อีมอนน์ คูนีย์ นักปฏิวัติและนักการเมืองชาวไอริช

อีมอนน์ คูนีย์ (1895 – 7 กุมภาพันธ์ 1975) เป็นนักปฏิวัติ นักการเมือง และเจ้าหน้าที่สหภาพแรงงานของสหภาพผู้ช่วยร้านค้าปลีกและร้านขายของชำในไอร์แลนด์ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการต่อสู้เพื่อเอกราชของไอร์แลนด์

ช่วงเวลาแห่งการปฏิวัติ

คูนีย์เริ่มเข้าเป็นสมาชิกของกองอาสาสมัครไอริช (Irish Volunteers) ในเบลฟาสต์ตั้งแต่ปี 1914 โดยในช่วงสงครามประกาศอิสรภาพไอริช (1919–1921) เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นร้อยเอกฝ่ายเสนาธิการในกองบัญชาการใหญ่ของกองทัพสาธารณรัฐไอริช (IRA) และมีส่วนร่วมในงานด้านข่าวกรอง การบุกจู่โจม และการป้องกันพื้นที่ของฝ่ายชาตินิยมในเบลฟาสต์

เขาถูกกองกำลังอังกฤษจับกุมในเดือนพฤศจิกายน 1920 และถูกกักกันในค่ายกักกัน Ballykinlar ในมณฑลดาวน์ จนถึงวันที่ 8 ธันวาคม 1921 หลังจากนั้นเขาได้ย้ายไปที่ดับลินในเดือนมีนาคม 1922 และย้ายสังกัดไปยังกองร้อย K กองพันที่ 1 ของกองพลดับลินใน IRA โดยเขาได้ใช้ตำแหน่งในสหภาพผู้ช่วยร้านค้าปลีกเพื่อเปิดทางให้ IRA เข้าใช้พื้นที่ของ Banba Hall ในจัตุรัส Parnell Square

การต่อสู้ในสงครามกลางเมือง

ในสงครามกลางเมืองไอริช คูนีย์เลือกอยู่ฝ่ายต่อต้านสนธิสัญญา (anti-Treaty) และมีส่วนร่วมในการยึดครองและป้องกันอาคารหลายแห่งรอบจัตุรัส Parnell Square และถนน Bolton Street เพื่อต่อสู้กับกองกำลังแห่งชาติ

เขาถูกจับกุมอีกครั้งในเดือนธันวาคม 1922 และถูกกักกันจนถึงเดือนเมษายน 1923 ต่อมาเขาได้รับเงินบำนาญจากรัฐบาลไอริชภายใต้พระราชบัญญัติบำนาญการบริการทางทหารปี 1934 สำหรับการรับใช้ชาติในกองอาสาสมัครไอริชและ IRA ระหว่างปี 1917 ถึง 1923

บทบาททางการเมือง

คูนีย์ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (TD) ของพรรคฟิอันนา ฟาล (Fianna Fáil) ในเขตเลือกตั้งดับลินเหนือ ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 1927 และได้รับเลือกตั้งซ้ำในครั้งปี 1932 และ 1933

เขาเสียตำแหน่งในสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้งปี 1937 แต่ได้รับเลือกกลับเข้ามาอีกครั้งในเขตเลือกตั้งดับลินตะวันตกเฉียงเหนือ ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 1938 เขาไม่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในปี 1943 แต่ได้ลงสมัครอีกครั้งในปี 1944 ทว่าไม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งครั้งนั้น