ผับไอริช วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของสถานบันเทิงยอดนิยม

ในประเทศไอร์แลนด์ "ผับ" (Pub) คือสถานประกอบการที่ได้รับใบอนุญาตให้จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สำหรับบริโภคภายในร้าน ผับไอริชมีเอกลักษณ์โดดเด่นด้วยวัฒนธรรมที่เน้นบรรยากาศที่เป็นกันเองและเรียบง่าย อาหารที่อิ่มท้อง เครื่องดื่มรสเลิศ กีฬาของไอริช และดนตรีพื้นเมือง ซึ่งความนิยมนี้ส่งผลให้ธีมผับไอริชแพร่หลายไปทั่วโลก

ประวัติศาสตร์ของผับไอริช

ผับไอริชมีประวัติศาสตร์ยาวนานเกือบหนึ่งพันปี โดย Seán's Bar ในเมือง Athlone รัฐ Westmeath ได้รับการยอมรับว่าเป็นผับที่เก่าแก่ที่สุดในไอร์แลนด์ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 10 ส่วน The Brazen Head ในเมืองดับลิน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1198 และเป็นผับที่เก่าแก่ที่สุดในเมืองดับลิน

ในอดีต ผับหรือ "Public Houses" เป็นทางเลือกสำหรับชนชั้นแรงงาน แทนที่จะเป็นสถานดื่มส่วนตัวที่มีค่าเข้าใช้บริการ ต่อมาในปี ค.ศ. 1735 ได้มีการตรากฎหมาย Drink on Credit to Servants Act ซึ่งระบุว่าเจ้าของผับไม่มีสิทธิ์เรียกร้องทางกฎหมายเพื่อเรียกเก็บหนี้จากคนรับใช้หรือแรงงานที่ดื่มเหล้าด้วยระบบสินเชื่อ ซึ่งเป็นกฎหมายที่เก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับผับในไอร์แลนด์ที่ยังมีผลบังคับใช้จนถึงปัจจุบัน

การเปลี่ยนแปลงสู่ Spirit Grocery

ในช่วงศตวรรษที่ 19 กระแสการเลิกดื่มสุรา (Temperance Movement) ทำให้ยอดขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ลดลง เจ้าของผับจึงต้องปรับตัวโดยการทำธุรกิจแบบ "Spirit Grocery" ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างผับกับร้านขายของชำ ร้านขายอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ หรือแม้แต่บริการรับจัดการศพในบางกรณี

รูปแบบของ Spirit Grocery ยังคงดำเนินต่อไปจนถึงช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 และเริ่มลดน้อยลงในทศวรรษ 1960 เมื่อซูเปอร์มาร์เก็ตและร้านค้าปลีกสมัยใหม่เข้ามามีบทบาทมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ผับหลายแห่งในไอร์แลนด์ยังคงมีลักษณะการตกแต่งที่คล้ายกับร้านขายของชำในศตวรรษที่ 19 เช่น เคาน์เตอร์บาร์และชั้นวางของด้านหลังที่กินพื้นที่ส่วนใหญ่ของร้าน

ห้องลับ "Snug"

ผับไอริชแบบดั้งเดิมมักจะมี "Snug" ซึ่งเป็นห้องขนาดเล็กที่แยกเป็นสัดส่วน มีผนังกั้นและประตู พร้อมช่องสำหรับส่งเครื่องดื่มและกระดิ่งเรียกพนักงาน ในอดีตห้องนี้มีไว้สำหรับผู้หญิงที่ต้องการดื่มอย่างเป็นความลับ หรือผู้ที่ต้องการความเป็นส่วนตัว เช่น Michael Collins นักการเมืองและผู้นำทางทหารชื่อดังของไอร์แลนด์

ความแตกต่างระหว่างผับไอริชและผับอังกฤษ

ผับในไอร์แลนด์ส่วนใหญ่เป็นธุรกิจอิสระหรือเป็นเครือข่ายที่ไม่มีโรงกลั่นเหล้าเข้ามาเกี่ยวข้อง ทำให้ผับแต่ละแห่งสามารถจำหน่ายผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายได้ แตกต่างจากผับในบริเตนใหญ่ (Great Britain) ที่มักจะเป็น "Tied Houses" หรือผับที่ผูกขาดกับโรงกลั่นเฉพาะแห่งและขายเฉพาะผลิตภัณฑ์ของโรงกลั่นนั้นๆ

นอกจากนี้ ผับไอริชมักตั้งชื่อตามเจ้าของปัจจุบัน เจ้าของคนก่อน หรือชื่อถนนที่ตั้งอยู่ และเดิมทีผับไอริชจะไม่ขายอาหารเนื่องจากวัฒนธรรมการรับประทานอาหารนอกบ้านยังไม่แพร่หลาย จนกระทั่งในช่วงทศวรรษ 1970 อาหารจึงกลายเป็นส่วนสำคัญของประสบการณ์การไปผับไอริช