← กลับไปยังบทความทั้งหมด

สิทธิการเลือกตั้งของชาวออสเตรเลียพื้นเมือง ประวัติศาสตร์และการต่อสู้

สรุปใจความสำคัญ

  • ชาวออสเตรเลียพื้นเมืองได้รับสิทธิการเลือกตั้งในระดับสหพันธรัฐอย่างเต็มตัวในปี 1962
  • รัฐควีนส์แลนด์เป็นรัฐสุดท้ายที่ยกเลิกข้อจำกัดการเลือกตั้งของชาวพื้นเมืองในปี 1966
  • กฎหมาย Commonwealth Franchise Act 1902 เคยปฏิเสธสิทธิการเลือกตั้งของระดับสหพันธรัฐสำหรับชาวอะบอริจิน
  • ในบางรัฐ เช่น นิวเซาท์เวลส์ มีการใช้เงื่อนไขการรับความช่วยเหลือจากรัฐเพื่อตัดสิทธิการเลือกตั้งของชาวพื้นเมือง

ประวัติศาสตร์การต่อสู้เพื่อสิทธิการเลือกตั้งของชาวออสเตรเลียพื้นเมือง (Indigenous Australians) เป็นเรื่องราวของการต่อสู้ที่ยาวนานและซับซ้อน ซึ่งเริ่มขึ้นตั้งแต่ช่วงกลางศตวรรษที่ 19 เมื่ออาณานิคมของบริเตนในออสเตรเลียเริ่มได้รับสิทธิในการปกครองตนเอง และมีการถกเถียงกันเรื่องคุณสมบัติของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง

ประวัติศาสตร์การเลือกตั้งของชาวพื้นเมือง

ในช่วงแรก ชาวออสเตรเลียพื้นเมืองเริ่มได้รับสิทธิการเลือกตั้งพร้อมกับชายชาวบริเตนคนอื่นๆ ในอาณานิคมต่างๆ ตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 19 โดยในรัฐเซาท์ออสเตรเลีย ผู้หญิงพื้นเมืองได้รับสิทธิเลือกตั้งตั้งแต่ปี 1895 เป็นต้นไป อย่างไรก็ตาม มีชาวพื้นเมืองจำนวนน้อยมากที่ได้ใช้สิทธินี้ เนื่องจากมีอุปสรรคทางกฎหมายและสังคม

การเปลี่ยนแปลงหลังการรวมตัวเป็นสหพันธรัฐ (Federation)

หลังจากการรวมตัวเป็นสหพันธรัฐออสเตรเลียในปี 1901 กฎหมาย Commonwealth Franchise Act 1902 ได้ปฏิเสธสิทธิการเลือกตั้งของชาวอะบอริจินในระดับสหพันธรัฐ เว้นแต่ว่าพวกเขาจะได้รับการลงทะเบียนเลือกตั้งในระดับรัฐก่อนวันที่ 1 มกราคม 1901

การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญเกิดขึ้นในปี 1949 เมื่อชาวอะบอริจินสามารถเลือกตั้งในระดับสหพันธรัฐได้หากพวกเขาได้รับสิทธิในระดับรัฐ หรือเป็นสมาชิกของกองทัพบกและกองทัพเรือ จนกระทั่งในปี 1962 รัฐบาลของโรเบิร์ต เมนซีส (Robert Menzies) ได้แก้ไขกฎหมายเลือกตั้งสหพันธรัฐ (Commonwealth Electoral Act 1918) เพื่อให้ชาวออสเตรเลียพื้นเมืองทุกคนสามารถลงทะเบียนเลือกตั้งในระดับสหพันธรัฐได้

การได้รับสิทธิในระดับรัฐและดินแดน

ก่อนการรวมตัวเป็นสหพันธรัฐ แต่ละอาณานิคมมีกฎหมายเลือกตั้งที่แตกต่างกัน ทำให้สิทธิการเลือกตั้งของชาวพื้นเมืองขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาอาศัยอยู่ในรัฐใด

  • นิวเซาท์เวลส์, วิกตอเรีย, เซาท์ออสเตรเลีย และแทสเมเนีย: ในช่วงแรก ชายชาวพื้นเมืองได้รับสิทธิเลือกตั้งตามกฎหมายทั่วไปของบริเตน แต่ในทางปฏิบัติมีอุปสรรคมากมาย เช่น ในนิวเซาท์เวลส์ ระหว่างปี 1858 ถึง 1926 ผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือจากสถาบันการกุศลสาธารณะ (ซึ่งรวมถึงผู้ที่อาศัยอยู่ในเขตสงวนชาวอะบอริจิน) ถูกตัดสิทธิการเลือกตั้ง
  • ควีนส์แลนด์: ได้รับการปกครองตนเองในปี 1859 และขยายสิทธิการเลือกตั้งให้ชายชาวบริเตนทุกคนในปี 1872 แต่ต่อมาได้ออกกฎหมาย Queensland Elections Act (1885) เพื่อตัดสิทธิการเลือกตั้งของ "ชาวพื้นเมืองของออสเตรเลีย" และขยายการตัดสิทธินี้ไปยังชาวเกาะทอร์เรสสเตรทในปี 1930 ควีนส์แลนด์เป็นรัฐสุดท้ายที่ยกเลิกข้อจำกัดด้านการเลือกตั้งของชาวพื้นเมืองในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1966
  • เวสเทิร์นออสเตรเลีย: มีการใช้คุณสมบัติทางทรัพย์สินในการเลือกตั้ง ซึ่งในขณะที่ผู้ชายผิวขาวได้รับยกเว้นคุณสมบัตินี้ในปี 1893 แต่ชาวพื้นเมืองยังคงต้องมีคุณสมบัติทางทรัพย์สินเพื่อที่จะมีสิทธิเลือกตั้ง

บทสรุป

การเดินทางสู่ความเท่าเทียมทางกฎหมายของชาวออสเตรเลียพื้นเมืองเป็นกระบวนการที่ยาวนานและยากลำบาก จากการถูกตัดสิทธิและจำกัดสิทธิในระดับรัฐและอาณานิคม สู่การได้รับสิทธิการเลือกตั้งที่เท่าเทียมกันในทุกระดับการปกครองภายในปี 1966 ซึ่งเป็นหมุดหมายสำคัญในการยอมรับตัวตนและสิทธิมนุษยชนของชาวพื้นเมืองในสังคมออสเตรเลีย

คำถามที่พบบ่อย

ชาวออสเตรเลียพื้นเมืองได้รับสิทธิการเลือกตั้งเมื่อไหร่?

ชาวพื้นเมืองได้รับสิทธิการเลือกตั้งในระดับสหพันธรัฐในปี 1962 และได้รับสิทธิเท่าเทียมกันในทุกระดับการปกครอง (รวมถึงระดับรัฐ) ภายในปี 1966

ทำไมชาวพื้นเมืองบางคนถึงมีสิทธิเลือกตั้งก่อนปี 1962?

เนื่องจากกฎหมายของแต่ละอาณานิคมก่อนปี 1901 มีความแตกต่างกัน บางคนอาจได้รับสิทธิในระดับรัฐหรือเป็นสมาชิกกองทัพ ซึ่งทำให้พวกเขามีสิทธิเลือกตั้งในระดับสหพันธรัฐตามเงื่อนไขเฉพาะ

รัฐใดเป็นรัฐสุดท้ายที่ให้สิทธิการเลือกตั้งแก่ชาวพื้นเมือง?

รัฐควีนส์แลนด์ โดยให้สิทธิการเลือกตั้งแก่ชาวพื้นเมืองทุกคนในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1966