สินค้าอันตราย (Dangerous Goods) การจำแนกประเภทและกฎระเบียบ
สรุปใจความสำคัญ
- สินค้าอันตราย (Dangerous Goods) คือสารที่เสี่ยงต่อสุขภาพ ความปลอดภัย และสิ่งแวดล้อมระหว่างการขนส่ง
- ระบบการระบุตัวตนด้วยป้ายรูปเพชรมีต้นกำเนิดมาจากประเทศฝรั่งเศส
- UN Number คือรหัสมาตรฐานสากลที่ใช้ระบุชนิดของสินค้าอันตรายเพื่อความปลอดภัยในการจัดการ
- GHS เป็นระบบสากลที่ใช้เพื่อทดแทนมาตรฐานการจำแนกและติดฉลากสารเคมีที่แตกต่างกันในแต่ละประเทศ
สินค้าอันตราย คือ สารหรือวัสดุที่อาจก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อสุขภาพ ความปลอดภัย ทรัพย์สิน หรือสิ่งแวดล้อมในระหว่างการขนส่ง วัสดุบางชนิดที่ก่อให้เกิดความเสี่ยงแม้ไม่ได้อยู่ระหว่างการขนส่งจะถูกเรียกว่า วัสดุอันตราย (Hazardous Materials หรือ HAZMAT) ตัวอย่างที่ชัดเจนของสินค้าอันตรายคือ ขยะอันตราย ซึ่งเป็นของเสียที่คุกคามต่อสุขภาพของสาธารณชนหรือสิ่งแวดล้อม
ประเภทของวัสดุอันตราย
วัสดุอันตรายมักอยู่ภายใต้กฎระเบียบทางเคมี โดยมีทีม Hazmat ซึ่งเป็นบุคลากรที่ได้รับการฝึกฝนเป็นพิเศษเพื่อจัดการกับสินค้าอันตราย ซึ่งครอบคลุมถึงวัสดุที่มีคุณสมบัติดังนี้:
- วัสดุกัมมันตรังสี
- วัสดุไวไฟ
- วัสดุระเบิด
- วัสดุกัดกร่อน
- วัสดุที่ช่วยให้เกิดการเผาไหม้ (Oxidizing)
- วัสดุที่ทำให้ขาดอากาศหายใจ (Asphyxiating)
- วัสดุที่เป็นอันตรายทางชีวภาพ (Biohazardous)
- วัสดุที่มีพิษ (Toxic/Poisonous)
- วัสดุที่ก่อให้เกิดโรค (Pathogenic)
- วัสดุที่ก่อให้เกิดอาการแพ้ (Allergenic)
นอกจากนี้ยังรวมถึงสภาวะทางกายภาพ เช่น ก๊าซและของเหลวที่ถูกบีบอัด หรือวัสดุที่มีความร้อนสูง ซึ่งอาจมีลักษณะที่ทำให้เกิดอันตรายในสถานการณ์เฉพาะ

การระบุและสัญลักษณ์
สินค้าอันตรายมักจะถูกระบุด้วยป้ายสัญลักษณ์รูปเพชรบนตัวสินค้า ภาชนะบรรจุ หรืออาคารที่จัดเก็บ โดยสีของแต่ละเพชรจะบ่งบอกถึงประเภทของอันตราย เช่น:
- สีแดง: บ่งบอกถึงความไวไฟ เนื่องจากไฟและความร้อนมักมีสีแดง
- สีส้ม: บ่งบอกถึงวัตถุระเบิด เกิดจากการผสมสีแดง (ไวไฟ) กับสีเหลือง (ตัวช่วยเผาไหม้)
- สีเขียว: บ่งบอกถึงก๊าซที่ไม่ไวไฟและไม่มีพิษ ซึ่งมีที่มาจากระบบการระบุตัวตนของฝรั่งเศสหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
กฎระเบียบระดับโลก
