บารอนเน็ต บรรดาศักดิ์สืบทอดของอังกฤษ

บารอนเน็ต (Baronet) หรือในกรณีของผู้หญิงคือ บารอนเน็ตเทส (Baronetess) เป็นผู้ถือครองบรรดาศักดิ์บารอนเน็ตซี (Baronetcy) ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สามารถสืบทอดทางสายเลือดได้ โดยได้รับพระราชทานจากกษัตริย์หรือราชินีแห่งสหราชอาณาจักร ในลำดับชั้นทางสังคม บารอนเน็ตมีฐานะต่ำกว่าบารอน (Baron) และอัศวินการ์เตอร์ (Knights of the Garter) รวมถึงอัศวินธิสเซิล (Knights of the Thistle) แต่มีฐานะสูงกว่าอัศวินประเภทอื่น ๆ ทั้งหมด

ประวัติความเป็นมา

คำว่า "บารอนเน็ต" มีรากฐานมาจากยุคกลาง โดยมีการกล่าวถึงในบันทึกของเซอร์ โทมัส เด ลา มอร์ (Sir Thomas de La More) ในปี ค.ศ. 1322 ขณะบรรยายถึงยุทธการที่โบโรบริดจ์ (Battle of Boroughbridge) และพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ได้ทรงแต่งตั้งบารอนเน็ตจำนวน 8 ท่านในปี ค.ศ. 1328 อย่างไรก็ตาม ในช่วงแรกตำแหน่งนี้ถูกใช้สำหรับขุนนางที่สูญเสียสิทธิ์ในการถูกเรียกตัวเข้าสู่รัฐสภา

ระบบบารอนเน็ตในรูปแบบปัจจุบันถูกสถาปนาขึ้นโดยพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1611 โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อระดมทุนให้แก่ราชสำนัก เพื่อนำเงินไปใช้ในการตั้งถิ่นฐานในอัลสเตอร์ (Plantation of Ulster) โดยพระองค์ทรงมอบสิทธิบัตร (Letters Patent) ให้แก่สุภาพบุรุษที่มีชาติตระกูลดีและมีรายได้ต่อปีไม่ต่ำกว่า 1,000 ปอนด์ ซึ่งผู้ที่ได้รับตำแหน่งต้องจ่ายเงินวันละ 1 ปอนด์ เพื่อเป็นค่าบำรุงรักษากองทหาร 30 นาย เป็นเวลา 3 ปี (รวมเป็นเงิน 1,095 ปอนด์)

ต่อมาในปี ค.ศ. 1619 พระเจ้าเจมส์ที่ 1 ได้ทรงสถาปนาบารอนเน็ตแห่งไอร์แลนด์ และในปี ค.ศ. 1625 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ได้ทรงสถาปนาบารอนเน็ตแห่งสกอตแลนด์และโนวาสโกเชีย โดยผู้ได้รับตำแหน่งในกลุ่มหลังนี้ต้องจ่ายเงิน 2,000 มาร์ก หรือสนับสนุนผู้ตั้งถิ่นฐานในอาณานิคมจำนวน 6 คน เป็นเวลา 2 ปี

การเปลี่ยนแปลงตามการรวมชาติ

บรรดาศักดิ์บารอนเน็ตมีการเปลี่ยนแปลงชื่อเรียกตามการรวมตัวทางการเมืองของสหราชอาณาจักร ดังนี้:

• บารอนเน็ตแห่งบริเตนใหญ่ (Baronets of Great Britain): เริ่มใช้หลังการรวมตัวของอังกฤษและสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1707
• บารอนเน็ตแห่งสหราชอาณาจักร (Baronets of the United Kingdom): เริ่มใช้หลังการรวมตัวของบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1801

ระเบียบแบบแผนและคำนำหน้าชื่อ

บารอนเน็ตและบารอนเน็ตเทสมีระเบียบการใช้คำนำหน้าชื่อที่คล้ายกับอัศวิน ดังนี้:

• บารอนเน็ต (ชาย): ใช้คำนำหน้าว่า "Sir" ตามด้วยชื่อตัว (เช่น Sir John Smith)
• บารอนเน็ตเทส (หญิงที่ถือครองตำแหน่งด้วยตนเอง): ใช้คำนำหน้าว่า "Dame" ตามด้วยชื่อตัว
• ภรรยาของบารอนเน็ต: ใช้คำนำหน้าว่า "Lady" ตามด้วยนามสกุลของสามี (เช่น Lady Smith) โดยภรรยาจะไม่ถือว่าเป็นบารอนเน็ตเทส

ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างบารอนเน็ตและอัศวินทั่วไปคือ การสืบทอด เนื่องจากตำแหน่งอัศวินจะสิ้นสุดลงเมื่อผู้ได้รับตำแหน่งเสียชีวิต แต่ตำแหน่งบารอนเน็ตจะตกทอดไปยังบุตรชายคนโตที่เกิดในสมรสตามกฎการสืบสันตติวงศ์ (Primogeniture) โดยผู้สืบทอดจะต้องได้รับการรับรองชื่อใน บัญชีรายชื่อบารอนเน็ตอย่างเป็นทางการ (Official Roll of the Baronetage) ซึ่งปัจจุบันดูแลโดยกระทรวงยุติธรรมของสหราชอาณาจักร

สิทธิพิเศษและตราอาร์ม

ตามพระราชโองการในปี ค.ศ. 1612 และ 1613 บารอนเน็ตได้รับสิทธิพิเศษบางประการ เช่น การได้รับอนุญาตให้เพิ่ม "ตราอาร์มแห่งอัลสเตอร์" (Arms of Ulster) ซึ่งเป็นรูปมือสีแดงบนพื้นสีเงิน (a Hand Geules in a field Argent) ลงในตราประจำตระกูล สำหรับบารอนเน็ตแห่งสกอตแลนด์จะใช้ "ตราอาร์มแห่งโนวาสโกเชีย" (Arms of Nova Scotia) แทน