← กลับไปยังบทความทั้งหมด

ภาวะเปลือกตาปลิ้น (Ectropion)

สรุปใจความสำคัญ

  • ภาวะเปลือกตาปลิ้น (Ectropion) คือการที่ขอบเปลือกตาพลิกออกด้านนอก ทำให้เยื่อบุตาถูกเปิดออก
  • สาเหตุในมนุษย์มีหลากหลาย ตั้งแต่ความชรา พังผืด การเป็นอัมพาตของเส้นประสาทใบหน้า ไปจนถึงผลข้างเคียงจากยารักษามะเร็งบางชนิด
  • ในสุนัขบางสายพันธุ์ เช่น บลัดฮาวด์ หรือเซนต์เบอร์นาร์ด ภาวะนี้เป็นลักษณะทางพันธุกรรมที่พบบ่อย
  • การรักษาหลักสำหรับภาวะที่ส่งผลกระทบต่อการมองเห็นหรือทำให้ตาอักเสบคือการผ่าตัดศัลยกรรมเปลือกตา

ภาวะเปลือกตาปลิ้น หรือ Ectropion คือสภาวะทางการแพทย์ที่ขอบเปลือกตา (โดยเฉพาะเปลือกตาล่าง) พลิกหรือปลิ้นออกด้านนอก ทำให้เยื่อบุตาด้านในสัมผัสกับอากาศและสิ่งแวดล้อมภายนอกโดยตรง ซึ่งอาจนำไปสู่การระคายเคืองและการอักเสบของดวงตาได้ ภาวะนี้สามารถเกิดขึ้นได้จากหลายสาเหตุ ตั้งแต่ความเสื่อมตามวัยไปจนถึงความผิดปกติทางพันธุกรรม และสามารถรักษาได้ด้วยการผ่าตัดในกรณีที่จำเป็น

สาเหตุของภาวะเปลือกตาปลิ้นในมนุษย์

ภาวะเปลือกตาปลิ้นเกิดขึ้นเมื่อเนื้อเยื่อที่ยึดเปลือกตาให้แนบกับลูกตานั้นอ่อนแรงหรือถูกดึงรั้ง โดยมีสาเหตุหลักดังนี้:

  • ความเสื่อมตามวัย (Aging): เป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุด เนื่องจากกล้ามเนื้อและเนื้อเยื่อเกี่ยวพันรอบดวงตาเสื่อมสภาพและสูญเสียความยืดหยุ่นตามอายุที่มากขึ้น
  • ความผิดปกติแต่กำเนิด (Congenital): พบได้ในทารกบางราย หรือเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มอาการทางพันธุกรรม เช่น โรคผิวหนังเป็นสะเก็ดชนิด Harlequin-type ichthyosis
  • การเกิดพังผืดหรือแผลเป็น (Scarring): การบาดเจ็บที่ผิวหนังรอบดวงตาหรือการเผาไหม้ที่ทำให้ผิวหนังหดตัวและดึงรั้งเปลือกตาให้ปลิ้นออก
  • การเป็นอัมพาตของเส้นประสาทใบหน้า (Facial Nerve Palsy): เมื่อเส้นประสาทที่ควบคุมกล้ามเนื้อใบหน้าทำงานผิดปกติ ทำให้ไม่สามารถพยุงเปลือกตาให้คงรูปได้
  • ปัจจัยทางกลไก (Mechanical): เช่น การมีก้อนเนื้อหรือเนื้องอกที่ดึงรั้งเปลือกตา
  • ผลข้างเคียงจากการรักษาโรคมะเร็ง: ยาบางชนิดที่ยับยั้งตัวรับปัจจัยการเจริญเติบโตของผิวหนัง (EGFR inhibitors) เช่น erlotinib, cetuximab และ panitumumab อาจส่งผลให้เกิดภาวะนี้ได้
ภาวะเปลือกตาปลิ้นชนิดที่มีพังผืดขณะลืมตา
ตัวอย่างภาวะเปลือกตาปลิ้นชนิดที่มีพังผืด (Cicatricial ectropion) ขณะลืมตา
ภาวะเปลือกตาปลิ้นชนิดที่มีพังผืดขณะหลับตา
ตัวอย่างภาวะเปลือกตาปลิ้นชนิดที่มีพังผืด (Cicatricial ectropion) ขณะหลับตา

