เขตโกปาลกันจ์ รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย

เขตโกปาลกันจ์ (Gopalganj district) เป็นเขตการปกครองหนึ่งในรัฐพิหาร (Bihar) ประเทศอินเดีย โดยมีเมืองโกปาลกันจ์เป็นศูนย์กลางการบริหาร และเป็นส่วนหนึ่งของกองพลสราณ (Saran Division) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของรัฐพิหาร ภาษาหลักที่ใช้สื่อสารในพื้นที่คือภาษาฮินดีและภาษาโภชปุรี

ภูมิศาสตร์

เขตโกปาลกันจ์มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 2,033 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกับเกาะเตเนริเฟของประเทศสเปน

ประชากรและสังคม

จากการสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2554 (2011 Census) เขตโกปาลกันจ์มีประชากรทั้งหมด 2,562,012 คน แบ่งเป็นเพศชาย 1,267,666 คน และเพศหญิง 1,294,346 คน ส่งผลให้เขตนี้มีอัตราส่วนเพศ (Sex Ratio) อยู่ที่ 1,021 ต่อ 1,000 ซึ่งถือเป็นอันดับหนึ่งของรัฐพิหารเมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยของรัฐที่อยู่ที่ 918

ข้อมูลทางประชากรที่สำคัญ (ปี 2554)

• ความหนาแน่นของประชากร: 1,260 คนต่อตารางกิโลเมตร
• อัตราการรู้หนังสือ: 65.47%
• สัดส่วนประชากร: ประชากรในเขตเมืองมีเพียง 6.35% ในขณะที่ประชากรส่วนใหญ่ (93.65%) อาศัยอยู่ในเขตชนบท
• กลุ่มประชากรพิเศษ: มีประชากรกลุ่มวรรณะกำหนด (Scheduled Castes) 12.49% และกลุ่มเผ่ากำหนด (Scheduled Tribes) 2.37%

ภาษาที่ใช้

ประชากรส่วนใหญ่ใช้ภาษาโภชปุรี (Bhojpuri) เป็นภาษาหลักถึง 96.09% ตามด้วยภาษาฮินดี 1.85% และภาษาอูรดู 1.76%

การบริหารปกครอง

เขตโกปาลกันจ์แบ่งการปกครองออกเป็น 2 เขตย่อย (Sub-divisions), 14 บล็อก (Blocks), 4 เทศบาล (Municipalities) และ 234 สภาหมู่บ้าน (Gram Panchayats) โดยมีหมู่บ้านทั้งหมด 1,566 แห่ง ซึ่งในจำนวนนี้มีหมู่บ้านที่ไม่มีผู้อยู่อาศัย 169 แห่ง

เขตเลือกตั้ง

• สภาวิธานสภา (Vidhan Sabha): ประกอบด้วยเขตเลือกตั้ง ได้แก่ ไบกุนธปุระ (Baikunthpur), บาราวลี (Barauli), โกปาลกันจ์ (Gopalganj), คูไชโกเต (Kuchaikote), โภเร (Bhore) และฮัตฮัว (Hathua)
• โลกสภา (Lok Sabha): เขตเลือกตั้งโกปาลกันจ์

การศึกษา

ปัจจุบันเขตโกปาลกันจ์มีการพัฒนาด้านการศึกษาอย่างต่อเนื่อง มีทั้งโรงเรียนและวิทยาลัยที่ดำเนินการโดยรัฐบาลและมูลนิธิเอกชน โดยใช้หลักสูตรของคณะกรรมการกลางเพื่อการศึกษาระดับมัธยมศึกษา (CBSE) หรือคณะกรรมการสอบโรงเรียนรัฐพิหาร

สถาบันการศึกษาที่สำคัญ ได้แก่ โรงเรียน Imperial Public School ในฮัตฮัว, DAV Thawe และโรงเรียนเตรียมทหาร (Sainik School) นอกจากนี้ยังมีการจัดตั้งวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ของรัฐบาล วิทยาลัยโปลีเทคนิค และวิทยาลัยฝึกหัดครู รวมถึงแผนการจัดตั้งวิทยาลัยแพทยศาสตร์และโรงพยาบาลแห่งใหม่โดยรัฐบาลรัฐพิหาร

เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจของเขตโกปาลกันจ์ขับเคลื่อนด้วยอุตสาหกรรมน้ำตาลเป็นหลัก โดยมีโรงงานน้ำตาลที่ดำเนินงานอยู่ 3 แห่งในพื้นที่ซาซามูซา (Sasamusa), เมืองโกปาลกันจ์ และสิทวาลียา (Sidhwaliya) นอกจากนี้ยังมีโรงงานเอทานอลจากธัญพืชและอ้อย รวมถึงโรงสีข้าว โรงบรรจุภัณฑ์นม และโรงงานน้ำมันมัสตาร์ด

ภาคเกษตรกรรมยังคงเป็นอาชีพหลักของประชากร โดยมีการปลูกข้าวเจ้า ข้าวสาลี อ้อย และพืชผัก

จุดเด่นที่สำคัญของเขตนี้คือการเป็นแหล่งส่งออกแรงงานไปยังกลุ่มประเทศอ่าวอาหรับ (Gulf Countries) เช่น ซาอุดีอาระเบีย โอมาน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ บาห์เรน อิรัก กาตาร์ คูเวต และเยเมน ทำให้เขตโกปาลกันจ์เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีรายได้จากเงินตราต่างประเทศสูงสุดในรัฐพิหาร และติดอันดับ 1 ใน 10 เขตที่มีรายได้ต่อหัวสูงสุดของรัฐตามข้อมูลจาก Niti Ayog

การคมนาคม

การเดินทางทางบกใช้ทางหลวงหมายเลข 28 (NH 28) เป็นเส้นทางหลักในการเชื่อมต่อระหว่างเมืองและรัฐ

สำหรับการเดินทางทางรถไฟ สถานีรถไฟ Siwan Junction เป็นสถานีหลักที่สำคัญที่สุด พร้อมด้วยสถานีอื่นๆ เช่น Thawe, Hathua Road, Sasamusa และ Gopalganj

ในด้านการบิน สนามบินที่ใกล้ที่สุดคือสนามบิน Sabeya ซึ่งปัจจุบันถูกรวมอยู่ในโครงการ UDAN ของรัฐบาลเพื่อพัฒนาการเชื่อมต่อทางอากาศ รวมถึงสนามบิน Jay Prakash Narayan ในปัตนา และสนามบิน Mahayogi Gorakhnath ในโกรขปุระ