ประวัติเขตการปกครองเซนต์ลีโอนาร์ดส์

เขตการปกครองเซนต์ลีโอนาร์ดส์ (Borough of St Leonards) เคยเป็นพื้นที่การปกครองส่วนท้องถิ่นในภูมิภาคล่างของชายฝั่งเหนือ (Lower North Shore) ของเมืองซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย โดยมีบทบาทสำคัญในการวางรากฐานการบริหารจัดการพื้นที่ก่อนจะควบรวมเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองนอร์ทซิดนีย์ในเวลาต่อมา

การก่อตั้งและการจัดตั้งเขตการปกครอง

การจัดตั้งเขตการปกครองเริ่มต้นขึ้นภายใต้พระราชบัญญัติเทศบาลปี 1858 (The Municipalities Act, 1858) โดยเมื่อวันที่ 20 มกราคม 1866 ผู้อยู่อาศัยในเขตเซนต์ลีโอนาร์ดส์จำนวน 139 คน ได้ยื่นคำร้องต่อรัฐบาลอาณานิคมเพื่อขอจัดตั้งพื้นที่เป็น "เทศบาลเซนต์ลีโอนาร์ดส์" (Municipality of Saint Leonards)

คำร้องดังกล่าวได้รับการอนุมัติ และเซอร์ จอห์น ยัง (Sir John Young) ผู้ว่าการรัฐนิวเซาท์เวลส์ ได้ประกาศจัดตั้งเทศบาลเซนต์ลีโอนาร์ดส์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 1867 ต่อมาในวันที่ 24 ธันวาคม 1868 พื้นที่นี้ได้เปลี่ยนสถานะเป็นเขตการปกครอง (Borough) และถูกแบ่งออกเป็น 3 เขตย่อย (Wards) ได้แก่:

• เขตวิกตอเรีย (Victoria Ward): ตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
• เขตอัลเบิร์ต (Albert Ward): ตั้งชื่อตามเจ้าชายอัลเบิร์ต
• เขตเบลมอร์ (Belmore Ward): ตั้งชื่อตามเอิร์ลเบลมอร์ ผู้ว่าการรัฐ

การบริหารงานและโครงสร้างสภา

ในการเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 1867 โดยมีเอ็ดเวิร์ด มอนีย์ เซเยอร์ส (Edward Mawney Sayers) ทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่จัดการเลือกตั้ง สภาชุดแรกประกอบด้วยสมาชิกสภา 9 คน และผู้ตรวจสอบบัญชี 2 คน โดยมี วิลเลียม ทังค์ส (William Tunks) ได้รับเลือกให้เป็นประธานสภาคนแรก

โครงสร้างการบริหารมีการเปลี่ยนแปลงในระยะเวลาอันสั้น โดยตั้งแต่วันที่ 20 กันยายน 1867 ตำแหน่งสมาชิกสภาได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "Aldermen" และตำแหน่งประธานสภาได้เปลี่ยนเป็น "นายกเทศมนตรี" (Mayor)

การเปลี่ยนแปลงพื้นที่และการแยกตัว

ในช่วงกลางปี 1870 เกิดความเคลื่อนไหวจากผู้อยู่อาศัยจำนวน 172 คน ที่ยื่นคำร้องขอแยกเขตวิกตอเรีย (Victoria Ward) ออกไปจัดตั้งเป็นเขตการปกครองแยกต่างหาก ซึ่งคำร้องนี้ได้รับการอนุมัติและมีการประกาศจัดตั้ง เขตการปกครองวิกตอเรีย (Borough of Victoria) ในวันที่ 20 มกราคม 1871

หลังจากการแยกตัวของเขตวิกตอเรีย เขตการปกครองเซนต์ลีโอนาร์ดส์ได้ยกเลิกการแบ่งเขตย่อยชั่วคราว ก่อนจะกลับมาแบ่งเขตย่อยอีกครั้งในวันที่ 30 มิถุนายน 1883 โดยแบ่งเป็นเขตอัลเบิร์ต, เขตทังค์ส และเขตเบลมอร์ ต่อมาเมื่อประชากรเพิ่มขึ้น จึงมีการปรับโครงสร้างเขตย่อยอีกครั้งในวันที่ 18 กันยายน 1889 โดยแบ่งเขตทังค์สออกเป็นเขตวาริงกา (Waringa Ward) และเขตมอสแมน (Mossman's Ward)

การควบรวมและจุดสิ้นสุดของเขตการปกครอง

เขตการปกครองเซนต์ลีโอนาร์ดส์สิ้นสุดสถานะลงในวันที่ 29 กรกฎาคม 1890 โดยได้ควบรวมกับเขตการปกครองวิกตอเรีย (Borough of Victoria) และเขตการปกครองอีสต์เซนต์ลีโอนาร์ดส์ (Borough of East St Leonards) เพื่อก่อตั้งเป็น เขตการปกครองนอร์ทซิดนีย์ (Borough of North Sydney)

ในการควบรวมครั้งนี้ ฟรานซิส พันช์ (Francis Punch) นายกเทศมนตรีของเซนต์ลีโอนาร์ดส์ ได้ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีคนแรกของนอร์ทซิดนีย์ และวิลเลียม บาร์เน็ตต์ สมิธ (William Barnett Smith) เลขานุการสภา ได้ดำรงตำแหน่งเลขานุการสภาคนแรกของนอร์ทซิดนีย์เช่นกัน

พื้นที่เดิมของเขตการปกครองเซนต์ลีโอนาร์ดส์ครอบคลุมพื้นที่ที่ปัจจุบันคือย่านแคเมอร์เรย์ (Cammeray), มอสแมน (Mosman), เวเวอร์ตัน (Waverton), วูลสโตนคราฟต์ (Wollstonecraft) และบางส่วนของเครมอร์น (Cremorne), นิวทรัลเบย์ (Neutral Bay), นอร์ทซิดนีย์ (North Sydney) และโครวส์เนสต์ (Crows Nest)