ประชากรศาสตร์ของวอชิงตัน ดี.ซี. ความหลากหลายทางชาติพันธุ์และประวัติศาสตร์
สรุปใจความสำคัญ
- ประชากรของวอชิงตัน ดี.ซี. ณ กรกฎาคม 2024 มีจำนวน 702,250 คน
- ประชากรผิวดำลดลงต่ำกว่าร้อยละ 50 ของประชากรทั้งหมดเป็นครั้งแรกในปี 2011
- วอชิงตัน ดี.ซี. เคยมีประชากรสูงสุดที่ 802,178 คนในปี 1950
เขตโคลัมเบีย (District of Columbia) เป็นเขตปกครองพิเศษของสหรัฐอเมริกาที่มีประชากรที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์อย่างมาก โดยข้อมูล ณ เดือนกรกฎาคม 2024 ระบุว่ามีประชากรประมาณ 702,250 คน และมีความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 11,515 คนต่อตารางไมล์
ประวัติศาสตร์และการเติบโตของประชากร
ในระยะแรก เขตโคลัมเบียมีผู้อยู่อาศัยค่อนข้างน้อยจนกระทั่งเกิดสงครามกลางเมืองสหรัฐฯ การมีอยู่ของรัฐบาลกลางสหรัฐฯ ในวอชิงตันมีส่วนสำคัญในการเติบโตและการพัฒนาของเมืองในเวลาต่อมา แม้ว่าวอชิงตันจะเป็นเมืองหลวง แต่หลายคนมักลืมว่ามีประชากรประมาณหนึ่งในสามของเขตโคลัมเบียที่เกิดในเมืองนี้เอง

การเปลี่ยนแปลงทางชาติพันธุ์
ในปี 2011 ประชากรผิวดำในเขตโคลัมเบียลดลงต่ำกว่าร้อยละ 50 เป็นครั้งแรกในรอบกว่า 50 ปี โดยก่อนหน้านั้นตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1950 จนถึงปี 2011 เขตนี้เป็นพื้นที่ที่มีประชากรผิวดำเป็นส่วนใหญ่
ประชากรชาวแอฟริกัน-อเมริกันมีจำนวนมากในเขตโคลัมเบียมาตั้งแต่การก่อตั้งเขต โดยมีหลายย่านที่โดดเด่นในด้านการมีส่วนร่วมต่อประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของคนผิวดำ ในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 เขตโคลัมเบียได้รับผู้อพยพชาวผิวดำจำนวนมากจากทางตอนใต้ในช่วง Great Migration เพื่อแสวงหาการศึกษา โอกาสในการทำงานที่ดีกว่า และเพื่อหลีกเลี่ยงการแบ่งแยกทางกฎหมายและการใช้ความรุนแรง
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 การขยายตัวของภาคอุตสาหกรรมทางทหารได้สร้างโอกาสทางเศรษฐกิจเพิ่มขึ้นให้กับชาวแอฟริกัน-อเมริกัน และในยุคหลังสงคราม สัดส่วนของชาวแอฟริกัน-อเมริกันเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในขณะที่ประชากรโดยรวมลดลง เนื่องจากการขยายตัวของเขตชานเมืองและการย้ายออกของคนผิวขาว (white flight)
แนวโน้มประชากรในปัจจุบัน
ตั้งแต่การสำมะโนประชากรปี 2000 เขตโคลัมเบียได้เพิ่มจำนวนประชากรมากกว่า 120,000 คน ซึ่งเป็นการพลิกฟื้นจากการลดลงของประชากรในทศวรรษก่อนหน้า การเติบโตนี้กำลังเร่งตัวขึ้น โดยมีประชากรเพิ่มขึ้นมากกว่า 100,000 คนตั้งแต่การสำมะโนประชากรปี 2010
สัดส่วนของประชากรผิวขาว, เอเชีย และฮิสแปนิกเพิ่มขึ้น ในขณะที่สัดส่วนของประชากรผิวดำคงที่หรือลดลง โดยส่วนใหญ่ย้ายออกไปยังเขตชานเมือง ระหว่างปี 2010 ถึง 2020 ประชากรผิวดำลดลงอย่างเห็นได้ชัดจนมีสัดส่วนน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งหมดเป็นครั้งแรกตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1950 แม้จะยังคงเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในเมือง
ประวัติศาสตร์การก่อตั้งและชุมชนยุคแรก
เขตโคลัมเบียถูกก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงแห่งใหม่ของสหรัฐอเมริกา คือเมืองวอชิงตัน อย่างไรก็ตาม มีชุมชนตั้งถิ่นฐานอยู่ก่อนแล้วในดินแดนนี้ เช่น เมืองจอร์จทาวน์ (ก่อตั้งปี 1751) และเมืองอเล็กซานเดรีย (ก่อตั้งปี 1749) ซึ่งเป็นแหล่งรวมประชากรส่วนใหญ่ในยุคแรก

ก่อนสงครามกลางเมือง ประชากรในเขตโคลัมเบียมีจำนวนน้อยเมื่อเทียบกับเมืองใหญ่ในสหรัฐฯ เช่น นิวยอร์กหรือฟิลาเดลเฟีย แต่สิ่งที่น่าสนใจคือมีประชากรชาวแอฟริกัน-อเมริกันจำนวนมาก และส่วนใหญ่เป็นคนผิวดำที่เป็นอิสระ (free people of color) ไม่ใช่ทาส โดยในปี 1860 ประมาณร้อยละ 80 ของชาวแอฟริกัน-อเมริกันในเขตนี้เป็นอิสระ

หลังสงครามกลางเมือง ประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วถึงร้อยละ 75 โดยมีการก่อตั้งชุมชนผู้อพยพชาวไอริช-อเมริกัน, เยอรมัน-อเมริกัน และยิว-อเมริกัน ในย่านใจกลางเมือง จนกระทั่งปี 1950 ประชากรของเขตโคลัมเบียพุ่งสูงถึงจุดสูงสุดที่ 802,178 คน ก่อนที่จะเริ่มลดลงเนื่องจากการย้ายออกไปยังชานเมือง
คำถามที่พบบ่อย
ทำไมประชากรผิวดำในวอชิงตัน ดี.ซี. ถึงเพิ่มขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20?
เนื่องจากการย้ายถิ่นฐานครั้งใหญ่ (Great Migration) ที่ชาวแอฟริกัน-อเมริกันย้ายจากทางตอนใต้ของสหรัฐฯ เพื่อหาโอกาสทางการศึกษา การทำงาน และหลีกเลี่ยงการแบ่งแยกทางเชื้อชาติ
วอชิงตัน ดี.ซี. มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์อย่างไร?
มีประชากรหลากหลายกลุ่ม ทั้งชาวแอฟริกัน-อเมริกัน, ผิวขาว, เอเชีย และฮิสแปนิก โดยในปัจจุบันสัดส่วนของประชากรผิวขาว เอเชีย และฮิสแปนิกกำลังเพิ่มขึ้น
ประชากรในวอชิงตัน ดี.ซี. มีการเปลี่ยนแปลงอย่างไรหลังสงครามกลางเมือง?
ประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยมีชุมชนผู้อพยพจากยุโรป เช่น ชาวไอริช เยอรมัน และยิว เข้ามาตั้งถิ่นฐานจำนวนมาก

