ชนเผ่าโฮ-ชังก์แห่งรัฐวิสคอนซิน
สรุปใจความสำคัญ
- ชื่อ Ho-Chunk มีความหมายว่า 'ผู้มีเสียงศักดิ์สิทธิ์' (People of the Sacred Voice)
- เป็นชนเผ่าแบบ non-reservation คือไม่มีเขตสงวนที่เป็นผืนเดียวกัน แต่มีที่ดินทรัสต์กระจายตัวอยู่ในรัฐวิสคอนซิน
- มีการปกครองแบบแบ่งแยกอำนาจ นิติบัญญัติ บริหาร และตุลาการ โดยมีสภาทั่วไป (General Council) เป็นอำนาจที่สี่
ชนเผ่าโฮ-ชังก์ (ภาษาโฮ-ชังก์: Hoocąk) เป็นชนเผ่าพื้นเมืองที่ได้รับการรับรองจากรัฐบาลกลางสหรัฐอเมริกา โดยมีดินแดนดั้งเดิมครอบคลุมพื้นที่ 5 รัฐ ได้แก่ วิสคอนซิน, อิลลินอยส์, ไอโอวา, มินนิโซตา และมิสซูรี นอกจากนี้ยังมีกลุ่มโฮ-ชังก์อีกกลุ่มหนึ่งที่ได้รับการรับรองคือ ชนเผ่าวินเนบาโกแห่งรัฐเนแบรสกา (Winnebago Tribe of Nebraska) ซึ่งแยกตัวออกมาเนื่องจากการถูกบังคับให้ย้ายถิ่นฐานไปยังพื้นที่ต่าง ๆ เช่น Neutral Ground ในไอโอวา, มินนิโซตา และเซาท์ดาโคตา ก่อนจะลงหลักปักฐานในเนแบรสกาในเวลาต่อมา
ในอดีต ชนเผ่าอัลกอนควิน (Algonquin) ที่อยู่โดยรอบเรียกพวกเขาด้วยคำที่ต่อมากลายเป็นคำว่า "วินเนบาโก" (Winnebago) ซึ่งชาวฝรั่งเศสและอังกฤษนำมาใช้เรียกเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ชนเผ่านี้เรียกตนเองว่า โฮ-ชังก์ (Ho-Chunk) ซึ่งมาจากคำว่า Hocaagra โดยคำว่า Ho หมายถึง "เสียง", cąk หมายถึง "ศักดิ์สิทธิ์" และ ra เป็นคำนำหน้านาม รวมกันมีความหมายว่า "ผู้มีเสียงศักดิ์สิทธิ์" (People of the Sacred Voice)

การปกครองและรัฐบาล
ชนเผ่าโฮ-ชังก์มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองแบล็กริเวอร์ฟอลส์ (Black River Falls) รัฐวิสคอนซิน ภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับล่าสุดปี ค.ศ. 1994 ซึ่งได้คืนชื่อ "ชนเผ่าโฮ-ชังก์" (Ho-Chunk Nation) ให้กับตนเอง รัฐบาลของชนเผ่าได้จัดโครงสร้างการบริหารตามแบบรัฐบาลกลางและรัฐบาลรัฐของสหรัฐฯ โดยแบ่งออกเป็น 3 อำนาจหลัก ได้แก่ ฝ่ายบริหาร ฝ่ายนิติบัญญัติ และฝ่ายตุลาการ ซึ่งสมาชิกในฝ่ายบริหารและนิติบัญญัติมาจากการเลือกตั้ง
นอกจากนี้ยังมี "สภาทั่วไป" (General Council) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกทุกคนของชนเผ่า ทำหน้าที่เป็นอำนาจที่สี่ในการปกครอง
โครงสร้างผู้นำปัจจุบัน
- ประธานาธิบดี: จอน กรีนเดียร์ (Jon Greendeer)
- รองประธานาธิบดี: แลมเบิร์ต เคลฟแลนด์ จูเนียร์ (Lambert Cleveland, Jr.)
- ประธานศาลฎีกา: ท็อดด์ อาร์. มาธา (Todd R. Matha) พร้อมด้วยผู้พิพากษาสมทบอีก 2 ท่าน
ฐานที่ดินและเขตพื้นที่

