เขตชูฟ (Chouf District) ดินแดนประวัติศาสตร์และธรรมชาติของเลบานอน
สรุปใจความสำคัญ
- เป็นที่ตั้งของป่าสนซีดาร์แห่งเลบานอนที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ
- เคยเป็นศูนย์กลางอำนาจของเอมีร์ ฟัคร อัล-ดิน ที่ 2 ผู้ซึ่งถูกมองว่าเป็นผู้ก่อตั้งเลบานอนสมัยใหม่
- เป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางศาสนา โดยเฉพาะการอยู่ร่วมกันของชาวดรูซและชาวคริสต์
เขตชูฟ (Chouf หรือ Shouf) เป็นทั้งภูมิภาคที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และเขตการปกครองในจังหวัดภูเขาเลบานอน (Mount Lebanon Governorate) ซึ่งมีความโดดเด่นทั้งในด้านภูมิศาสตร์ที่สวยงามและเรื่องราวทางสังคมและการเมืองที่ซับซ้อน

ภูมิศาสตร์และธรรมชาติ
เขตชูฟตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงเบรุต พื้นที่ประกอบด้วยแถบชายฝั่งแคบๆ ซึ่งมีเมืองดามูร์ (Damour) เมืองสำคัญของชาวคริสต์ และพื้นที่หุบเขาและภูเขาทางลาดตะวันตกของ จาบาล บารูก (Jabal Barouk) ซึ่งเป็นเทือกเขาหลักของภูเขาเลบานอน
จุดเด่นที่สำคัญที่สุดของภูมิภาคนี้คือการเป็นที่ตั้งของ ป่าสนซีดาร์แห่งเลบานอน (Cedars of Lebanon) ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด โดยพื้นที่ภูเขามีความสูงมากพอที่จะมีหิมะตกในฤดูหนาว ทำให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สำคัญ
ประวัติศาสตร์และการเมือง
ในอดีต เขตชูฟเป็นที่พำนักของเหล่าเอมีร์ (Emirs) แห่งภูเขาเลบานอน โดยบุคคลที่โดดเด่นที่สุดคือ เอมีร์ ฟัคร อัล-ดิน ที่ 2 (Emir Fakhr al-Din II) ผู้นำชาวดรูซในศตวรรษที่ 17 ผู้ซึ่งสร้างอำนาจและความเป็นอิสระจากจักรวรรดิออตโตมัน และได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ก่อตั้งเลบานอนสมัยใหม่ แม้ว่าอิทธิพลของเขาจะครอบคลุมไปถึงบางส่วนของปาเลสไตน์และซีเรียด้วย
นอกจากนี้ยังมี เอมีร์ บาชีร์ เชฮับ ที่ 2 (Bachir Chehab II) ผู้สร้างพระราชวังเบเตดดีน (Beiteddine Palace) อันวิจิตรบรรจงในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 19 และยังมีเมืองเดียร์ อัล กามาร์ (Deir al Qamar) หรือ "อารามแห่งดวงจันทร์" ซึ่งเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ในภูมิภาคนี้

ความสัมพันธ์ระหว่างชุมชน
ความสัมพันธ์ระหว่างชาวดรูซ (Druze) และชาวคริสต์ในเขตชูฟมีทั้งช่วงเวลาแห่งสันติภาพและการปะทะกัน ในช่วงต้นศตวรรษที่ 18 ทั้งสองชุมชนอาศัยอยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืน อย่างไรก็ตาม ได้เกิดความขัดแย้งและการสู้รบขึ้นหลายครั้งในปี 1848, 1860 และในช่วงสงครามกลางเมืองเลบานอน (สงครามภูเขา หรือ Harb el-Jabal) ระหว่างปี 1983-1984
กระบวนการคืนดีกันเริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจังในช่วงปลายปี 1989 โดยการนำของ วาลิด จุมบลาต (Walid Jumblatt) ผู้นำชาวดรูซที่พยายามให้ชาวคริสต์กลับคืนสู่บ้านเรือน แต่กระบวนการนี้ต้องหยุดชะงักลงเนื่องจากความขัดแย้งทางการเมืองและการทหาร จนกระทั่งในวันที่ 8 สิงหาคม 2001 การประนีประนอมอย่างเป็นทางการจึงเกิดขึ้น เมื่อพระคาร์ดินัล มาร์ นัสรอลลาห์ บูตรอส สเฟียร์ (Cardinal Mar Nasrallah Boutros Sfeir) ผู้นำทางศาสนาคริสต์นิกายมารอนไนต์ ได้เดินทางมาเยือนเขตชูฟและพบกับจุมบลาต
คำถามที่พบบ่อย
เขตชูฟตั้งอยู่ที่ไหนในเลบานอน?
เขตชูฟตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงเบรุต ในจังหวัดภูเขาเลบานอน ประกอบด้วยพื้นที่ชายฝั่งและเทือกเขาจาบาล บารูก
สถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญในเขตชูฟมีอะไรบ้าง?
สถานที่สำคัญ ได้แก่ พระราชวังเบเตดดีน (Beiteddine Palace) และเมืองเดียร์ อัล กามาร์ (Deir al Qamar)
ความสำคัญทางธรรมชาติของเขตชูฟคืออะไร?
เขตชูฟเป็นที่ตั้งของป่าสนซีดาร์ (Cedars of Lebanon) ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำคัญของประเทศเลบานอน

