ประวัติรถราง Blackburn Corporation Tramways ในอังกฤษ

Blackburn Corporation Tramways เป็นระบบรถรางที่ให้บริการในเมืองแบล็กเบิร์น (Blackburn) มณฑลแลงคาเชียร์ ประเทศอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1887 ถึง 1949 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในยุคอุตสาหกรรมของอังกฤษ

ประวัติการก่อตั้งและการดำเนินงาน

บริษัท Blackburn Corporation Tramways Company, Limited ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1886 โดย Cosh & Cramp ซึ่งเป็นหุ้นส่วนระหว่าง Charles Courtney Cramp และ Richard Lawrence Cosh วิศวกรและผู้รับเหมาด้านรถรางจากลอนดอน เพื่อดำเนินงานในนามของเทศบาลเมืองแบล็กเบิร์น

ระบบรถรางเริ่มเปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1887 โดยในช่วงแรกมีการใช้พลังงานจากเครื่องยนต์ไอน้ำและแรงงานม้า โดยแบ่งเป็นสองเส้นทางที่ใช้รถรางไอน้ำและอีกสองเส้นทางที่ใช้รถรางลากด้วยม้า ทั้งนี้ได้มีการจัดซื้อเครื่องยนต์ไอน้ำจำนวน 14 เครื่องจากบริษัท Thomas Green & Son ในราคาเครื่องละ 700 ปอนด์ (เทียบเท่ากับประมาณ 80,000 ปอนด์ในปัจจุบัน)

การปรับปรุงสู่ระบบไฟฟ้า

ในปี ค.ศ. 1888 Robert Walter Cramp ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการ และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1898 เทศบาลเมืองแบล็กเบิร์นได้เข้าซื้อกิจการบริษัทนี้ในราคา 77,210 ปอนด์ (เทียบเท่ากับประมาณ 8.7 ล้านปอนด์ในปัจจุบัน) เพื่อเริ่มแผนการปรับปรุงให้ทันสมัยและเปลี่ยนเป็นระบบไฟฟ้า

มีการสร้างสถานีไฟฟ้าที่บริเวณจุดตัดของถนน Bridge Street และ Jubilee Street และได้มีการจัดซื้อรถรางจำนวน 48 คันจาก G.F. Milnes & Co. และอีก 12 คันจาก United Electric Car Company โดยตัวรถรางถูกตกแต่งด้วยสีเขียวมะกอก (Olive Green) และสีงาช้าง (Ivory)

นอกจากนี้ ระบบรถรางของแบล็กเบิร์นยังมีการตกลงความร่วมมือในการเดินรถแบบเชื่อมต่อกับระบบรถรางของ Darwen Corporation Tramways อีกด้วย

การสิ้นสุดการให้บริการ

การให้บริการรถรางในเมืองแบล็กเบิร์นสิ้นสุดลงในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1949 ซึ่งเป็นการปิดตัวลงของยุคสมัยของการขนส่งด้วยรถรางในเมืองนี้