ระบบการกำกับดูแลที่นำมาใช้แพร่หลายที่สุดคือระบบการขนส่งสินค้าอันตราย โดยคณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ (UN Economic and Social Council) ได้ออกข้อแนะนำในการขนส่งสินค้าอันตราย ซึ่งเป็นพื้นฐานสำหรับกฎระเบียบระดับภูมิภาค ระดับชาติ และระดับนานาชาติ
หน่วยงานกำกับดูแลที่สำคัญ
- ICAO และ IATA: พัฒนากฎระเบียบสำหรับการขนส่งทางอากาศ (IATA Dangerous Goods Regulations - DGR)
- IMO: พัฒนาประมวลกฎหมายสินค้าอันตรายทางทะเลระหว่างประเทศ (IMDG Code)
- RID: กำหนดกฎระเบียบเกี่ยวกับการขนส่งสินค้าอันตรายทางรถไฟระหว่างประเทศ
- GHS: ระบบการจำแนกและการติดฉลากสารเคมีที่เป็นหนึ่งเดียวทั่วโลก (Globally Harmonized System of Classification and Labelling of Chemicals) เพื่อให้มาตรฐานการจำแนกและการติดฉลากเป็นไปในทิศทางเดียวกันทั่วโลก
หมายเลข UN และชื่อการขนส่งที่ถูกต้อง
สินค้าอันตรายจะถูกกำหนด หมายเลข UN (UN Number) และชื่อการขนส่งที่ถูกต้องตามการจำแนกประเภทความอันตรายและส่วนประกอบ ตัวอย่างเช่น:
| หมายเลข UN | ชื่อการขนส่ง (Proper Shipping Name) |
|---|---|
| 1202 | GAS OIL หรือ DIESEL FUEL หรือ HEATING OIL, LIGHT |
| 1203 | MOTOR SPIRIT หรือ GASOLINE หรือ PETROL |
| 3090 | LITHIUM METAL BATTERIES |
| 3480 | LITHIUM ION BATTERIES |
การจำแนกประเภทสินค้าอันตราย
สินค้าอันตรายถูกแบ่งออกเป็น 9 ประเภทหลัก ตามลักษณะทางเคมีที่ก่อให้เกิดความเสี่ยง ตัวอย่างเช่น ประเภทที่ 1 คือวัตถุระเบิด ซึ่งแบ่งย่อยออกเป็นกลุ่มต่างๆ เช่น:
- 1.1: วัตถุระเบิดที่มีความเสี่ยงในการระเบิดรุนแรง (เช่น TNT, ไดนาไมต์)
- 1.2: วัตถุระเบิดที่มีความเสี่ยงในการพุ่งกระจายอย่างรุนแรง
- 1.3: วัตถุระเบิดที่มีความเสี่ยงด้านไฟ การระเบิด หรือการพุ่งกระจาย แต่ไม่ใช่การระเบิดรุนแรง
- 1.4: ความเสี่ยงด้านไฟหรือการพุ่งกระจายเพียงเล็กน้อย (รวมถึงกระสุนและดอกไม้ไฟส่วนใหญ่)
คำถามที่พบบ่อย
สินค้าอันตรายแตกต่างจากวัสดุอันตราย (HAZMAT) อย่างไร?
สินค้าอันตรายคือสารที่ก่อให้เกิดความเสี่ยงระหว่างการขนส่ง ในขณะที่วัสดุอันตราย (HAZMAT) คือสารที่ก่อให้เกิดความเสี่ยงแม้ไม่ได้อยู่ระหว่างการขนส่ง
สีของป้ายสัญลักษณ์รูปเพชรบอกอะไร?
สีของป้ายบอกประเภทของอันตราย เช่น สีแดงหมายถึงไวไฟ สีส้มหมายถึงวัตถุระเบิด และสีเขียวหมายถึงก๊าซที่ไม่ไวไฟและไม่มีพิษ
หน่วยงานใดเป็นผู้กำหนดมาตรฐานการขนส่งสินค้าอันตรายทางอากาศ?
IATA (International Air Transport Association) เป็นผู้กำหนดกฎระเบียบ DGR ซึ่งอ้างอิงมาจากมาตรฐานของ UN และ ICAO


