแห่งชาติคูเทไน (Kootenay National Park) และข้ามเส้นแบ่งเขตสันปันน้ำทวีป (Continental Divide) ที่ช่องเขาเวอร์มิเลียน เข้าสู่รัฐแอลเบอร์ตา

ช่วงสุดท้ายประมาณ 11 กิโลเมตรของเส้นทางนี้ตั้งอยู่ในรัฐแอลเบอร์ตาและพื้นที่อุทยานแห่งชาติแบนฟ์ โดยมุ่งหน้าไปบรรจบกับทางหลวงสาย 1A (Bow Valley Parkway) ที่จุดตัดแคสเซิลจังก์ชัน (Castle Junction) ทั้งนี้ ก่อนปี ค.ศ. 1959 เส้นทางช่วงนี้เคยถูกกำหนดให้เป็นทางหลวงหมายเลข 1B

การเชื่อมต่อกับทางหลวงสายหลัก

ทางหลวงหมายเลข 93 เชื่อมต่อกับทางหลวงสาย 1 (Trans-Canada Highway) บริเวณใกล้กับแคสเซิลจังก์ชัน ซึ่งอยู่กึ่งกลางระหว่างเมืองแบนฟ์และเลกหลุยส์ (Lake Louise) โดยเส้นทางจะวิ่งขนานไปกับทางหลวงสาย 1 เป็นระยะทาง 28 กิโลเมตร ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ก่อนจะแยกตัวออกไปทางทิศเหนืออีกครั้งห่างจากเลกหลุยส์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 3 กิโลเมตร

เส้นทาง Icefields Parkway

Icefields Parkway (ภาษาฝรั่งเศส: Promenade des Glaciers) เป็นถนนสายทัศนียภาพที่มีความยาว 227 กิโลเมตร วิ่งขนานไปกับเส้นแบ่งเขตสันปันน้ำทวีป ผ่านภูมิประเทศที่ทุรกันดารของเทือกเขาร็อกกีในแคนาดา โดยเชื่อมต่อระหว่างเลกหลุยส์และเมืองแจสเปอร์

ชื่อของเส้นทางนี้มาจากลักษณะทางภูมิศาสตร์ที่โดดเด่น เช่น ทุ่งน้ำแข็งโคลัมเบีย (Columbia Icefield) ซึ่งสามารถมองเห็นได้จากริมถนน

ประวัติการก่อสร้าง

ก่อนที่จะมี Icefields Parkway พื้นที่นี้เคยมีเส้นทางที่เรียกว่า Wonder Trail ซึ่งเปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1885 หลังจากที่ทางรถไฟสายแคนาดาแปซิฟก (Canadian Pacific Railway) สร้างเสร็จสิ้น เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้นในอุทยานแห่งชาติแบนฟ์ โดยเส้นทางนี้ดำเนินตามรอยของอาเธอร์ ฟิลิมอน โคลแมน (Arthur Philemon Coleman) นักธรณีวิทยาที่สำรวจตามลำน้ำซันวัปตา (Sunwapta River)

ในปี ค.ศ. 1931 รัฐบาลกลางได้มอบหมายให้ก่อสร้างถนนเส้นเดียวระหว่างเลกหลุยส์และแจสเปอร์ เพื่อเป็นโครงการบรรเทาทุกข์ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression) โดยใช้แรงงานคนกว่า 600 คนในการขุดและสร้างทางด้วยมือ และก่อสร้างแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1940

ต่อมาในช่วงทศวรรษ 1950 การใช้รถยนต์เพิ่มมากขึ้นทำให้ปริมาณการจราจรหนาแน่นขึ้น รัฐบาลจึงได้ดำเนินการปรับปรุงและเปิดใช้งานทางหลวงที่ปูผิวจราจรและทันสมัยขึ้นในปี ค.ศ. 1961 และในปี ค.ศ. 1969 บริษัท Brewster Sightseeing ได้เริ่มให้บริการทัวร์สโนว์โมบิลบนธารน้ำแข็งอาทาบาสกา (Athabasca Glacier) ซึ่งตั้งอยู่ติดกับทางหลวงสายนี้