นกฟลามิงโกอเมริกัน

นกฟลามิงโกอเมริกัน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Phoenicopterus ruber) เป็นนกขนาดใหญ่ที่มีสีสันโดดเด่น พบได้ตามธรรมชาติในบริเวณหมู่เกาะเวสต์อินดีส ทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ (รวมถึงหมู่เกาะกาลาปาโกส) และคาบสมุทรยูกาตัง นกชนิดนี้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับนกฟลามิงโกใหญ่และนกฟลามิงโกชิลี โดยในอดีตเคยถูกจัดให้อยู่ในชนิดเดียวกันกับนกฟลามิงโกใหญ่ แต่ปัจจุบันความเชื่อดังกล่าวไม่ได้รับการยอมรับเนื่องจากขาดหลักฐานสนับสนุนที่เพียงพอ

อนุกรมวิธาน

นกฟลามิงโกอเมริกันถูกบรรยายลักษณะทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1758 โดย คาร์ล ลินเนียส (Carl Linnaeus) นักธรรมชาติวิทยาชาวสวีเดน ในหนังสือ Systema Naturae ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 10 โดยใช้ชื่อทวินามว่า Phoenicopterus ruber ซึ่งคำว่า Phoenicopterus เป็นภาษาละตินที่หมายถึงนกฟลามิงโก และ ruber หมายถึงสีแดง

ปัจจุบันมีการแบ่งนกฟลามิงโกอเมริกันออกเป็น 2 ชนิดย่อย ได้แก่:

• P. r. ruber: พบได้ตั้งแต่แถบแคริบเบียนไปจนถึงทางตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล
• P. r. glyphorhynchus: พบได้ในหมู่เกาะกาลาปาโกส ซึ่งมีความแตกต่างทางพันธุกรรมจากประชากรในแคริบเบียน โดยมีขนาดตัวเล็กกว่า มีความแตกต่างทางสรีระระหว่างเพศ และวางไข่ใบเล็กกว่า

การกระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่อาศัย

นกฟลามิงโกอเมริกันมีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางในภูมิภาคต่าง ๆ ดังนี้:

• อเมริกาใต้: พบในหมู่เกาะกาลาปาโกสของเอกวาดอร์, ชายฝั่งโคลอมเบีย, เวเนซุเอลา และทางตอนเหนือของบราซิล
• หมู่เกาะเวสต์อินดีส: พบในตรินิแดดและโตเบโก, คิวบา, จาเมกา, ฮิสปันโยลา (สาธารณรัฐโดมินิกันและเฮติ), บาฮามาส, หมู่เกาะเวอร์จิน และหมู่เกาะเติร์กส์และเคอิกอส
• อเมริกาเหนือ: พบตามแนวชายฝั่งตอนเหนือของคาบสมุทรยูกาตังในเม็กซิโก และในอดีตเคยพบมากในรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา

ถิ่นที่อยู่อาศัยที่นกชนิดนี้ชื่นชอบ ได้แก่ ลากูนที่มีความเค็มสูง, พื้นที่ดินเลน และทะเลสาบน้ำกร่อยทั้งบริเวณชายฝั่งและในแผ่นดิน เช่น เขตนิเวศป่าโกงกาง Petenes ในคาบสมุทรยูกาตัง

ความสัมพันธ์กับรัฐฟลอริดา

นกฟลามิงโกอเมริกันเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่สำคัญของรัฐฟลอริดา แม้ว่าในปัจจุบันจะพบเห็นได้ยากและเป็นเพียงผู้มาเยือนชั่วคราวหรือมีประชากรขนาดเล็กที่อาจอาศัยอยู่ถาวร แต่ในศตวรรษที่ 19 เคยมีรายงานการพบฝูงนกขนาดใหญ่ถึง 1,000 ถึง 2,500 ตัวในบริเวณเกาะมาร์โก, เคปเซเบิล และหมู่เกาะฟลอริดาคีย์ส

อย่างไรก็ตาม ประชากรนกฟลามิงโกในฟลอริดาลดลงอย่างรวดเร็วและล่มสลายในช่วงปี ค.ศ. 1900 เนื่องจากการถูกล่าอย่างหนักทั้งโดยชาวพื้นเมืองและผู้ตั้งถิ่นฐานยุคแรก ความเชื่อมโยงระหว่างนกฟลามิงโกกับฟลอริดาที่ยังคงอยู่ในปัจจุบันส่วนหนึ่งเกิดจากการตลาดของโรงแรม Flamingo Hotel ในไมอามีบีช ช่วงทศวรรษ 1920 และการเลี้ยงนกฟลามิงโกในสวนสาธารณะ Hialeah Park