ชนเผ่าโฮ-ชังก์ถูกจัดว่าเป็นชนเผ่าแบบ "ไม่มีเขตสงวนรวมศูนย์" (Non-reservation tribe) เนื่องจากในอดีตสมาชิกต้องจัดหาที่ดินทำกินเป็นรายบุคคลเพื่อกู้คืนกรรมสิทธิ์ในดินแดนบรรพบุรุษ ทำให้ปัจจุบันสมาชิกหลายคนเป็นเจ้าของที่ดินส่วนบุคคล
ชนเผ่าทำหน้าที่ดูแลที่ดินที่ได้รับมอบหมายให้เป็น "ที่ดินทรัสต์" (Trust Land) ภายใต้การกำกับของรัฐบาลกลาง กระทรวงมหาดไทย และสำนักงานกิจการอินเดียน (BIA) ซึ่งกระจายตัวอยู่ในหลายเคาน์ตี้ของรัฐวิสคอนซิน เช่น Adams, Clark, Crawford, Dane และอื่น ๆ แม้รัฐบาลกลางจะรับรองสถานะเขตสงวนในบางพื้นที่ แต่ชนเผ่าโฮ-ชังก์ไม่มีเขตสงวนที่เป็นผืนเดียวกันขนาดใหญ่
จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2020 พื้นที่เขตสงวนและที่ดินทรัสต์รวมกันมีขนาดประมาณ 16.03 ตารางไมล์ (41.51 ตารางกิโลเมตร) โดยมีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 1,577 คน
วัฒนธรรมและวิถีชีวิตดั้งเดิม

ในด้านการดำรงชีวิต ชาวโฮ-ชังก์มีความเชี่ยวชาญด้านเกษตรกรรม โดยปลูกพืชหลัก ได้แก่ ข้าวโพด สควอช (น้ำเต้า) และถั่ว ซึ่งจะถูกเก็บรักษาไว้ในถุงใยพืชหรือหลุมดินเพื่อใช้ในช่วงฤดูหนาว นอกจากนี้ยังมีการล่าสัตว์ทั้งสัตว์เล็กและสัตว์ใหญ่ตามลุ่มแม่น้ำฟ็อกซ์และแม่น้ำวิสคอนซิน รวมถึงการข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปีเพื่อล่าควายไบซันในทุ่งหญ้าแพรรี และการประมงในแม่น้ำและทะเลสาบใกล้เคียง
พิธีกรรมและความเชื่อ
ชาวโฮ-ชังก์มีพิธีกรรมสำคัญหลายประการ เช่น:
- Medicine Dance: พิธีกรรมฤดูร้อนที่รวมถึงพิธีลับของสมาคม Medicine Dance ซึ่งเปิดรับทั้งชายและหญิง
- Winter Feast: พิธีเลี้ยงฉลองฤดูหนาวของตระกูล เพื่อเสริมสร้างพลังในการล่าสัตว์และการทำสงคราม
- Buffalo Dance: พิธีระบำควายไบซันในฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งเป็นพิธีกรรมทางไสยศาสตร์เพื่อเรียกฝูงไบซันให้เข้ามาในพื้นที่
คำถามที่พบบ่อย
ชนเผ่าโฮ-ชังก์แตกต่างจากชนเผ่าวินเนบาโกอย่างไร?
ในทางชาติพันธุ์คือกลุ่มเดียวกัน แต่ถูกแบ่งแยกออกจากกันเนื่องจากการบังคับย้ายถิ่นฐานโดยรัฐบาลสหรัฐฯ ทำให้กลุ่มหนึ่งอยู่ในวิสคอนซิน (Ho-Chunk Nation) และอีกกลุ่มอยู่ในเนแบรสกา (Winnebago Tribe of Nebraska)
ทำไมชนเผ่าโฮ-ชังก์ถึงไม่มีเขตสงวนขนาดใหญ่ผืนเดียว?
เพราะในประวัติศาสตร์ สมาชิกชนเผ่าต้องซื้อหรือครอบครองที่ดินเป็นรายบุคคลเพื่อกลับมาอยู่ในดินแดนบรรพบุรุษ ทำให้ที่ดินของชนเผ่ามีลักษณะเป็นแปลงย่อย ๆ ที่กระจายตัวอยู่ทั่วไป
โครงสร้างการปกครองของชนเผ่าโฮ-ชังก์เป็นอย่างไร?
ใช้ระบบที่เลียนแบบรัฐบาลสหรัฐฯ โดยมีประธานาธิบดี ฝ่ายนิติบัญญัติ และศาลฎีกา โดยมีจุดเด่นคือสมาชิกทุกคนของชนเผ่ามีส่วนร่วมในสภาทั่วไป (General Council)


