สารสนเทศศาสตร์ ศาสตร์แห่งการจัดการข้อมูลและระบบสารสนเทศ
สรุปใจความสำคัญ
- สารสนเทศศาสตร์เป็นสาขาวิชาสหวิทยาการที่ครอบคลุมทั้งด้านเทคนิค (คอมพิวเตอร์) การจัดระเบียบ (บรรณารักษศาสตร์) และมิติด้านมนุษย์ (จิตวิทยาและจริยธรรม)
- เป้าหมายหลักคือการวิเคราะห์ จัดเก็บ และสืบค้นสารสนเทศเพื่อปรับปรุงระบบสารสนเทศให้มีประสิทธิภาพ
- สารสนเทศศาสตร์เน้นการแก้ปัญหาเชิงระบบโดยยึดผู้ใช้เป็นศูนย์กลาง แทนที่จะยึดเทคโนโลยีเป็นตัวนำ (Anti-Technological Determinism)
สารสนเทศศาสตร์ (Information Science หรือเรียกย่อว่า infosci) เป็นสาขาวิชาการที่มุ่งเน้นไปที่การวิเคราะห์ การเก็บรวบรวม การจำแนกประเภท การจัดการ การจัดเก็บ การสืบค้น การเคลื่อนย้าย การเผยแพร่ และการปกป้องสารสนเทศ ผู้เชี่ยวชาญในสาขานี้ศึกษาเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้และความรู้ในการใช้งานภายในองค์กร รวมถึงการปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ องค์กร และระบบสารสนเทศที่มีอยู่ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้าง แทนที่ ปรับปรุง หรือทำความเข้าใจระบบสารสนเทศให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

สาขาวิชาและสาขาที่เกี่ยวข้อง
สารสนเทศศาสตร์มีวิวัฒนาการเป็นสาขาวิชาสหวิทยาการที่ดึงความรู้จากหลายโดเมนและส่งต่อความรู้ไปยังสาขาอื่นๆ ดังนี้:
รากฐานหลัก
- ด้านเทคนิคและคอมพิวเตอร์: อินฟอร์แมติกส์ (Informatics), วิทยาการคอมพิวเตอร์, วิทยาศาสตร์ข้อมูล (Data Science), วิทยาศาสตร์เครือข่าย, ทฤษฎีสารสนเทศ, คณิตศาสตร์ไม่ต่อเนื่อง, สถิติและการวิเคราะห์
- การจัดระเบียบสารสนเทศ: บรรณารักษศาสตร์, จดหมายเหตุศาสตร์, วิทยาการเอกสาร, การแทนความรู้ (Knowledge Representation), ออนโทโลจี (Ontologies), การศึกษาองค์กร
- มิติด้านมนุษย์: การปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์ (HCI), จิตวิทยาพุทธิปัญญา, พฤติกรรมสารสนเทศ, สังคมญาณวิทยา, ปรัชญาของสารสนเทศ, จริยธรรมสารสนเทศ และการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
บริบทการประยุกต์ใช้
ระเบียบวิธีของสารสนเทศศาสตร์ถูกนำไปใช้ในหลากหลายโดเมน เช่น:
- วิทยาศาสตร์สุขภาพและชีวภาพ: สารสนเทศสุขภาพ, ชีวสารสนเทศ (Bioinformatics)
- บริบททางวัฒนธรรมและสังคม: มนุษยศาสตร์ดิจิทัล, สังคมศาสตร์เชิงคำนวณ, การวิเคราะห์โซเชียลมีเดีย, สารสนเทศสังคม, ภาษาศาสตร์เชิงคำนวณ
- สารสนเทศเชิงพื้นที่: วิทยาศาสตร์สารสนเทศภูมิศาสตร์, สารสนเทศสิ่งแวดล้อม
- การตั้งค่าองค์กร: การจัดการความรู้, การวิเคราะห์ธุรกิจ, ระบบสนับสนุนการตัดสินใจ, เศรษฐศาสตร์สารสนเทศ
- ความมั่นคงและการกำกับดูแล: ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์, การวิเคราะห์ข่าวกรอง, นโยบายสารสนเทศ, กฎหมายไอที, สารสนเทศกฎหมาย
- การศึกษาและการเรียนรู้: เทคโนโลยีการศึกษา, การวิเคราะห์การเรียนรู้

รากฐานและแนวทาง
สารสนเทศศาสตร์มุ่งเน้นการทำความเข้าใจปัญหาจากมุมมองของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (Stakeholders) แล้วจึงนำเทคโนโลยีสารสนเทศหรือเทคโนโลยีอื่นๆ มาประยุกต์ใช้ตามความจำเป็น กล่าวคือ จะจัดการกับปัญหาเชิงระบบก่อนที่จะพิจารณาชิ้นส่วนเทคโนโลยีรายชิ้นภายในระบบนั้น
แนวทางนี้ถือเป็นการตอบโต้ต่อ ลัทธิกำหนดทางเทคโนโลยี (Technological Determinism) ซึ่งเชื่อว่าเทคโนโลยีพัฒนาตามกฎของตัวเองและควบคุมระบบย่อยอื่นๆ ของสังคม สารสนเทศศาสตร์จึงให้ความสำคัญกับมนุษย์และบริบทการใช้งานมากกว่าตัวเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียว
คำจำกัดความและคำที่เกี่ยวข้อง
คำว่า "Information Science" เริ่มถูกใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 โดยในเวลาต่อมามีการใช้คำว่า อินฟอร์แมติกส์ (Informatics) ในความหมายที่ใกล้เคียงกันหรือเป็นคำพ้องความหมายในบางบริบท โดยเฉพาะในยุโรปและรัสเซีย อย่างไรก็ตาม การนิยามคำว่าอินฟอร์แมติกส์นั้นทำได้ยากเนื่องจากลักษณะของสาขาที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วและมีความเป็นสหวิทยาการสูง
คำถามที่พบบ่อย
สารสนเทศศาสตร์แตกต่างจากวิทยาการคอมพิวเตอร์อย่างไร?
ในขณะที่วิทยาการคอมพิวเตอร์มุ่งเน้นที่การสร้างและพัฒนาตัวเทคโนโลยีและซอฟต์แวร์ สารสนเทศศาสตร์มุ่งเน้นที่การจัดการสารสนเทศและการปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ องค์กร และระบบสารสนเทศ เพื่อให้ข้อมูลถูกนำไปใช้ประโยชน์ได้อย่างสูงสุด
อินฟอร์แมติกส์ (Informatics) คืออะไร?
อินฟอร์แมติกส์มักถูกใช้เป็นคำพ้องกับสารสนเทศศาสตร์ โดยเน้นการศึกษาเกี่ยวกับการประมวลผลข้อมูลและการนำข้อมูลมาใช้ในบริบทเฉพาะ เช่น สารสนเทศสุขภาพ (Health Informatics)
สาขานี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในงานด้านใดได้บ้าง?
สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้หลากหลาย เช่น การจัดการความรู้ในองค์กร, การออกแบบระบบสืบค้นข้อมูล, การจัดการห้องสมุดดิจิทัล, การวิเคราะห์ข้อมูลขนาดใหญ่ (Big Data) และการกำหนดนโยบายด้านความเป็นส่วนตัวของข้อมูล