ภาวะเปลือกตาปลิ้นในสุนัข

ในทางสัตวแพทย์ ภาวะเปลือกตาปลิ้นมักเกิดขึ้นกับเปลือกตาล่าง และเป็นลักษณะที่พบได้บ่อยในสุนัขบางสายพันธุ์เนื่องจากปัจจัยทางพันธุกรรมและการพัฒนาการของร่างกาย

สายพันธุ์ที่เสี่ยงต่อการเกิดภาวะนี้

สุนัขสายพันธุ์ที่มีใบหน้าย่นหรือมีผิวหนังส่วนเกินมักมีความเสี่ยงสูง เช่น:

  • บลัดฮาวด์ (Bloodhound)
  • เซนต์เบอร์นาร์ด (Saint Bernard)
  • เกรทเดน (Great Dane)
  • นิวฟาวนด์แลนด์ (Newfoundland)
  • มาสทิฟฟ์ (Mastiff)
  • สแปเนียลบางสายพันธุ์ (Spaniels)
สุนัขสายพันธุ์บาสเซ็ตฮาวด์ที่มีลักษณะเปลือกตาปลิ้น
สุนัขสายพันธุ์บาสเซ็ตฮาวด์ ซึ่งมักพบภาวะเปลือกตาปลิ้นเป็นลักษณะประจำสายพันธุ์

อาการและการจัดการ

ในสุนัขหลายตัว ภาวะนี้อาจไม่ก่อให้เกิดอาการใดๆ อย่างไรก็ตาม หากเปลือกตาปลิ้นส่งผลกระทบต่อการหลั่งน้ำตา จะทำให้ดวงตาขาดความชุ่มชื้นและเสี่ยงต่อการติดเชื้อแบคทีเรียหรือระคายเคืองจากฝุ่นละออง ซึ่งนำไปสู่ภาวะเยื่อบุตาอักเสบ (Conjunctivitis) ได้

การรักษาในสุนัขมักเริ่มจากการใช้ยาหยอดตาเพื่อเพิ่มความชุ่มชื้น แต่ในกรณีที่รุนแรงจนส่งผลกระทบต่อสุขภาพดวงตาอย่างมาก จำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดแก้ไข

คำถามที่พบบ่อย

ภาวะเปลือกตาปลิ้นอันตรายหรือไม่?

หากปล่อยไว้โดยไม่รักษา อาจทำให้ดวงตาแห้ง ระคายเคือง และเพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อหรือเกิดแผลที่กระจกตา เนื่องจากเปลือกตาไม่สามารถปกป้องดวงตาและกระจายน้ำตาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

สามารถรักษาภาวะเปลือกตาปลิ้นได้อย่างไร?

การรักษาขึ้นอยู่กับสาเหตุและความรุนแรง ในกรณีที่เกิดจากความเสื่อมหรือพังผืด มักต้องใช้การผ่าตัดศัลยกรรมเพื่อดึงขอบเปลือกตากลับมาให้แนบกับลูกตา ส่วนในสุนัขอาจเริ่มจากการใช้สารหล่อลื่นดวงตา

ยารักษามะเร็งทำให้เกิดเปลือกตาปลิ้นได้จริงหรือ?

จริง ยาในกลุ่ม EGFR inhibitors เช่น cetuximab และ panitumumab สามารถส่งผลกระทบต่อเนื้อเยื่อผิวหนังและเยื่อบุ ทำให้เกิดผลข้างเคียงเป็นภาวะเปลือกตาปลิ้นได้ในผู้ป่วยบางราย