เกณฑ์การครากของบิโกนี-ปิกโคลโรซ
สรุปใจความสำคัญ
- เป็นแบบจำลองการครากที่ใช้แนวทางเชิงปรากฏการณ์เพื่ออธิบายวัสดุเม็ดละเอียด เช่น ดิน และคอนกรีต
- สามารถปรับเปลี่ยนพื้นผิวการครากให้เข้ากับวัสดุหลายประเภทได้โดยการเปลี่ยนพารามิเตอร์ของฟังก์ชัน
- มีลักษณะพื้นผิวเป็นรูปนูน เรียบ และมีรูปร่างคล้ายหยดน้ำในพื้นที่ความเค้น Haigh–Westergaard
- ใช้พารามิเตอร์ 7 ตัวในการกำหนดพื้นผิวการคราก โดยแบ่งเป็นฟังก์ชันเมริเดียนและฟังก์ชันเดวิเอเตอร์ิก
เกณฑ์การครากของบิโกนี-ปิกโคลโรซ (Bigoni–Piccolroaz yield criterion) คือแบบจำลองการครากที่ใช้แนวทางเชิงปรากฏการณ์ (Phenomenological approach) เพื่ออธิบายพฤติกรรมทางกลของวัสดุกลุ่มเม็ดละเอียด (Granular materials) ที่มีความไวต่อแรงกด (Pressure-sensitive) ซึ่งครอบคลุมวัสดุหลากหลายประเภท เช่น ดิน, คอนกรีต, โลหะรูพรุน และเซรามิก
แนวคิดพื้นฐาน
แนวคิดหลักของเกณฑ์บิโกนี-ปิกโคลโรซ คือการสร้างฟังก์ชันที่สามารถปรับเปลี่ยนระหว่างพื้นผิวการคราก (Yield surfaces) ของวัสดุต่างชนิดกันได้ โดยการปรับเปลี่ยนเพียงแค่พารามิเตอร์ของฟังก์ชันเท่านั้น การออกแบบนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อรองรับวัสดุที่มีการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติอย่างมีนัยสำคัญในระหว่างกระบวนการผลิตหรือสภาวะการทำงาน
ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ การทำให้ชิ้นงานผงโลหะแข็งตัวผ่านการบดอัด (Compaction) และการเผาผนึก (Sintering) ซึ่งวัสดุจะเปลี่ยนสถานะจากวัสดุเม็ดละเอียดกลายเป็นวัสดุที่มีความหนาแน่นสูง ในพื้นที่ความเค้นแบบ Haigh–Westergaard เกณฑ์การครากของบิโกนี-ปิกโคลโรซจะถูกแสดงผลเป็นพื้นผิวเรียบที่มีลักษณะนูน (Convex smooth surface)

สูตรทางคณิตศาสตร์
พื้นผิวการครากของบิโกนี-ปิกโคลโรซถูกออกแบบมาเพื่อเป็นการประมาณค่าโดยตรง (Direct interpolation) จากข้อมูลการทดลอง โดยมีลักษณะเป็นพื้นผิวเรียบและนูน ซึ่งปิดทั้งในส่วนของแรงดึงไฮโดรสแตติก (Hydrostatic tension) และแรงกดไฮโดรสแตติก (Hydrostatic compression) และมีรูปร่างคล้ายหยดน้ำ ซึ่งเหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการอธิบายวัสดุที่มีแรงเสียดทานและวัสดุเม็ดละเอียด

หลักการออกแบบ
เนื่องจากเป้าหมายของแบบจำลองคือการปรับฟังก์ชันให้เข้ากับข้อมูลการทดลอง ผู้สร้างจึงกำหนดคุณลักษณะที่พึงประสงค์ไว้ดังนี้:
- ความเรียบของพื้นผิว (Smoothness)
- ความสามารถในการเปลี่ยนรูปร่างเพื่อประมาณค่าข้อมูลการทดลองของวัสดุที่หลากหลาย
- ความสามารถในการแสดงเกณฑ์การครากที่รู้จักกันดีโดยใช้ชุดพารามิเตอร์ที่จำกัด
- ความเป็นนูนของพื้นผิว (Convexity)
ฟังก์ชันพารามิเตอร์
เกณฑ์การครากของบิโกนี-ปิกโคลโรซเป็นพื้นผิวที่กำหนดโดยพารามิเตอร์ 7 ตัว โดยมีสมการหลักคือ:

โดยที่ p, q และ θ เป็นค่าอินเวเรียนท์ (Invariants) ที่ขึ้นอยู่กับเทนเซอร์ความเค้น โดยมีฟังก์ชันย่อยดังนี้:
- ฟังก์ชันเมริเดียน F(p): อธิบายความไวต่อแรงกด (Pressure-sensitivity)
- ฟังก์ชันเดวิเอเตอร์ิก g(θ): อธิบายการขึ้นอยู่กับค่า Lode (Lode-dependence) ของการคราก


สำหรับการนิยามค่าพารามิเตอร์ทางคณิตศาสตร์:

โดยมีตัวแปรสนับสนุนดังนี้:

และสัญลักษณ์ทางเทนเซอร์ที่เกี่ยวข้อง:



คำถามที่พบบ่อย
เกณฑ์การครากของบิโกนี-ปิกโคลโรซใช้กับวัสดุประเภทใด?
ใช้กับวัสดุเม็ดละเอียด (Granular materials) ที่มีความไวต่อแรงกด เช่น ดิน, คอนกรีต, เซรามิก และโลหะรูพรุน
ลักษณะเด่นของแบบจำลองนี้คืออะไร?
ความสามารถในการปรับเปลี่ยนรูปร่างของพื้นผิวการครากให้เข้ากับข้อมูลการทดลองของวัสดุที่หลากหลายได้โดยการปรับพารามิเตอร์เพียงไม่กี่ตัว
พื้นผิวการครากของบิโกนี-ปิกโคลโรซมีรูปร่างอย่างไร?
มีลักษณะเป็นพื้นผิวเรียบ นูน และมีรูปร่างคล้ายหยดน้ำ ซึ่งปิดทั้งในส่วนของแรงดึงและแรงกดไฮโดรสแตติก
ฟังก์ชันเมริเดียนและฟังก์ชันเดวิเอเตอร์ิกทำหน้าที่อะไร?
ฟังก์ชันเมริเดียน F(p) ทำหน้าที่อธิบายความไวต่อแรงกด ในขณะที่ฟังก์ชันเดวิเอเตอร์ิก g(θ) อธิบายการขึ้นอยู่กับค่า Lode ของการคราก

