Bibliothèque nationale de France หอสมุดแห่งชาติฝรั่งเศส

Bibliothèque nationale de France หรือที่รู้จักในชื่อย่อว่า BnF คือหอสมุดแห่งชาติของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในกรุงปารีส โดยแบ่งออกเป็นสองพื้นที่หลักคือ Richelieu และ François-Mitterrand หอสมุดแห่งนี้ทำหน้าที่เป็นคลังเก็บรวบรวมสิ่งพิมพ์ทุกชนิดที่ตีพิมพ์ในฝรั่งเศส

บทบาทและภารกิจ

BnF เป็นสถานประกอบการสาธารณะภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงวัฒนธรรม โดยมีภารกิจหลักดังนี้:

• รวบรวมและจัดเก็บสำเนาของผลงานที่ตีพิมพ์ในฝรั่งเศส ซึ่งตามกฎหมายต้องนำมาฝากไว้ที่นี่
• อนุรักษ์เอกสารและทรัพยากรสารสนเทศให้คงอยู่สืบไป
• ให้บริการข้อมูลแก่สาธารณชนและนักวิจัย
• จัดทำแคตตาล็อกอ้างอิงและร่วมมือกับสถาบันระดับชาติและนานาชาติ
• สนับสนุนโปรแกรมการวิจัยทางวิชาการ

นอกจากนี้ บางส่วนของคอลเลกชันที่ล้ำค่า เช่น หนังสือ ต้นฉบับลายมือโบราณ วัตถุมีค่า และงานศิลปะ ยังถูกจัดแสดงไว้ที่พิพิธภัณฑ์ BnF (เดิมชื่อ Cabinet des Médailles) ซึ่งตั้งอยู่ที่ไซต์ Richelieu

ประวัติความเป็นมา

ต้นกำเนิดของหอสมุดแห่งชาติฝรั่งเศสย้อนกลับไปถึงหอสมุดหลวงที่ก่อตั้งขึ้นที่พระราชวังลูฟร์โดย พระเจ้าชาร์ลที่ 5 (Charles V) ในปี ค.ศ. 1368 โดยพระองค์ทรงได้รับคอลเลกชันต้นฉบับจากพระเจ้าจอห์นที่ 2 และนำมาไว้ที่ลูฟร์

ในช่วงเวลาต่อมา หอสมุดผ่านการเปลี่ยนแปลงและการย้ายสถานที่หลายครั้ง ดังนี้:

1. ยุคเริ่มต้น: คอลเลกชันแรกถูกนำไปยังอังกฤษในปี ค.ศ. 1424 โดยดุ๊กแห่งเบดฟอร์ด และกระจัดกระจายไปหลังการเสียชีวิตของเขา
2. การฟื้นฟู: การประดิษฐ์แท่นพิมพ์ทำให้เกิดการเริ่มสะสมหนังสืออีกครั้งในลูฟร์ โดยได้รับมรดกจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ในปี ค.ศ. 1461
3. การขยายตัว: ในรัชสมัยของพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 คอลเลกชันถูกย้ายไปยังฟงแตนโบล และมีการนำเข้าหนังสือที่หุ้มปกอย่างประณีตซึ่งกลายเป็นผลงานชิ้นเอกของศิลปะการเข้าเล่ม
4. ยุคทอง: ภายใต้การดูแลของ Jacques Auguste de Thou หอสมุดได้พัฒนาจนกลายเป็นคอลเลกชันหนังสือที่ใหญ่ที่สุดและร่ำรวยที่สุดในโลก โดยได้รับการสนับสนุนจาก Jean-Baptiste Colbert รัฐมนตรีในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14

ในปี ค.ศ. 1692 หอสมุดได้เปิดให้สาธารณชนเข้าชมเป็นครั้งแรก และต่อมาได้ขยายพื้นที่ไปยังพระราชวังเดิมของคาร์ดินัลมาซาริน ซึ่งช่วยให้หอสมุดสามารถรองรับหนังสือและเอกสารที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจากการซื้อและการบริจาค