เซลล์โครโมโฟบ (Chromophobe Cell) ความหมายและนัยสำคัญทางคลินิก

เซลล์โครโมโฟบ (Chromophobe cell) คือเซลล์ที่ไม่มีการติดสีของสีย้อมทางพยาธิวิทยาอย่างชัดเจน ส่งผลให้เมื่อมองผ่านกล้องจุลทรรศน์จะเห็นเป็นเซลล์ที่มีสีซีดจาง ซึ่งแตกต่างจาก เซลล์โครโมฟิล (Chromophil cell) ที่สามารถติดสีได้ง่ายและชัดเจน

ประเภทของเซลล์ในต่อมใต้สมอง

ในส่วนหน้า (Anterior lobe) และส่วนกลาง (Intermediate lobe) ของต่อมใต้สมอง จะพบเซลล์ที่แบ่งตามลักษณะการติดสีได้เป็น 3 ประเภทหลัก ได้แก่:

• เซลล์เบสิฟิลิก (Basophilic cells): เซลล์ที่ติดสีเบสิก
• เซลล์แอซิดิฟิลิก (Acidophilic cells): เซลล์ที่ติดสีกรด
• เซลล์โครโมโฟบ (Chromophobe cells): เซลล์ที่ไม่ติดสี

นอกจากนี้ ยังมีเซลล์ประเภทหนึ่งที่เรียกว่า เซลล์แอมฟิฟิลิก (Amphophilic cells) ซึ่งเป็นเซลล์บุผิวที่พบในต่อมใต้สมองส่วนหน้าและส่วนกลาง โดยเซลล์เหล่านี้มีหน้าที่ร่วมกันในการผลิตและหลั่งฮอร์โมนของต่อมใต้สมองส่วนหน้าเข้าสู่กระแสเลือด นอกจากนี้ยังมี เมลาโนโทรฟ (Melanotrophs) ซึ่งเป็นเซลล์โครโมโฟบประเภทหนึ่งที่ทำหน้าที่หลั่งฮอร์โมนกระตุ้นเซลล์สร้างเม็ดสี (Melanocyte-stimulating hormone หรือ MSH)

นัยสำคัญทางคลินิก

คำว่า "โครโมโฟบ" ยังถูกนำมาใช้เรียกมะเร็งไตชนิดหนึ่งที่เรียกว่า มะเร็งไตชนิดโครโมโฟบ (Chromophobe renal cell carcinoma) ซึ่งมีความแตกต่างจากมะเร็งไตชนิดเซลล์ใส (Clear cell renal cell carcinoma)

มะเร็งไตชนิดโครโมโฟบเป็นส่วนหนึ่งของความผิดปกติทางพันธุกรรมที่พบได้ยากที่เรียกว่า กลุ่มอาการเบิร์ท-ฮ็อกก์-ดูเบ (Birt–Hogg–Dubé syndrome) โดยมะเร็งไตชนิดนี้คิดเป็นเพียงร้อยละ 5 ของกรณีมะเร็งไตทั้งหมด แม้ว่ามะเร็งไตจะเป็นมะเร็งที่พบได้บ่อย แต่ชนิดโครโมโฟบนั้นพบได้น้อยมาก

ข้อมูลระบุว่า ผู้ป่วยที่มีกลุ่มอาการ Birt–Hogg–Dubé จะมีโอกาสพัฒนาเป็นมะเร็งไตชนิดโครโมโฟบถึงร้อยละ 30 ซึ่งวิธีการรักษาหลักสำหรับมะเร็งชนิดนี้คือการผ่าตัดเพื่อนำก้อนเนื้อร้ายออก