ทางรถไฟสายโบโลญญา–อันโคนา
สรุปใจความสำคัญ
- เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1861 โดยแบ่งการเปิดเป็น 3 ช่วง
- มีความยาวรวมทั้งหมด 204 กิโลเมตร เชื่อมต่อเมืองโบโลญญาและอันโคนา
- ใช้ระบบไฟฟ้ากระแสตรง 3,000 โวลต์ และรองรับความเร็วสูงสุดได้ถึง 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
- เส้นทางวิ่งขนานกับทางหลวง A14 และถนนโบราณ Via Aemilia และ Via Flaminia
ทางรถไฟสายโบโลญญา–อันโคนา (Bologna–Ancona railway) เป็นเส้นทางรถไฟสำคัญในประเทศอิตาลีที่เชื่อมต่อระหว่างเมืองโบโลญญา (Bologna) และเมืองอันโคนา (Ancona) โดยเส้นทางเริ่มต้นจากพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำโป (Po Valley) มุ่งหน้าสู่เมืองรีมินี (Rimini) และทอดตัวขนานไปตามชายฝั่งทะเลแอดริอาติกจนถึงปลายทางที่เมืองอันโคนา

ประวัติการก่อสร้างและการดำเนินงาน
การก่อสร้างในช่วงแรก
รัฐบาลแห่งรัฐสันตะปาปา (Papal States) ได้มอบสัมปทานให้มาร์ควิสแห่งคาซา วัลเดส (Marquis of Casa Valdés) เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1856 เพื่อก่อสร้างและดำเนินงานทางรถไฟระหว่างเมืองอันโคนาและโบโลญญา โดยมีกำหนดระยะเวลาการก่อสร้างภายใน 10 ปี และระยะเวลาสัมปทานการดำเนินงาน 95 ปี
ต่อมาในวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1856 รัฐบาลได้อนุมัติการจัดตั้งบริษัท Società Generale delle Strade Ferrate Romane เพื่อรับผิดชอบการก่อสร้างและดำเนินงานทางรถไฟสายโรม–อันโคนา รวมถึงส่วนต่อขยายมายังโบโลญญา โดยบริษัทนี้เป็นผู้รับสัมปทานเครือข่ายทางรถไฟ Pio Centrale ซึ่งตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระสันตะปาปาปีอุสที่ 9
การเปิดให้บริการ
ทางรถไฟสายนี้เปิดให้บริการเป็นช่วงๆ ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1861 ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่ดินแดนเหล่านี้ถูกรวมเข้ากับราชอาณาจักรอิตาลี โดยมีลำดับการเปิดใช้งานดังนี้:
- 1 กันยายน ค.ศ. 1861: ช่วงโบโลญญา เซนตราเล (Bologna Centrale) – ฟอร์ลี (Forlì)
- 5 ตุลาคม ค.ศ. 1861: ช่วงฟอร์ลี (Forlì) – รีมินี (Rimini)
- 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1861: ช่วงรีมินี (Rimini) – อันโคนา (Ancona)
การเปลี่ยนแปลงการบริหารจัดการ
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 การบริหารจัดการเส้นทางนี้มีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง โดยเริ่มจากบริษัท Società per le Strade Ferrate Romane และต่อมาได้โอนย้ายไปยัง Società Italiana per le Strade Ferrate Meridionali เนื่องจากปัญหาทางการเงินของบริษัทเดิม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1905 ภายใต้กฎหมาย "Fortis" ทางรถไฟในอิตาลีจึงถูกโอนเป็นของรัฐและบริหารจัดการโดย Ferrovie dello Stato
ลักษณะทางเทคนิคและโครงสร้างพื้นฐาน
ทางรถไฟสายโบโลญญา–อันโคนา เป็นทางคู่ (Double-track) และใช้ระบบไฟฟ้ากระแสตรง 3,000 โวลต์ ซึ่งเริ่มนำมาใช้ตั้งแต่วันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 ปัจจุบันโครงสร้างพื้นฐานบริหารจัดการโดย Rete Ferroviaria Italiana (RFI)
ระบบควบคุมและความเร็ว
เส้นทางนี้ใช้ระบบควบคุมการเดินรถที่ทันสมัย ได้แก่:
- Sistema Controllo Marcia Treno: ระบบควบคุมการเดินรถทั่วไป
- Centralised Traffic Control (CTC): ใช้ในช่วงโบโลญญา เซนตราเล ถึง คาสเตลโบโลญเนเซ รีโอโล เทอร์เม (Castelbolognese Riolo Terme)
- Sistema di Comando e Controllo: ใช้ในช่วงคาสเตลโบโลญเนเซ รีโอโล เทอร์เม ถึง อันโคนา มาริตติมา (Ancona Marittima)
- RS4 Codici: ระบบป้องกันรถไฟที่ช่วยให้สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ระหว่าง 115 ถึง 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015 เป็นต้นมา ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานครั้งใหญ่เพื่อยกระดับความเร็วสูงสุดของเส้นทางให้ถึง 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
รายละเอียดเส้นทาง
เส้นทางมีความยาวรวม 204 กิโลเมตร โดยมีความลาดชันเฉลี่ยระหว่าง 0% ถึง 0.7% เส้นทางรถไฟวิ่งขนานไปกับทางหลวง A14 ซึ่งเป็นเส้นทางที่ทับซ้อนกับถนนโบราณอย่าง Via Aemilia (ช่วงโบโลญญาถึงรีมินี) และ Via Flaminia (ช่วงรีมินีถึงฟาโน)
จุดเชื่อมต่อสำคัญ
- โบโลญญา เซนตราเล (Bologna Centrale): จุดเริ่มต้นและศูนย์กลางการเชื่อมต่อหลัก
- ฟาเอนซา (Faenza): จุดเชื่อมต่อกับทางรถไฟสายฟลอเรนซ์–ฟาเอนซา และฟาเอนซา–ราเวนนา
- รีมินี (Rimini): จุดเชื่อมต่อกับทางรถไฟสายเฟอร์รารา–รีมินี
คำถามที่พบบ่อย
ทางรถไฟสายโบโลญญา–อันโคนาเปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อใด?
เปิดใช้งานเป็นช่วงๆ ในปี ค.ศ. 1861 โดยช่วงแรก (โบโลญญา-ฟอร์ลี) เปิดวันที่ 1 กันยายน และช่วงสุดท้าย (รีมินี-อันโคนา) เปิดวันที่ 17 พฤศจิกายน
ความเร็วสูงสุดของรถไฟบนเส้นทางนี้คือเท่าใด?
หลังจากมีการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015 เส้นทางนี้สามารถรองรับความเร็วสูงสุดได้ถึง 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
เส้นทางรถไฟสายนี้ผ่านเมืองสำคัญใดบ้าง?
เส้นทางเริ่มต้นที่เมืองโบโลญญา ผ่านเมืองอิโมลา (Imola), ฟาเอนซา (Faenza), ฟอร์ลี (Forlì), เชเซนา (Cesena), รีมินี (Rimini) และสิ้นสุดที่เมืองอันโคนา (Ancona)