เอลสตัน ฮาวเวิร์ด ผู้บุกเบิกผิวสีคนแรกของนิวยอร์ก แยงกีส์

เอลสตัน จีน ฮาวเวิร์ด (Elston Gene Howard; 23 กุมภาพันธ์ 1929 – 14 ธันวาคม 1980) เป็นอดีตนักเบสบอลอาชีพชาวอเมริกัน ผู้เล่นในตำแหน่งแคตเชอร์ (Catcher) และเลฟต์ฟิลเดอร์ (Left Fielder) ตลอดอาชีพการเล่น 14 ปี ฮาวเวิร์ดสร้างชื่อเสียงในลีกเนโกร (Negro leagues) และเมเจอร์ลีกเบสบอล (MLB) ระหว่างปี 1948 ถึง 1968 โดยใช้เวลาส่วนใหญ่กับทีม นิวยอร์ก แยงกีส์ (New York Yankees)

ฮาวเวิร์ดเป็นผู้เล่นที่ได้รับเลือกให้ติดทีม All-Star ถึง 12 ครั้ง และคว้าแชมป์เวิลด์ซีรีส์ (World Series) ได้ถึง 6 สมัย นอกจากนี้เขายังเป็นผู้เล่นผิวสีคนแรกในประวัติศาสตร์ของลีกอเมริกัน (AL) ที่ได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า (MVP) ในปี 1963

ชีวิตช่วงต้น

เอลสตัน จีน ฮาวเวิร์ด เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 1929 ที่เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี เป็นบุตรของทราวิส ฮาวเวิร์ด และเอมาลีน ฮิลล์ ซึ่งเป็นพยาบาลในโรงพยาบาลท้องถิ่น ฮาวเวิร์ดแสดงความสามารถด้านกีฬาที่โดดเด่นตั้งแต่สมัยเรียนที่โรงเรียนมัธยม Vashon High School

เส้นทางอาชีพนักเบสบอล

การเริ่มต้นในลีกเนโกรและลีกไมเนอร์

ในปี 1948 ขณะอายุ 19 ปี ฮาวเวิร์ดตัดสินใจปฏิเสธทุนการศึกษาด้านฟุตบอลจากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์, มิชิแกน และมิชิแกนสเตต เพื่อเซ็นสัญญาเข้าเล่นอาชีพกับทีม แคนซัสซิตี้ โมนาคส์ (Kansas City Monarchs) ในลีกเนโกรอเมริกัน โดยได้รับค่าจ้างเดือนละ 500 ดอลลาร์ ภายใต้การคุมทีมของผู้จัดการทีม บัค โอนีล (Buck O'Neil) โดยในช่วง 3 ฤดูกาลแรกเขาเล่นในตำแหน่งเอาต์ฟิลเดอร์

ต่อมาในวันที่ 19 กรกฎาคม 1950 ทีม New York Yankees ได้ซื้อสัญญาของฮาวเวิร์ดและส่งเขาไปฝึกฝนกับทีม Muskegon Clippers ในลีกเซ็นทรัล อย่างไรก็ตาม เขาต้องพักการเล่นในช่วงปี 1951 และ 1952 เพื่อเข้ารับการเกณฑ์ทหารในกองทัพบกสหรัฐฯ

เมื่อกลับมาในปี 1953 เขาได้เล่นให้กับทีม Kansas City Blues ในระดับ Class AAA และในปีถัดมา แยงกีส์ได้เปลี่ยนตำแหน่งการเล่นของเขาให้เป็นแคตเชอร์ แม้ว่าในขณะนั้นทีมจะมี โยจิ เบอร์รา (Yogi Berra) เป็นแคตเชอร์ตัวจริงอยู่แล้วก็ตาม โดยเขาได้รับการฝึกฝนทักษะการรับลูกจาก บิล ดิกกี้ (Bill Dickey) ตำนานแคตเชอร์ของทีม

การสร้างประวัติศาสตร์กับนิวยอร์ก แยงกีส์ (1955–1967)

ฮาวเวิร์ดก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ของนิวยอร์ก แยงกีส์ ในฤดูกาล 1955 และเปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 เมษายน 1955 ในตำแหน่งเลฟต์ฟิลเดอร์ ทำให้เขากลายเป็น ผู้เล่นผิวสีคนแรกในประวัติศาสตร์ของทีม New York Yankees ซึ่งเกิดขึ้นหลังจาก แจ็กกี โรบินสัน (Jackie Robinson) ทำลายกำแพงสีผิวใน MLB เมื่อปี 1947 ได้ 8 ปี

ในช่วงแรกของการเล่นกับทีม แยงกีส์ ผู้จัดการทีม เคซีย์ สเตนเกล (Casey Stengel) มักใช้เขาเป็นแคตเชอร์สำรองและผู้เล่นเอาต์ฟิลเดอร์บางโอกาส ฮาวเวิร์ดเริ่มสร้างชื่อในเวิลด์ซีรีส์ปี 1955 โดยการตีโฮมรันในครั้งแรกที่ขึ้นตีในเกมที่ 1 ซึ่งช่วยให้ทีมตีเสมอได้

จุดสูงสุดในอาชีพของเขาเกิดขึ้นในปี 1963 เมื่อฮาวเวิร์ดได้รับรางวัล American League MVP ซึ่งทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นผิวสีคนแรกในประวัติศาสตร์ของลีกอเมริกันที่ได้รับเกียรตินี้ นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลถุงมือทองคำ (Gold Glove Award) ในปี 1963 และ 1964 จากทักษะการป้องกันที่ยอดเยี่ยม โดยในปี 1964 เขาได้สร้างสถิติของลีกอเมริกันในด้านการรับลูก (putouts) และโอกาสในการเล่นเกมรับทั้งหมดในหนึ่งฤดูกาล

ช่วงปลายอาชีพและการเป็นโค้ช

หลังจากเล่นให้กับแยงกีส์มาอย่างยาวนาน ฮาวเวิร์ดย้ายไปเล่นให้กับทีม บอสตัน เรดซอกซ์ (Boston Red Sox) ในช่วงปี 1967–1968 ก่อนจะรีไทร์จากการเป็นผู้เล่น

หลังเลิกเล่น ฮาวเวิร์ดกลับมาที่นิวยอร์ก แยงกีส์ อีกครั้งในบทบาทของสต๊าฟโค้ช ตั้งแต่ปี 1969 ถึง 1979 ซึ่งเป็นการตอกย้ำความผูกพันที่มีต่อสโมสร

เกียรติประวัติและมรดก

• All-Star: 12 ครั้ง (1957, 1958, 1959–1965)
• World Series Champion: 6 สมัย (1956, 1958, 1961, 1962, 1977, 1978)
• AL MVP: ปี 1963
• Gold Glove Award: 2 ครั้ง (1963, 1964)
• การยกย่อง: หมายเลข 32 ของเขาได้รับการรีไทร์โดยทีม New York Yankees และมีชื่อปรากฏใน Monument Park