โดโรเธีย บลีค นักมานุษยวิทยาและนักภาษาศาสตร์ผู้ศึกษาชาวบุชแมน

โดโรเธีย ฟรานเซส บลีค (26 มีนาคม 1873 – 27 มิถุนายน 1948) เป็นนักมานุษยวิทยาและนักภาษาศาสตร์ชาวเยอรมัน-แอฟริกาใต้ ผู้มีชื่อเสียงจากการวิจัยเกี่ยวกับชาวบุชแมน (ชาวซัน) ในภูมิภาคแอฟริกาตอนใต้

เส้นทางอาชีพและการทำงาน

โดโรเธียเป็นบุตรสาวคนที่ห้าของ วิลเฮล์ม บลีค นักภาษาศาสตร์ผู้บุกเบิกที่ศึกษาภาษาและวัฒนธรรมของแอฟริกาตอนใต้ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 โดยวิลเฮล์มทำงานร่วมกับลูซี่ ลอยด์ (ป้าของโดโรเธีย) งานของโดโรเธียส่วนใหญ่เป็นการสานต่อการวิจัยของบิดาและป้าของเธอ แต่เธอก็ได้สร้างผลงานที่โดดเด่นเป็นของตัวเองในสาขานี้

ผลงานชิ้นสำคัญที่สุดของเธอซึ่งได้รับการตีพิมพ์หลังการเสียชีวิตคือหนังสือ A Bushman Dictionary ซึ่งยังคงถูกนำมาใช้อ้างอิงจนถึงปัจจุบัน

การยอมรับและคำวิจารณ์

ลอเรนส์ แวน เดอร์ โพสต์ ได้ยกย่องหนังสือ Mantis and His Hunter ของเธอ (รวมถึงผลงาน Specimens of Bushman Folklore ของบิดาและป้าของเธอ) ว่าเป็นเหมือน "คัมภีร์ยุคหิน" ในบทนำของหนังสือ The Heart of the Hunter (1961)

อย่างไรก็ตาม งานวิจัยของโดโรเธียมักถูกบดบังด้วยชื่อเสียงของบิดา และเธอได้รับคำวิจารณ์ว่าขาดความเห็นอกเห็นใจและสัญชาตญาณเมื่อเทียบกับวิลเฮล์มและลูซี่ ตัวอย่างเช่น ในผลงานปี 1928 เกี่ยวกับชาวนารอน (Naron) เธอได้เขียนถึง "ความสามารถในการเป็นแรงงาน" ของพวกเขา ซึ่งทำให้บางคนมองว่าเธอมีทัศนคติที่เหยียดเชื้อชาติ

มรดกทางวิชาการ

แม้จะมีข้อวิจารณ์ แต่การวิจัยของโดโรเธียเกี่ยวกับภาษา ขนบธรรมเนียม และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ศิลปะบนหิน ของแอฟริกาตอนใต้ (ครอบคลุมพื้นที่ปัจจุบันของแอฟริกาใต้ แทนซาเนีย บอตสวานา และนามิเบีย) ถือเป็นคุณูปการที่สำคัญยิ่งต่อวงการวิชาการในภูมิภาคนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาพถ่ายและบันทึกเสียงของเธอซึ่งเป็นแหล่งข้อมูลล้ำค่าสำหรับนักวิจัยรุ่นหลัง