ประวัติการรถไฟสายนิวยอร์กและนิวเฮเวน

การรถไฟสายนิวยอร์กและนิวเฮเวน (New York and New Haven Railroad หรือ NY&NH) เป็นบริษัทรถไฟในอดีตที่ให้บริการเชื่อมต่อระหว่างเมืองนิวยอร์ก (New York City) และเมืองนิวเฮเวน (New Haven) รัฐคอนเนตทิคัต โดยวิ่งเลียบชายฝั่งของลองไอส์แลนด์ซาวนด์ (Long Island Sound) เส้นทางนี้เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1849 และต่อมาในปี ค.ศ. 1872 ได้ควบรวมกิจการกับรถไฟสายฮาร์ตฟอร์ดและนิวเฮเวน (Hartford & New Haven Railroad) จนกลายเป็น การรถไฟสายนิวยอร์ก นิวเฮเวน และฮาร์ตฟอร์ด (New York, New Haven & Hartford Railroad) ซึ่งเป็นเครือข่ายรถไฟขนาดใหญ่ในภูมิภาคนิวอิงแลนด์

ในปัจจุบัน เส้นทางเดินรถเดิมของ NY&NH ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสาย New Haven Line ของรถไฟ Metro-North Railroad และเป็นส่วนสำคัญของระเบียงตะวันออกเฉียงเหนือ (Northeast Corridor) ของ Amtrak

การก่อตั้งและภูมิหลัง

ในช่วงเริ่มต้นของยุครถไฟ การสร้างเส้นทางเลียบชายฝั่งทางตอนเหนือของลองไอส์แลนด์ซาวนด์ถือเป็นความท้าทายอย่างมาก เนื่องจากมีแม่น้ำหลายสายไหลลงสู่ทะเล ทำให้การก่อสร้างสะพานและทางรถไฟทำได้ยาก ในขณะนั้น เส้นทางรถไฟจากนิวยอร์กไปยังบอสตันส่วนใหญ่จึงต้องวิ่งอ้อมขึ้นไปทางเหนือผ่านเส้นทางของบริษัท New York Central และ Boston & Albany (B&A) หรือใช้การขนส่งแบบผสมผสานระหว่างทางน้ำและทางราง

ด้วยเทคโนโลยีการก่อสร้างที่พัฒนาขึ้น บริษัท NY&NH จึงได้รับใบอนุญาตจัดตั้ง (Chartered) เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1844 เพื่อสร้างเส้นทางเชื่อมต่อจากนิวยอร์กไปยังนิวเฮเวน ซึ่งจะไปเชื่อมกับรถไฟสายฮาร์ตฟอร์ดและนิวเฮเวน เพื่อมุ่งหน้าต่อไปยังเมืองสปริงฟิลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์

การก่อสร้างและการดำเนินงาน

การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 1847 และสามารถเปิดเดินรถขบวนแรกได้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1849 ทั้งนี้ ตามข้อตกลงเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1848 บริษัท NY&NH ได้รับสิทธิ์ในการใช้ราง (Trackage rights) ของรถไฟสาย New York & Harlem Railroad จากบริเวณวูดลอน (Woodlawn) ในย่านบรอนซ์ ลงไปจนถึงตัวเมืองนิวยอร์ก

การขยายเครือข่ายและการเช่าเส้นทาง

บริษัท NY&NH ได้พยายามขยายอิทธิพลผ่านการเช่าเส้นทางของบริษัทอื่น ดังนี้:

• สาย New Haven and Northampton: เช่าเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1848 ซึ่งวิ่งจากนิวเฮเวนขึ้นเหนือไปยังเพลนวิลล์ (Plainville) และขยายต่อไปยังแกรนบี (Granby) ในปี ค.ศ. 1850 อย่างไรก็ตาม สัญญาเช่าสิ้นสุดลงในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1869 และไม่ได้มีการต่อสัญญา
• สาย Shore Line Railway: เดิมคือสาย New Haven & New London ที่เปิดในปี ค.ศ. 1852 และผ่านการปรับโครงสร้างหลายครั้ง จนกระทั่ง NY&NH ได้เช่าเส้นทางนี้เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1870 เพื่อใช้เป็นส่วนขยายเส้นทางไปทางทิศตะวันออก

ผู้บริหารที่สำคัญ

ผู้ดูแลการเดินรถ (Superintendent) คนแรกของบริษัทคือ R.B. Mason ตามด้วย George W. Whistler Jr. และต่อมาคือ James Henry Hoyt จากเมืองสแตมฟอร์ด รัฐคอนเนตทิคัต ในปี ค.ศ. 1854 โดย Hoyt มีบทบาทสำคัญตั้งแต่ช่วงก่อสร้างในฐานะผู้รับเหมาวางระดับดิน สร้างสะพาน และจัดหาไม้หมอน รวมถึงเป็นผู้จัดหาเชื้อเพลิงให้กับบริษัทในช่วงที่มีการสร้างทางรถไฟเส้นที่สอง

การควบรวมกิจการและมรดกทางประวัติศาสตร์

ในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1870 บริษัท NY&NH และบริษัท Hartford & New Haven ได้ตกลงที่จะควบรวมกิจการเพื่อสร้างเส้นทางต่อเนื่องหนึ่งเดียวจากนิวยอร์กไปยังสปริงฟิลด์ การควบรวมเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1872 ก่อให้เกิดบริษัท New York, New Haven and Hartford Railroad

หลังจากนั้น เส้นทางนี้ได้ผ่านการเปลี่ยนมือไปยังบริษัท Penn Central และ Conrail จนกระทั่งในปัจจุบัน การดำเนินงานส่วนใหญ่ตกเป็นของ Amtrak ในส่วนของ Northeast Corridor และ Metro-North Railroad สำหรับการบริการผู้โดยสารในท้องถิ่น โดยรัฐคอนเนตทิคัตเป็นเจ้าของเส้นทางตั้งแต่เมืองนิวเฮเวนจนถึงพรมแดนรัฐนิวยอร์ก และ Metro-North เป็นผู้ควบคุมเส้นทางตั้งแต่เมืองโรชล (Rochelle) จนถึงเมืองนิวยอร์ก ซึ่งยังคงใช้จุดเชื่อมต่อกับสาย Harlem Line ในย่านบรอนซ์เพื่อเข้าสู่สถานีแกรนด์เซ็นทรัล (Grand Central Terminal) เช่นเดียวกับเมื่อปี ค.ศ. 1849