สมาคมช่างทอผ้า ช่างพันด้าย และช่างขึ้นคานผ้า ของเบิร์นลีย์และเขตพื้นที่

สมาคมช่างทอผ้า ช่างพันด้าย และช่างขึ้นคานผ้า ของเบิร์นลีย์และเขตพื้นที่ (Burnley and District Weavers', Winders' and Beamers' Association) เป็นสหภาพแรงงานที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นตัวแทนของคนงานในอุตสาหกรรมฝ้ายในพื้นที่เบิร์นลีย์ (Burnley) ของมณฑลแลนคาเชียร์ (Lancashire) ประเทศอังกฤษ เนื่องจากอุตสาหกรรมผลิตฝ้ายเป็นหัวใจสำคัญของเศรษฐกิจในเมืองนี้ สมาคมฯ จึงมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการขับเคลื่อนสังคมและเศรษฐกิจของเมือง โดยมีเจ้าหน้าที่สหภาพหลายคนก้าวขึ้นมาเป็นบุคคลสำคัญในระดับชาติ

ประวัติความเป็นมา

ในช่วงทศวรรษ 1840 จนถึงปี 1863 มีสหภาพช่างทอผ้าเกิดขึ้นในเบิร์นลีย์ แต่ต้องล่มสลายลงเนื่องจากการต่อต้านจากกลุ่มนายจ้าง ต่อมาในปี 1866 มีการก่อตั้งสหภาพแห่งที่สอง แต่ก็ประสบความล้มเหลวเช่นกัน อย่างไรก็ตาม North East Lancashire Amalgamated Weavers' Association ได้เล็งเห็นโอกาสในการจัดตั้งองค์กรแรงงานในเมืองนี้ จึงเริ่มรับสมัครสมาชิกช่างทอผ้าในท้องถิ่นเข้าสู่ Chorley Weavers' Association ซึ่งเป็นหนึ่งในหน่วยงานในเครือ

ภายในปี 1870 สมาชิกของสหภาพ Chorley ในเบิร์นลีย์มีจำนวนมากพอที่จะแยกตัวออกมาจัดตั้งสหภาพอิสระของตนเองในชื่อ สมาคมช่างทอผ้า ช่างพันด้าย และช่างขึ้นคานผ้า ของเบิร์นลีย์และเขตพื้นที่ ซึ่งในช่วงปลายทศวรรษนั้น อุตสาหกรรมฝ้ายประสบภาวะถดถอย ทำให้สหภาพฯ จัดการเคลื่อนไหวทางอุตสาหกรรม (Industrial Action) เพื่อเรียกร้องสิทธิประโยชน์

แม้จะเผชิญกับความยากลำบากในการดำเนินงาน แต่สมาคมฯ ก็สามารถอยู่รอดได้ และในปี 1884 ได้เข้าเป็นสมาชิกของ Amalgamated Weavers' Association (AWA) โดยในปี 1892 สมาคมฯ มีสมาชิกจำนวน 10,043 คน และพุ่งสูงขึ้นถึงจุดสูงสุดที่ 27,000 คนในปี 1920 ซึ่งทำให้สมาคมฯ กลายเป็นสหภาพแรงงานที่ใหญ่ที่สุดในเครือ AWA

การเมืองและอุดมการณ์

ในปี 1892 สมาคมฯ ได้ประกาศตัวสนับสนุนลัทธิสังคมนิยม (Socialism) และให้การสนับสนุนทางการเมืองและทางการเงินแก่ความพยายามในการจัดตั้งพรรคสังคมนิยมอิสระ ซึ่งนำไปสู่การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในตำแหน่งรองประธานสมาคมฯ ในปี 1895 โดยสมาชิกของ Social Democratic Federation (SDF) ได้รับเลือกตั้ง และส่งผลให้ H. M. Hyndman ผู้นำ SDF ลงสมัครรับเลือกเขตเบิร์นลีย์ในการเลือกตั้งทั่วไปของสหราชอาณาจักรปี 1895 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ

ในปีถัดมา สมาชิกกลุ่ม Liberal-Labour ของสมาคมฯ นำโดยประธาน David Holmes ได้พลิกโฉมและยกเลิกนโยบายสังคมนิยมดังกล่าว ส่งผลให้ผู้สนับสนุน SDF แยกตัวออกไปก่อตั้งสหภาพแรงงานขนาดเล็ก ซึ่งดำรงอยู่ได้เพียงไม่กี่ปีและล่มสลายไปในที่สุด

การถดถอยและการควบรวมกิจการ

ตั้งแต่ปี 1920 เป็นต้นมา อุตสาหกรรมฝ้ายในแลนคาเชียร์ประสบภาวะถดถอยอย่างยาวนาน ส่งผลให้จำนวนสมาชิกของสมาคมฯ ลดลงเหลือเพียง 2,000 กว่าคนเท่านั้น ด้วยเหตุผลนี้ ในปี 1966 สมาคมฯ จึงได้ควบรวมกิจการกับ Nelson and District Weavers' Association เพื่อก่อตั้งเป็น สหภาพแรงงานสิ่งทอเบิร์นลีย์ เนลสัน และเขตพื้นที่ (Burnley, Nelson and District Textile Workers' Union)