อัลเฟรด ชูลเซอ-ฮินริชส์ นายทหารเรือเยอรมันผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์กางเขนเหล็ก

อัลเฟรด ชูลเซอ-ฮินริชส์ (6 พฤศจิกายน 1899 – 23 มิถุนายน 1972) เป็นนายทหารเรือระดับสูงของกองทัพเรือเยอรมัน (Kriegsmarine) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยดำรงตำแหน่งเป็น Kapitän zur See (นาวาเอก) และเป็นผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์กางเขนเหล็ก (Knight's Cross of the Iron Cross) ซึ่งเป็นหนึ่งในรางวัลสูงสุดของกองทัพเยอรมันในยุคนั้น

ประวัติการทำงานและเส้นทางอาชีพ

เส้นทางอาชีพของชูลเซอ-ฮินริชส์เริ่มต้นขึ้นในช่วงก่อนสงคราม โดยเขามีประสบการณ์ในหลากหลายบทบาท ดังนี้:

• ตุลาคม 1924: ประจำการบนเรือสำรวจ Panther
• มกราคม 1927: ประจำการในหน่วย Sperrversuchskommando และเป็นผู้บัญชาการเรือตอร์ปิโด G 10
• ตุลาคม 1930: ผู้บัญชาการกองเรือตอร์ปิโดที่ 2 (II Torpedobootsflottille)
• ปี 1935: เข้าศึกษาในโรงเรียนนายทหารเรือ
• ตุลาคม 1940 - เมษายน: ผู้บัญชาการเรือทำลายล้าง Z13 Erich Koellner ในการรบที่นาร์วิก (Narvik campaign)

และหลังจากนั้นเขายังได้รับมอบหมายให้ดำรงตำแหน่งสำคัญๆ เช่น:

• ธันวาคม 1941: เสนาธิการของ "Admiral Nordmeer" ในเมืองเคอร์เคเนส (Kirkenes)
• พฤษภาคม 1943 – กุมภาพันธ์ 1945: ผู้บัญชาการโรงเรียนนายทหารเรือ (Marinekriegsakademie) ในเบอร์ลิน และต่อมาที่เมืองแบด ฮอมบวร์ก (Bad Homburg)
• ปี 1957: เข้าร่วมกับกองทัพเรือเยอรมันตะวันตก (Bundesmarine)

เหตุการณ์สำคัญในช่วงสงคราม

ในช่วงการรบที่นาร์วิกปี 1940 ชูลเซอ-ฮินริชส์ถูกจับเป็นเชลยศึกโดยกองทัพนอร์เวย์หลังจากเรือทำลายล้าง Erich Koellner ของเขาถูกจมลง เขาถูกคุมขังที่ป้อมปราการ Vardøhus ในฟินน์มาร์ก และต่อมาที่ค่ายเชลยศึก Skorpa ในทรอมส์ จนกระทั่งได้รับการปล่อยตัวในช่วงกลางเดือนมิถุนายน 1940

ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 1940 จนถึงเดือนเมษายน 1943 เขาได้รับหน้าที่เป็นผู้บัญชาการกองเรือทำลายล้างที่ 6 (6th Destroyer Flotilla) ซึ่งปฏิบัติการในนอร์เวย์และน่านน้ำอาร์กติก ในวันที่ 1 พฤษภาคม 1942 ระหว่างการปะทะกับกองเรือคุ้มกัน QP 11 ของฝ่ายสัมพันธมิตร เรือทำลายล้าง Hermann Schoemann ของเขาถูกทำลายและต้องจมเรือตัวเอง (scuttled) ในวันรุ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม การโจมตีครั้งนี้ส่งผลให้เรือ HMS Edinburgh ของฝ่ายสัมพันธมิตรถูกจมลงในวันที่ 2 พฤษภาคม 1942

เครื่องราชอิสริยาภรณ์และรางวัล