องค์การวิทยุและโทรทัศน์ระหว่างประเทศ (OIRT)

องค์การวิทยุและโทรทัศน์ระหว่างประเทศ (ฝรั่งเศส: Organisation Internationale de Radiodiffusion et de Télévision หรือ OIRT) คือเครือข่ายความร่วมมือของผู้แพร่ภาพกระจายเสียงวิทยุและโทรทัศน์ ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ในยุโรปตะวันออกและกลุ่มประเทศที่ดำเนินนโยบายสังคมนิยมในช่วงสงครามเย็น โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อสร้างความสัมพันธ์และแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างองค์กรที่รับผิดชอบด้านการกระจายเสียง รวมถึงส่งเสริมผลประโยชน์และพัฒนาเทคโนโลยีการแพร่ภาพกระจายเสียงผ่านความร่วมมือระหว่างประเทศ

ลักษณะการดำเนินงานและวัตถุประสงค์

OIRT ถูกจัดตั้งขึ้นในรูปแบบสมาคมไม่แสวงหาผลกำไร โดยมุ่งเน้นการแลกเปลี่ยนรายการวิทยุและโทรทัศน์ รวมถึงข้อมูลด้านการผลิตรายการและการพัฒนาทางเทคนิค เพื่อเผยแพร่ข้อมูลและคุณค่าทางวัฒนธรรมไปยังประชาคมโลก

เป้าหมายตามธรรมนูญขององค์กร

ตามมาตรา 2 ของธรรมนูญ OIRT องค์กรได้กำหนดวัตถุประสงค์หลักไว้ดังนี้:

• สร้างเครือข่ายความเชื่อมโยงระหว่างองค์กรผู้แพร่ภาพกระจายเสียงวิทยุและโทรทัศน์
• ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนข้อมูลด้านความก้าวหน้าทางเทคนิคของระบบเสียงและโทรทัศน์ รวมถึงวิธีการปรับปรุงการแพร่ภาพกระจายเสียง
• ปกป้องผลประโยชน์ของวิทยุและโทรทัศน์ในทุกมิติ
• แก้ไขปัญหาด้านการกระจายเสียงผ่านความร่วมมือระหว่างประเทศ
• ศึกษาและพัฒนาเทคโนโลยีการแพร่ภาพกระจายเสียง โดยเฉพาะในพื้นที่ที่ระบบไฟฟ้ายังเข้าไม่ถึงหรือพื้นที่ที่มีสภาพภูมิอากาศรุนแรง

ในด้านการบริหารจัดการ OIRT ได้รับเงินสนับสนุนจากค่าบำรุงสมาชิก รายได้จากการตีพิมพ์ และแหล่งเงินทุนอื่น ๆ โดยมีการทำงานร่วมกับองค์กรระดับโลก เช่น องค์การสหประชาชาติ (UN), ยูเนสโก (UNESCO) ซึ่ง OIRT มีสถานะเป็นองค์กรประเภท C และสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (ITU)

ประวัติการก่อตั้งและบริบททางการเมือง

การก่อตั้ง OIRT มีรากฐานมาจากความขัดแย้งหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อสหภาพวิทยุกระจายเสียงระหว่างประเทศ (IBU-UIR) เดิมถูกมองว่าขาดความน่าเชื่อถือเนื่องจากมีการร่วมมือกับระบอบนาซีเยอรมันในช่วงสงคราม ทำให้สหภาพโซเวียตผลักดันให้มีการยุบองค์กรดังกล่าวและเสนอให้จัดตั้งองค์กรใหม่ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1946

สหภาพโซเวียตต้องการให้องค์กรใหม่นี้อยู่ภายใต้อิทธิพลของตน โดยเสนอโมเดลการลงคะแนนเสียงที่คำนวณตามพื้นที่ของประเทศและจำนวนเครื่องส่งสัญญาณวิทยุ ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบสำหรับประเทศที่มีขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตาม สหราชอาณาจักรและ BBC ได้ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมในกระบวนการนี้ ส่งผลให้เกิดการแบ่งแยกขั้วของการแพร่ภาพกระจายเสียงระหว่างประเทศระหว่างกลุ่มยุโรปตะวันตก (ซึ่งต่อมานำโดย EBU) และกลุ่มยุโรปตะวันออกภายใต้ OIRT

การสื่อสารและภาษาที่ใช้

OIRT ใช้ภาษาทางการหลายภาษาเพื่อรองรับสมาชิกที่หลากหลาย โดยเริ่มจากภาษาอังกฤษ รัสเซีย และฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1946 ต่อมาภาษาจีนได้รับสถานะภาษาทางการในช่วงสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 1952 และภาษาเยอรมันถูกเพิ่มเป็นภาษาทางการสำหรับการประชุมและสิ่งพิมพ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1959

องค์กรได้ผลิตวารสารและจดหมายข่าว เช่น OIRT Information และนิตยสาร Radio and Television ซึ่งตีพิมพ์ในภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส รัสเซีย และเยอรมัน เพื่อรายงานกิจกรรมของสมาชิกและผลงานของคณะอนุกรรมการต่าง ๆ