Comparative Hearing กระบวนการพิจารณาเปรียบเทียบใบอนุญาตวิทยุและโทรทัศน์ของสหรัฐฯ
สรุปใจความสำคัญ
- ใช้โดย FRC และ FCC ระหว่างปี 1927 ถึง 1994 เพื่อตัดสินผู้สมัครใบอนุญาตสถานีวิทยุ/โทรทัศน์
- คดี Bechtel v. FCC ในปี 1993 นำไปสู่การระงับกระบวนการพิจารณาเปรียบเทียบเนื่องจากเกณฑ์บางประการถูกตัดสินว่าไม่ชอบด้วยกฎหมาย
- ระบบการพิจารณาเปรียบเทียบถูกแทนที่ด้วยระบบการประมูล (Auction) ตามกฎหมาย Balanced Budget Act of 1997
Comparative hearing หรือ กระบวนการพิจารณาเปรียบเทียบ คือระบบที่ใช้โดย Federal Radio Commission (FRC) และต่อมาคือ Federal Communications Commission (FCC) ของสหรัฐอเมริกา เพื่อประเมินและตัดสินใจเลือกผู้สมัครขอรับใบอนุญาตสถานีวิทยุและโทรทัศน์ในกรณีที่มีผู้สมัครหลายรายยื่นขอใช้คลื่นความถี่เดียวกัน (Mutually Exclusive Applications) โดยกระบวนการนี้ถูกใช้ตั้งแต่ปี 1927 จนถึงปี 1994
ประวัติความเป็นมา
การเริ่มต้นและมาตรฐาน
กระบวนการนี้เริ่มต้นขึ้นในปี 1927 เมื่อมีการจัดตั้ง Federal Radio Commission เพื่อเปลี่ยนจากการพิจารณาตามลำดับการใช้งานครั้งแรก (First-user considerations) มาเป็นการพิจารณาตาม "เกณฑ์ความสนใจของสาธารณะ" (Public Interest Criteria) ต่อมาในปี 1945 คดี Ashbacker Radio Corporation v. FCC ทำให้ศาลสูงสุดของสหรัฐฯ กำหนดให้ FCC ต้องจัดให้มีการพิจารณาเปรียบเทียบสำหรับคำขอที่ทับซ้อนกัน และในปี 1965 FCC ได้กำหนดเกณฑ์มาตรฐานในการพิจารณาเพื่อให้เกิดความสม่ำเสมอ
การปฏิรูปและการใช้กระบวนการทางเลือก
ในช่วงทศวรรษ 1980 FCC เริ่มนำระบบ Lottery (การสุ่มเลือก) มาใช้ในบางกรณี เช่น ใบอนุญาตโทรทัศน์กำลังส่งต่ำ (Low-power TV) ในปี 1983 และใบอนุญาตโทรศัพท์เคลื่อนที่ (Cellular telephone) ระหว่างปี 1984-1989 เนื่องจากมีผู้สมัครจำนวนมากเกินกว่าจะพิจารณาเปรียบเทียบได้ทั้งหมด อย่างไรก็ตาม ระบบการสุ่มเลือกถูกวิจารณ์ว่าส่งเสริมให้เกิดกลุ่มนักเก็งกำไรและ "โรงงานยื่นคำขอ" (Application mills) ที่ยื่นคำขอจำนวนมากเพื่อเพิ่มโอกาสในการชนะ
การยกเลิกและการเปลี่ยนสู่ระบบประมูล
จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม 1993 เมื่อศาลอุทธรณ์กลางตัดสินในคดี Bechtel v. FCC ว่าเกณฑ์การให้คะแนนด้านการรวมการเป็นเจ้าของและการบริหารจัดการ (Integration of ownership and management) นั้น "ไร้เหตุผลและเอาแต่ใจ" (Arbitrary and capricious)
ส่งผลให้ FCC ต้องระงับ (Freeze) คำขอที่ค้างอยู่ทั้งหมดในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 1994 และเริ่มเปลี่ยนผ่านสู่ระบบ การประมูล (Auction) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก Balanced Budget Act of 1997 เพื่อลดการขาดดุลของงบประมาณรัฐบาลกลาง โดยเปลี่ยนจากการพิจารณาเกณฑ์คุณภาพมาเป็นการให้ผู้ที่เสนอราคาสูงสุดเป็นผู้ได้รับใบอนุญาต
เกณฑ์การพิจารณาเปรียบเทียบ (ก่อนการยกเลิก)
| เกณฑ์การพิจารณา | รายละเอียด |
|---|---|
| การกระจายตัวของสื่อ (Diversification) | ให้ความสำคัญกับผู้สมัครที่มีสื่อในครอบครองน้อยหรือไม่มีเลย |
| การรวมการเป็นเจ้าของและการบริหาร (Integration) | ให้ความสำคัญกับเจ้าของที่วางแผนจะบริหารสถานีด้วยตนเอง |
| การกระจายตัวของเชื้อชาติและเพศ (Ethnicity and Sex) | ให้ความสำคัญกับกลุ่มน้อย (Minorities) ที่มีบทบาทในการบริหาร |
| ถิ่นที่อยู่ (Local Residence) | การพำนักในพื้นที่ที่ให้บริการและมีส่วนร่วมในกิจกรรมชุมชน |
| ประสบการณ์ (Broadcast Experience) | ประวัติการเป็นเจ้าของหรือผู้ดำเนินการสถานีวิทยุ/โทรทัศน์ |
| ความครอบคลุม (Comparative Coverage) | ความสามารถในการให้บริการครอบคลุมประชากรจำนวนมากขึ้น |
คำถามที่พบบ่อย
Comparative Hearing คืออะไร?
คือกระบวนการที่ FCC ของสหรัฐฯ ใช้เพื่อเปรียบเทียบคุณสมบัติของผู้สมัครหลายรายที่ขอใช้คลื่นความถี่เดียวกัน เพื่อเลือกผู้ที่เหมาะสมที่สุดตามเกณฑ์ความสนใจของสาธารณะ
ทำไมระบบ Comparative Hearing ถึงถูกยกเลิก?
เพราะถูกตัดสินโดยศาลว่าเกณฑ์การพิจารณาบางอย่างไร้เหตุผล และมีภาระงานที่เพิ่มขึ้นจนทำให้ระบบการสุ่มเลือก (Lottery) และการประมูล (Auction) มีประสิทธิภาพมากกว่าในด้านงบประมาณและเวลา
ปัจจุบัน FCC ใช้ระบบใดในการจัดสรรคลื่นความถี่?
ปัจจุบัน FCC ใช้ระบบการประมูล (Auction) เพื่อให้ผู้ที่เสนอราคาสูงสุดได้รับใบอนุญาต ซึ่งเริ่มนำมาใช้กับบริการที่ไม่ใช่การแพร่ภาพกระจายเสียงในปี 1993 และขยายสู่การวิทยุและโทรทัศน์ในปี 1997
บทความที่เกี่ยวข้อง
FCC
Television and the Public Interest The Vast Wasteland Speech
อ่านบทความฉบับเต็มอ่านต่อ →
02สิ่งแวดล้อมFCC
มลพิษทางคลื่นวิทยุ ผลกระทบและการจัดการคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า
อ่านบทความฉบับเต็มอ่านต่อ →FCC