บ้านบังกะโล (Bungalow): ประวัติ การออกแบบ และเอกลักษณ์แต่ละภูมิภาค

บ้านบังกะโล คือบ้านขนาดเล็กหรือกระท่อมที่มีลักษณะเด่นคือเป็นบ้านชั้นเดียว หรือหนึ่งชั้นครึ่ง หากมีชั้นบนขนาดเล็ก มักจะถูกออกแบบให้อยู่ภายในหลังคาและมีหน้าต่างยื่นออกมาจากหลังคา นอกจากนี้ บังกะโลหลายแห่งยังถูกล้อมรอบด้วยระเบียงกว้างขวางซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่น

ต้นกำเนิดและประวัติความเป็นมา

คำว่า "Bungalow" มีรากศัพท์มาจากคำว่า "Bangla" ซึ่งหมายถึง "บ้านในสไตล์เบงกอล" โดยบ้านหลังแรกในอังกฤษที่ถูกจัดประเภทเป็นบังกะโลถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1869

บังกะโลในสหรัฐอเมริกา

ในสหรัฐอเมริกา บังกะโลเริ่มต้นจากการเป็นบ้านพักตากอากาศ และได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงปี ค.ศ. 1900 ถึง 1918 โดยเฉพาะในกลุ่มขบวนการศิลปะและหัตถกรรม (Arts and Crafts movement) ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นสถาปัตยกรรมที่อยู่อาศัยในแบบฉบับของตนเอง โดยได้รับอิทธิพลจาก Prairie School และ American Craftsman

ความนิยมของบังกะโลในอเมริกาพุ่งสูงขึ้นจากการที่บริษัท Sears, Roebuck & Co. นำเสนอโปรแกรม "Modern Homes" ระหว่างปี ค.ศ. 1908 ถึง 1940 โดยการขายชุดบ้านสำเร็จรูป (precut house kits) ที่ส่งทางรถไฟ ทำให้คนชั้นกลางสามารถเป็นเจ้าของบ้านที่มีดีไซน์สวยงามและราคาเข้าถึงได้

ข้อพิจารณาในการออกแบบและประโยชน์ใช้สอย

บังกะโลมอบความสะดวกสบายอย่างมากให้กับผู้อยู่อาศัย เนื่องจากพื้นที่ใช้สอยทั้งหมดอยู่ในชั้นเดียว ทำให้ไม่มีบันได ซึ่งเหมาะอย่างยิ่งสำหรับผู้สูงอายุหรือผู้ที่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวที่ต้องใช้รถเข็น

• ความเป็นส่วนตัว: ย่านที่พักอาศัยที่เป็นบังกะโลทั้งหมดมักมีความเป็นส่วนตัวมากกว่าบ้านสองชั้น เพราะสามารถใช้ต้นไม้และพุ่มไม้ขนาดกลางในการบดบังสายตาจากเพื่อนบ้านได้
• ต้นทุนและพื้นที่: ในแง่ของพื้นที่ต่อตารางเมตร บังกะโลมีค่าก่อสร้างสูงกว่าบ้านสองชั้น เนื่องจากต้องใช้ฐานรากและหลังคาที่มีขนาดใหญ่กว่าสำหรับพื้นที่ใช้สอยที่เท่ากัน
• ผลกระทบต่อเมือง: การสร้างบังกะโลที่เว้นระยะห่างกันอาจนำไปสู่การขยายตัวของเมือง (Urban Sprawl) เนื่องจากมีความหนาแน่นของประชากรต่ำ

ลักษณะเด่นในแต่ละภูมิภาค

ออสเตรเลีย

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1891 สไตล์ Federation Bungalow ได้แพร่หลายไปทั่วออสเตรเลีย โดยเฉพาะในรัฐวิกตอเรียและนิวเซาท์เวลส์ ต่อมาในช่วงปี 1908 ถึง 1930 สไตล์ California Bungalow ก็ได้รับความนิยมอย่างมากจากการเติบโตของชุมชนเมืองที่วางแผนไว้

บังกลาเทศ

ในชนบทของบังกลาเทศ แนวคิดนี้เรียกว่า "Bangla ghar" (บ้านสไตล์เบงกอล) ซึ่งยังคงได้รับความนิยม วัสดุก่อสร้างหลักคือแผ่นเหล็กรีดลอนหรือกระเบื้องดินเผาสีแดง ในอดีตมีการใช้ไม้ ไผ่ และฟาง โดยหลังคามุงฟางช่วยให้บ้านเย็นลงในช่วงฤดูร้อน