สิงโตภูเขาอเมริกาเหนือ (North American Cougar) ข้อมูลครบถ้วน

สิงโตภูเขาอเมริกาเหนือ (Puma concolor couguar) เป็นสปีชีส์ย่อยของสิงโตภูเขาที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ โดยเป็นแมวป่าขนาดใหญ่ที่สุดในอเมริกาเหนือ และเป็นแมวป่าขนาดใหญ่เป็นอันดับสองในโลกใหม่ (New World) ในอดีตพวกมันเคยแพร่กระจายอยู่ทั่วไปในอเมริกาเหนือฝั่งตะวันออก แต่ปัจจุบันยังคงพบได้ทั่วไปในฝั่งตะวันตกของทวีป

ลักษณะทางกายภาพ

สิงโตภูเขาอเมริกาเหนือมีขนสีน้ำตาลเหลือง (tawny-colored) ที่สม่ำเสมอ โดยไม่มีจุด ซึ่งสีขนอาจแตกต่างกันไปตั้งแต่สีเหลืองอ่อน (buff) ไปจนถึงสีน้ำตาลซินนามอน (cinnamon-brown) สำหรับลูกสิงโตภูเขาอาจจะมีจุดจางๆ หลงเหลืออยู่บ้าง

ในด้านน้ำหนัก ตัวผู้และตัวเมียมีขนาดแตกต่างกัน โดยมีน้ำหนักเฉลี่ยอยู่ที่ 25–80 กิโลกรัม (55–176 ปอนด์) โดยตัวเมียจะมีน้ำหนักเฉลี่ยประมาณ 45 กิโลกรัม (99 ปอนด์) ซึ่งใกล้เคียงกับน้ำหนักของเสือจาการ์ในเขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่า Chamela-Cuixmala ในเม็กซิโก

ถิ่นที่อยู่อาศัยและการกระจายพันธุ์

สิงโตภูเขาอเมริกาเหนืออาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลาย โดยปัจจุบันยังมีประชากรที่แข็งแรงในสหรัฐอเมริกาฝั่งตะวันตก, ฟลอริดาตอนใต้ และแคนาดาฝั่งตะวันตก อย่างไรก็ตาม ในอดีตพวกมันเคยพบได้ทั่วไปในสหรัฐอเมริกาฝั่งตะวันออก ซึ่งเชื่อว่าได้สูญพันธุ์ไปในช่วงต้นศตวรรษที่ 20

การปรากฏตัวในสหรัฐอเมริกา

ยังคงมีการรายงานการพบเห็นสิงโตภูเขาในหลายพื้นที่ของสหรัฐอเมริกา รวมถึงพื้นที่ที่เคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว เช่น:

• แคลิฟอร์เนีย: กรมประมงและเกมส์ของแคลิฟอร์เนียประมาณการว่ามีสิงโตภูเขาประมาณ 4,000 ถึง 6,000 ตัว ตั้งแต่ปี 1972 และมีการติดตามตัวในเทือกเขา Santa Monica
• มินนิโซตา: มีการยืนยันการพบเห็นสิงโตภูเขา 14 ครั้งตั้งแต่ปี 2007 โดยกรมทรัพยากรธรรมชาติ
• คอนเนตทิคัต: ในปี 2011 มีการพบเห็นสิงโตภูเขาในเมือง Greenwich และต่อมาถูกรถชนตายในเมือง Milford หลังจากเดินทางไกลกว่า 1,500 ไมล์จากเซาท์ดาโคตา
• อิลลินอยส์: ในปี 2008 มีการพบสิงโตภูเขาในย่าน Roscoe Village ของเมืองชิคาโก ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการพบเห็นในเขตเมืองชิคาโกนับตั้งแต่ก่อตั้งเมืองในปี 1833

สถานะการอนุรักษ์

ประชากรที่สำคัญในฟลอริดาคือ ฟลอริดาแพนเธอร์ (Florida panther) ซึ่งเป็นประชากรกลุ่มที่อยู่ในสถานะวิกฤตต่อการสูญพันธุ์ (critically endangered) ในขณะที่ประชากรในพื้นที่อื่นๆ ของอเมริกาเหนือยังคงมีความมั่นคงมากกว่า