เมืองเฉาโจว ศูนย์กลางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์แห่งภูมิภาคเฉาซาน

เมืองเฉาโจว (Chaozhou; จีน: 潮州) หรือที่รู้จักในชื่อ ชิวโชว (Chiuchow) หรือ แต้จิ๋ว (Teochew) เป็นเมืองระดับจังหวัดในภูมิภาคแต้จิ๋ว (Teoswa) ทางตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน มีอาณาเขตติดต่อกับเมืองซ่านโถวทางทิศใต้ เมืองเจียหยางทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ เมืองเม่ยโจวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มณฑลฟูเจี้ยนทางทิศตะวันออก และทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้

เฉาโจวมีพื้นที่การปกครองประมาณ 3,110 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 2,568,387 คน นอกจากนี้ยังเป็นบ้านเกิดบรรพบุรุษของชาวแต้จิ๋วโพ้นทะเลกว่า 2.7 ล้านคน โดยเฉาโจวร่วมกับเมืองซ่านโถวและเจียหยาง ถือเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมที่สำคัญของภูมิภาคเฉาซาน (Chaoshan)

ประวัติศาสตร์

หลักฐานทางโบราณคดีที่แหล่งโบราณคดีเนินเขาเฉินเฉียวเป่ย (Chenqiaobei Hill Site) ทางทิศตะวันตกของเมืองเฉาโจว บ่งชี้ว่าบรรพบุรุษของชาวเฉาโจวได้เริ่มวิถีชีวิตการประมง การเกษตร และการล่าสัตว์มาตั้งแต่ 5,000 ถึง 6,000 ปีก่อน นอกจากนี้ในสมัยราชวงศ์ซางและราชวงศ์โจว วัฒนธรรมฟูบิน (Fubin Culture) ในอำเภอเราผิง (Raoping) เป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่าพื้นที่นี้ได้เข้าสู่ยุคอารยธรรมสำริดและการเกษตรแล้ว

การก่อตั้งและการเปลี่ยนแปลงการปกครอง

ในสมัยราชวงศ์ฉิน (214 ปีก่อนคริสตกาล) เฉาโจวเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองหนานไห่ (Nanhai Commandery) ต่อมาในปี ค.ศ. 331 สมัยราชวงศ์จินตะวันออก ได้มีการจัดตั้งอำเภอไห่หยาง (Haiyang) ภายใต้เขตการปกครองตงกวน (Dongguan Commandery)

ในปี ค.ศ. 413 เขตการปกครองตงกวนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเขตการปกครองอี้อัน (Yi'an Commandery) และต่อมาในปี ค.ศ. 590 สมัยราชวงศ์สุย ได้เปลี่ยนสถานะเป็นจังหวัดสวิน (Xun Prefecture) และเปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัดเฉา (Chao Prefecture) ในปีถัดมา

ยุคสมัยใหม่

ในช่วงปี ค.ศ. 1951 รัฐบาลประชาชนมณฑลกวางตุ้งได้ตั้งที่ทำการในอำเภอเฉาอัน (Chao'an) ต่อมามีการปรับเปลี่ยนสถานะการปกครองหลายครั้ง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1991 เฉาโจวได้รับการยกระดับเป็นเมืองระดับจังหวัด (Prefecture-level city) ซึ่งเป็นสถานะปัจจุบัน

ในด้านการพัฒนาพลังงาน ปี ค.ศ. 2022 เฉาโจวได้ระบุในแผนพัฒนา 5 ปี ถึงการสร้างฟาร์มกังหันลมในทะเล (Offshore windfarm) ขนาด 43.3 กิกะวัตต์ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากชายฝั่งเมืองประมาณ 75 ถึง 185 กิโลเมตร

ภูมิศาสตร์

เฉาโจวตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของมณฑลกวางตุ้ง ทางตอนเหนือของเมืองซ่านโถว โดยตั้งอยู่ทางตอนเหนือของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำฮั่น (Han River) ซึ่งเป็นแม่น้ำสายหลักที่ไหลผ่านตัวเมือง