ระบบการปกครองของรัฐแมริแลนด์

การปกครองของรัฐแมริแลนด์ (Maryland) ดำเนินการภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งรัฐแมริแลนด์ เนื่องจากสหรัฐอเมริกาเป็นสหพันธรัฐ รัฐบาลของรัฐแมริแลนด์จึงมีอำนาจเบ็ดเสร็จในกิจการที่เกิดขึ้นภายในเขตแดนของรัฐ ยกเว้นในส่วนที่ถูกจำกัดโดยรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา

อำนาจการบริหารในรัฐแมริแลนด์ถูกแบ่งออกเป็นสามฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายบริหาร ฝ่ายนิติบัญญัติ และฝ่ายตุลาการ โดยจุดเด่นประการหนึ่งคือ หลายเคาน์ตี (County) ในรัฐแมริแลนด์ได้รับอำนาจในการปกครองตนเองในระดับที่สูงกว่ารัฐอื่น ๆ

ศูนย์กลางการบริหารส่วนใหญ่อยู่ที่เมืองแอนนาโพลิส (Annapolis) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐ อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่ระดับรัฐและคณะรัฐมนตรีบางส่วนมีสำนักงานตั้งอยู่ในเมืองบอลทิมอร์ (Baltimore) สำหรับการเลือกตั้งระดับรัฐและระดับเคาน์ตีส่วนใหญ่จะจัดขึ้นในปีเลขคู่ที่หารด้วยสี่ไม่ลงตัว (ปีที่ไม่มีการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐฯ) เพื่อแยกการเมืองระดับรัฐออกจากระดับสหพันธรัฐ

ฝ่ายบริหาร

รัฐธรรมนูญกำหนดให้มีเจ้าหน้าที่บริหารระดับสูง 5 ตำแหน่ง โดย 4 ตำแหน่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนทั่วทั้งรัฐ ได้แก่ ผู้ว่าการรัฐและรองผู้ว่าการรัฐ (ซึ่งเลือกตั้งร่วมกันเป็นทีมเดียว) อัยการสูงสุด และผู้ตรวจการแผ่นดิน (Comptroller) ส่วนตำแหน่งที่ 5 คือ เหรัญญิก (Treasurer) ซึ่งได้รับเลือกจากมติร่วมของทั้งสองสภาในสมัชชาแห่งรัฐ (General Assembly)

• เวส มัวร์ (Wes Moore): ผู้ว่าการรัฐ (พรรคเดโมแครต)
• อารูนา มิลเลอร์ (Aruna Miller): รองผู้ว่าการรัฐ (พรรคเดโมแครต)
• แอนโทนี จี. บราวน์ (Anthony G. Brown): อัยการสูงสุด (พรรคเดโมแครต)
• บรูค ลีแอร์แมน (Brooke Lierman): ผู้ตรวจการแผ่นดิน (พรรคเดโมแครต)

ผู้ว่าการรัฐ (Governor)

ผู้ว่าการรัฐเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารที่มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชน มีวาระการดำรงตำแหน่ง 4 ปี และสามารถดำรงตำแหน่งติดต่อกันได้ไม่เกิน 2 วาระ คณะรัฐมนตรีของผู้ว่าการรัฐเรียกว่า สภาบริหาร (Executive Council)

ผู้ว่าการรัฐมีอำนาจในการยับยั้ง (Veto) กฎหมายที่ผ่านจากฝ่ายนิติบัญญัติ รวมถึงมีอำนาจยับยั้งเป็นรายรายการ (Line-item veto) สำหรับร่างกฎหมายงบประมาณ โดยฝ่ายนิติบัญญัติสามารถล้มล้างการยับยั้งได้ด้วยคะแนนเสียง 3 ใน 5 (60%) ของสมาชิกทั้งหมดในแต่ละสภา ซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์ 2 ใน 3 ที่ใช้ในหลายรัฐ

นอกจากนี้ ผู้ว่าการรัฐยังมีอำนาจในการแต่งตั้งเจ้าหน้าที่พลเรือนและทหารเกือบทั้งหมดของรัฐ โดยต้องได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภา รวมถึงการแต่งตั้งหัวหน้าแผนก คณะกรรมการ และคอมมิชชันต่าง ๆ ทั้งในระดับรัฐและระดับเคาน์ตี รวมถึงในเมืองบอลทิมอร์ และมีอำนาจแต่งตั้งบุคคลเข้าดำรงตำแหน่งที่ว่างลงในตำแหน่งอัยการสูงสุด ผู้ตรวจการแผ่นดิน และสมาชิกสมัชชาแห่งรัฐ

ในด้านความมั่นคง ผู้ว่าการรัฐดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังรัฐแมริแลนด์ (Maryland National Guard) และกองกำลังป้องกันรัฐแมริแลนด์ (Maryland Defense Force) เว้นแต่กองกำลังดังกล่าวจะถูกเรียกตัวไปปฏิบัติหน้าที่ในระดับชาติโดยประธานาธิบดีสหรัฐฯ

รองผู้ว่าการรัฐ (Lieutenant Governor)

รองผู้ว่าการรัฐได้รับเลือกตั้งพร้อมกับผู้ว่าการรัฐ และเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงเป็นอันดับสองของรัฐ ตำแหน่งนี้เคยถูกสร้างขึ้นในปี 1864 และถูกยกเลิกในปี 1867 ก่อนจะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปี 1970 โดยรัฐธรรมนูญกำหนดให้รองผู้ว่าการรัฐมีหน้าที่ตามที่ผู้ว่าการรัฐมอบหมายเท่านั้น

เมื่อเปรียบเทียบกับรัฐอื่น รองผู้ว่าการรัฐของแมริแลนด์มีอำนาจน้อยกว่า เนื่องจากในบางรัฐรองผู้ว่าการรัฐอาจดำรงตำแหน่งประธานวุฒิสภาของรัฐ หรือมีอำนาจเต็มเมื่อผู้ว่าการรัฐไม่อยู่ในรัฐ ในทางปฏิบัติ รองผู้ว่าการรัฐจะเข้าร่วมการประชุมคณะรัฐมนตรี ประธานคณะทำงานและคอมมิชชันต่าง ๆ เป็นตัวแทนรัฐในงานพิธีการ และให้คำปรึกษาแก่ผู้ว่าการรัฐ หากตำแหน่งผู้ว่าการรัฐว่างลง รองผู้ว่าการรัฐจะขึ้นดำรงตำแหน่งแทน

อัยการสูงสุด (Attorney General)

อัยการสูงสุดเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ทางกฎหมายของรัฐ มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชนทุก 4 ปี โดยไม่มีการจำกัดวาระการดำรงตำแหน่ง ผู้สมัครต้องเป็นพลเมืองและผู้มีสิทธิเลือกตั้งในรัฐแมริแลนด์ และต้องพำนักรวมถึงประกอบวิชาชีพกฎหมายในรัฐมาแล้วไม่น้อยกว่า 10 ปี