เอฟเรอ เมืองหลวงแห่งจังหวัดเออร์ ในแคว้นนอร์มังดี ประเทศฝรั่งเศส

เอฟเรอ เป็นคอมมูนและเมืองหลวงของจังหวัดเออร์ (Eure) ตั้งอยู่ในแคว้นนอร์มังดี ประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานและมีความสำคัญทั้งในด้านการปกครองและวัฒนธรรม

ประวัติศาสตร์

ยุคโบราณ

ในยุคโบราณ เมืองนี้ถูกบันทึกไว้ในศตวรรษที่ 4 โดยใช้ชื่อว่า Mediolanum Aulercorum ซึ่งหมายถึง "เมืองศูนย์กลางของชาวออเลอร์ซี" (Aulerci) ซึ่งเป็นเผ่ากอลลิกที่อาศัยอยู่ในพื้นที่นี้ ในสมัยนั้น เมดิโอลา นัม เป็นศูนย์กลางระดับภูมิภาคขนาดเล็กของจังหวัดกัลเลีย ลุกดูเนนซิส (Gallia Lugdunensis) ของโรมัน นอกจากนี้ จูเลียส ซีซาร์ ยังเคยนำกองพลแปดกองพลมาพักแรมในช่วงฤดูหนาวหลังจากฤดูกาลรบครั้งที่สามในสงครามกอล (56-55 ปีก่อนคริสตกาล)

ยุคกลาง

ตระกูลเคานต์แห่งเอฟเรอมีต้นกำเนิดมาจากบุตรนอกสมรสของริชาร์ดที่ 1 ดยุกแห่งนอร์มังดี อย่างไรก็ตาม สายตระกูลนี้ได้สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1118 เมื่อเคานต์วิลเลียมเสียชีวิต หลังจากนั้นเมืองถูกเผาทำลายในปี ค.ศ. 1119 โดยเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ

ต่อมา อำนาจการปกครองได้เปลี่ยนมือหลายครั้ง โดยผ่านไปยังตระกูลมอนต์ฟอร์ต-ลามอรี และในที่สุดก็ตกเป็นของกษัตริย์ฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1307 กษัตริย์ฟิลิปที่ 4 ได้มอบเมืองนี้ให้แก่หลุยส์ ดาฟเรอ น้องชายของพระองค์ และต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรนาวาร์ผ่านการสมรสของฟิลิป ดาฟเรอ

ยุคสมัยใหม่

ในยุคต่อมา ตำแหน่งเคานต์แห่งเอฟเรอถูกโอนย้ายหลายครั้ง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1651 ได้มอบให้แก่เฟรเดอริก มอริส เดอ ลา ตูร์ ดอเวร์ญ ดยุกแห่งบูยอง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมืองเอฟเรอได้รับความเสียหายอย่างหนัก และศูนย์กลางเมืองส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้นใหม่

นอกจากนี้ ยังมีฐานทัพอากาศเอฟเรอ-โฟวิลล์ (Évreux-Fauville Air Base) ซึ่งเคยถูกใช้งานโดยกองทัพอากาศสหรัฐฯ จนถึงปี ค.ศ. 1967 และปัจจุบันดูแลโดยกองทัพอากาศฝรั่งเศส

ชื่อเมือง

ชื่อภาษาฝรั่งเศส Évreux มีที่มาจากชื่อเผ่า Eburovices ซึ่งเป็นเผ่ากอลลิกที่อาศัยอยู่ในพื้นที่นี้ โดยคำว่า eburo ในภาษากอลลิกหมายถึง "ต้นยิว" (yew tree)

ประชากรและวัฒนธรรม

ชาวเมืองเอฟเรอถูกเรียกว่า Ébroïciens

คริสต์ศาสนา

มหาวิหารเอฟเรอ (Évreux Cathedral) เป็นศูนย์กลางของบิชอปแห่งเอฟเรอมาตั้งแต่สมัยนักบุญทอรีน (Saint Taurin) ในช่วงปี ค.ศ. 375-425 ตัวอาคารส่วนใหญ่เป็นศิลปะแบบโกธิค โดยมีส่วนที่เก่าแก่ที่สุดย้อนไปถึงศตวรรษที่ 11 ด้านหน้าอาคารและหอคอยสองแห่งเป็นศิลปะเรเนซองส์ตอนปลาย ส่วนหอคอยกลางแปดเหลี่ยมสร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 15 จุดเด่นที่สำคัญคือห้องสวดมนต์ของพระแม่มารีและกระจกสีที่สวยงาม

ศาสนายิว

ในยุคกลาง เอฟเรอเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการเรียนรู้ของชาวเยิว โดยมีนักปราชญ์หลายท่านถูกอ้างถึงในบันทึกทัลมุด (Talmud) ที่เรียกว่า โทซาฟอต (Tosafot) เช่น ซามูเอล เบน ชเนอร์ และโมเสสแห่งเอฟเรอ ซึ่งเป็นผู้เขียนโทซาฟอตแห่งเอฟเรอ